વેબ ગુર્જરી

ગુજરાત, ગુજરાતી અને ગુજરાતીઓ માટેનો વિચાર-મંચ

Home

  • કોઈનો લાડકવાયો (૨૮) : બહાદુર શાહ ઝફર (૨)

    દીપક ધોળકિયા

    બહાદુર શાહ ઝફર (૧) થી આગળ

    બહાદુર શાહનો અંત

    દરરોજ કોઈને કોઈ સ્થળેથી અંગ્રેજો સામે લશ્કરમાં વિદ્રોહ થવાના સમાચાર પણ મળતા હતા. નીમચમાં આવા બળવામાં બસ્સોના જાન ગયા. નસીરાબાદમાં સિપાઈઓએ એમના અંગ્રેજ અફસરોને મારી નાખ્યા. જજ્જરનો નવાબ ખાનગી રીતે અંગ્રેજોની તરફદારી કરતો હતો, તેની સામે એની ફોજે આઠમી જૂને બળવો કર્યો અને મોગલ બાદશાહ પ્રત્યે વફાદારી જાહેર કરી, એ જ રીતે, લાહોરમાં પણ અંગ્રેજી ફોજના હિન્દી સિપાઈઓ અને અંગ્રેજ સોલ્જરો વચ્ચે ધીંગાણું થયું. જયપુર અંગ્રેજો સાથે રહ્યું અને કાશ્મીરનો રાજા ગુલાબ સિંહ પણ અંગ્રેજોની મદદે આવ્યો, તો જલંધર મોગલ બાદશાહ તરફ ઢળ્યું; એટલું જ નહીં, ત્યાંથી ત્રણ બટાલિયનો પણ દિલ્હી આવી. દરમિયાન સમાચાર મળ્યા કે બળવાને દબાવી દેવા રાણી વિક્ટોરિયાએ ચોવીસ હજાર સૈનિકો મોકલવાનો આદેશ આપી દીધો હતો. તે પછી નવમી જૂને અંગ્રેજો સતત હુમલો કરતા રહ્યા અને બળવાખોરો મહાત થતા રહ્યા.

    બાદશાહનાં દળોનો જુસ્સો તૂટવા લાગ્યો હતો, એટલે નવેસરથી કંઈક કરવાની જરૂર હતી. બાદશાહે સમદ ખાનને નવો સિપહસાલાર બનાવી દેતાં વળી અંગ્રેજોનો મુકાબલો કરવાનું જોશ આવ્યું. સમદ ખાન ૧૮૦ સિપાઈઓ અને તોપદળ સાથે અંગ્રેજો સામે કાશ્મીરી દરવાજે ગોઠવાઈ ગયો. પહેલાં તો એણે અંગ્રેજોને કહ્યું કે જજ્જરથી દળકટક સાથે અંગ્રેજોની મદદ માટે આવ્યો છે, પણ અંગ્રેજી ફોજે એને મળવાની ના પાડતાં બપોરે બે વાગ્યે લડાઈ શરૂ થઈ ગઈ. સમદ ખાને એવો જબ્બર હુમલો કર્યો કે અંગ્રેજોના હોશ ઊડી ગયા. એ દિવસ અંગ્રેજી ફોજ માટે નામોશીનો દિવસ હતો.

    પરંતુ ૧૫મી જૂને અંગ્રેજોનો હુમલો જોરદાર હતો; સાત તોપગોળા તો મહેલ પાસે જ પડ્યા. બાદશાહે ગુસ્સામાં બધાં વિદ્રોહી દળોને શહેરની બહાર હાંકી કાઢવા હુકમ કર્યો. તે પછી દસ હજાર સિપાઈઓ અને બાદશાહના સૈનિકો શહેરની બહાર અંગ્રેજો સામે ગોઠવાયા. અંગ્રેજોનો હુમલો એટલો બધો હતો કે મોટા ભાગના માર્યા ગયા અને બચી ગયા તે શહેરમાં પાછા આવી ગયા.

    તે પછીના દિવસોમાં કાનપુરમાં સિપાઈઓએ બળવો કરીને પોતાના અંગ્રેજ અફસરોને મારી નાખ્યા. કાનપુર પાછું નાનાસાહેબના હાથમાં આવી ગયું હતું. નસીરાબાદના લશ્કરી અધિકારીઓ પણ બહાદુરશાહને મળ્યા અને અંગ્રેજો સામે બાદશાહને સાથ આપવા સંમત થયા. તે દિવસે દિલ્હીના પહાડી ધીરજ ઇલાકામાં અંગ્રેજોના તોપમારામાં ઘણા લોકો માર્યા ગયા.

    હવે બાદશાહે શાહજહાંના જમાનામાં બનાવેલી તોપ બહાર કાઢવાનો હુકમ આપ્યો. પહેલાં તો તોપનું ‘મૂરત’ કરવા માટે નાળચે બકરો બાંધ્યો અને ૨૫ શેર મીઠાઈ મંગાવી. બાદશાહે બ્રાહ્મણોને એમનાં પંચાંગો જોઈને ભવિષ્ય ભાખવા કહ્યું. બ્રાહ્મણોએ બળવાખોરો જીતશે કે કેમ તે ન કહ્યું પણ એટલી જ ભવિષ્યવાણી કરી કે આખું વરસ આવું જ અજંપાનું રહેશે, અસંખ્ય લોકો મરાશે પણ પછીના વરસમાં શાંતિ સ્થપાશે.

    દરમિયાન બન્ને પક્ષે નવી કુમકો પહોંચવા લાગી. બીજી બાજુ, અંગ્રેજોની ફોજ આગરામાં સંગઠિત થતી હતી પણ બહાદુરશાહે મહંમદ બખ્ત ખાનની આગેવાની નીચે મોકલેલા લશ્કરે એમને ત્યાંથી તગેડી મેલ્યા. જુલાઈની અધવચ સુધીમાં અંગ્રેજોને દિલ્હીનાં દળો સતત હરાવતાં રહ્યાં અને અંગ્રેજો ફરી દિલ્હી પર આવે તેવાં લક્ષણો નહોતાં અને બહાદુર શાહ પણ સક્રિય બનીને વિદ્રોહનું સંચાલન કરતો હતો.  મેરઠમાં અંગ્રેજો જોરમાં હતા. એ જ દિવસે એમણે ચોંસઠ વિદ્રોહીઓને પકડીને ફાંસીએ ચડાવી દીધા હતા.

    ઑગસ્ટ શરૂ થતાં બાદશાહની મદદે ઘણી ફોજો આવવા તૈયાર હતી પરંતુ હવે તિજોરીનાં તળિયાં ખાલી થવા લાગ્યાં હતાં. બાદશાહ અંગ્રેજ ફોજને ઉત્તરની ગિરિમાળાની પાર ભગાડી દેવા માગતો હતો.  પરંતુ એ શક્ય બનતું નહોતું. આ બાજુ નસીરાબાદ પર અંગ્રેજોએ ફરી કબજો જમાવી લીધો હતો. ત્યાંથી છ હજાર જેહાદીઓ દિલ્હી આવવા તૈયાર હતા પણ બાદશાહે એમને સંદેશ મોકલાવ્યો કે દિલ્હીમાં સાઠ હજારની ફોજ છે પણ હજી એ રિજ પર કબજો નથી કરી શકી તો તમે વધારાના છ હજાર આવશો તેથી કંઈ ફેર નથી પડવાનો.

    સાતમી ઑગસ્ટે અંગ્રેજી ફોજે દિલ્હીની પશ્ચિમે નજફગઢ પર કબજો કરી લીધો અને હવે એ આગળ વધવા લાગી હતી. એ જ દિવસે બીજો પણ એક ખરાબ બનાવ બન્યો. ચાંદની ચોકમાં બેગમ સમરુની હવેલીમાં વિદ્રોહીઓ માટે દારુગોળો બનાવાતો. આ કારખાનામાં જ દારુગોળો ફાટ્યો અને મોટા ધડાકામાં સાતસોથી વધારે માણસોના જાન ગયા..

    વિદ્રોહીઓનું નાણાકીય સંકટ ઘેરાતું જતું હતું અને એમનામાં શિસ્તનો પણ અભાવ હતો. બાદશાહનાં દળો અને વિદ્રોહી સિપાઈઓ વચ્ચે પણ અવિશ્વાસ હતો. બાદશાહની મદદે જે આવતા હતા તે બધા પૈસા માગતા હતા, બાદશાહ એના ખંડિયા રાજાઓ પાસેથી પૈસા કઢાવતો હતો પણ એ માગે તેટલા પૈસા નહોતા મળતા.

    ૨૦મી ઑગસ્ટે અંગ્રેજી ફોજે દિલ્હી પર મેટકાફ હાઉસમાંથી તોપમારો કર્યો. જો કે બાદશાહે એનો સખત સામનો કરવાના હુકમ આપ્યા તે પછી એક બાજુથી તોપમારો બંધ થઈ ગયો પણ કાશ્મીરી દરવાજા પર હુમલો ચાલુ રહ્યો. સૈનિકો બહાદુર શાહને કહેતા રહ્યા કે કંઈ ખતરો નથી પણ બહાદુર શાહનો જવાબ એ હતો કે એ વાત તો હું પહેલા દિવસથી સાંભળું છું, પણ અંગ્રેજો પાછા હટવાને બદલે દિવસોદિવસ દિલ્હીની નજીક આવતા જાય છે.

    બીજી બાજુ,  બાદશાહનો સિપહસાલાર બખ્તખાન અંગ્રેજો સાથે ખાનગી રીતે વાતચીત કરતો હતો એવી બાતમી મળી..  નીમચથી આવેલા સૈનિકોએ પણ એ જ ફરિયાદ કરી ત્યારે બાદશાહે બખ્તખાનને મહેલમાં ન આવવા દેવાનો હુકમ આપ્યો. આના પછી એણે જુદાં જુદાં રાજ્યોની ફોજની મનમરજી પર કાબુ મૂક્યો અને અંગ્રેજો સામે લડવા બાર સભ્યોની કાઉંસિલ નીમી.

    ૨૫મી ઑગસ્ટે બાદશાહને સમાચાર મળ્યા કે બાગપત પાસે એક રસાલો અંગ્રેજી ફોજ માટે દોઢ લાખ રૂપિયા લઈને જાય છે. બાદશાહે એના પર હુમલો કરવા શાહજાદા મિર્ઝા મોગલને હુકમ કર્યો પણ એ માન્યો નહીં. એટલે સૈનિકોએ પગાર માગ્યો. બાદશાહ પોતે જ ઊઠીને પોતાના અંગત નિવાસમાં ગયો અને ઝરઝવેરાત લઈ આવ્યો અને આપ્યાં. સૈનિકો પર આની સારી અસર થઈ અને એમણે એ લેવાની ના પાડી અને કહ્યું કે બાદશાહે આટલું કર્યું તે જ દેખાડે છે કે એ સૈનિકોની કેટલી સંભાળ લેવા તૈયાર છે.

    સપ્ટેમ્બરના પહેલા અઠવાડિયામાં અંગ્રેજોએ કાશ્મીરી દરવાજા અને કુદ્સિયા બાગ પાસે મોરચાબંધી કરી લીધી હતી અને દિલ્હી પર આખરી નિર્ણાયક હુમલાની તૈયારી કરતા હતા. ૧૧મીએ અંગ્રેજોના હુમલામાં કાશ્મીરી દરવાજાના વિસ્તારમાં ભારે નુકસાન થયું. એ જ દિવસે બાદશાહે જાતે જ મોરચો સંભાળી લેવાની જાહેરાત કરી. આથી લોકોમાં નવું જોશ આવ્યું. બે દિવસ પછી એમને કાશ્મીરી દરવાજાની દીવાલમાં છીંડું પાડવામાં સફળતા મળી.

    ૧૪મી સપ્ટેમ્બરે અંગ્રેજોએ કાશ્મીરી દરવાજા અને અલી બુર્જ પર કબજો કરી લીધો. અંગ્રેજ, શીખ અને બીજા ભાડૂતી સૈનિકો જુમ્મા મસ્જિદ (જામા મસ્જિદ) સુધી પહોંચી ગયા. જામા મસ્જિદમાં એકઠા થયેલા હજારો મુસલમાનોએ એમનો સખત મુકાબલો કરીને પીછેહઠ કરવા ફરજ પાડી, બેગમ બાગની ઝપાઝપીમાં ચારસોનાં મોત થયાં પણ બપોર સુધીમાં લોકોનો વિરોધ ઠંડો પડવા લાગ્યો. અંગ્રેજી ફોજ અંદર ઘૂસી આવી. લાલ કિલ્લો પરાજિત થયો.

    બહાદુર શાહ પોતાના કુટુંબ સાથે હુમાયુંના મકબરામાં છુપાઈ ગયો હતો.. અંગ્રેજ ફોજે એને પકડી લીધો અને એના શાહજાદાઓને ખૂની દરવાજા પાસે ગોળીએ દઈ દીધા. બાદશાહને કેદી બનાવીને લાલ કિલ્લામાં લઈ ગયા. બહાદુર શાહ વિરુદ્ધ ચાર આરોપ મુકાયાઃ  સિપાઈઓને બળવામાં મદદ, બીજાઓની બ્રિટિશ સરકાર વિરુદ્ધ ઉશ્કેરણી, પોતાને સર્વોપરિ સત્તાધીશ જાહેર કરવો ખ્રિસ્તીઓની હત્યાઓ.. બધા આરોપ સાબીત થવાના જ હતા. તે પછી એને રંગૂન લઈ ગયા.

    બહાદુરશાહ જાણતો હતો કે એના દિવસો પૂરા થઈ ગયા છે અને ઇતિહાસ એની ભૂમિકાની નોંધ લેશે. રંગૂનની જેલમાં એ માદરે વતન માટે તડપતો રહ્યો – “કિતના હૈ બદનસીબ ઝફર દફ્ન કે લિયે; દો ગજ઼ જ઼્મીં ભી ના મિલી કુઅ-એ-યાર મેં.”

    ૦૦૦૦

    સંદર્ભઃ

    (1) Two Native Narratives of Mutiny in Delhi. Charles theopolis Metcalfe, 1898 (ઇંટરનેટ પર ઉપલબ્ધ)

    (2) Dastan-e- Ghadar, Zahir Dehlavi (English translation by Rana Safvi) Penguin Books, 2017 ISBN 978067008891.

    ૩. Dictionary of Martyrs Volume I, Part 1


    દીપક ધોળકિયા

    વિજાણુ સંપર્ક ટપાલ સરનામુંઃ: dipak.dholakia@gmail.com
    બ્લૉગ સરનામું: મારી બારી

  • રમકડાંથી રમાય નહીં, એ આપણને રમાડે છે

    ફિર દેખો યારોં

    બીરેન કોઠારી

    સાહિત્યકૃતિઓનું માધ્યમાંતર થાય એ બાબતની નવાઈ નથી. મુદ્રિત માધ્યમમાંથી ભજવણી સુધી અનેક સાહિત્યકૃતિઓ યા તો મંચ પર ભજવાતી આવી છે, કે પછી રૂપેરી પડદે ઉતરતી આવી છે. એમાં પણ સિનેમાના લગભગ આરંભકાળથી અનેક સાહિત્યકૃતિઓ રૂપેરી પડદે અવતરી છે. એમાંની કેટલી સફળ રહી અને કેટલી નિષ્ફળ, તેમજ એ રૂપાંતરણ કેટલું અધિકૃત હતું એ અલગ ચર્ચાનો વિષય છે. ફિલ્મના માધ્યમ માટે મૂળભૂત જરૂરિયાત વાર્તાની હોય છે. ફિલ્મની જરૂરિયાત અનુસાર તેની પર અમુક સંસ્કાર કરવા પડે છે, પણ આ માધ્યમ એટલું પ્રચંડ છે, અને દિન બ દિન એ હદે વિસ્તરતું રહ્યું છે કે સતત નવિન પાત્રો અને કથાઓ મળતાં રહે એ શક્ય નથી.

    કૉમિક બુક્સના અમેરિકન પ્રકાશક ‘માર્વેલ કૉમિક્સ’ દ્વારા અનેક પાત્રોની ચિત્રકથાઓ પ્રકાશિત કરાતી રહી છે, જે બાળકોમાં અને મોટેરાંઓમાં પણ ખૂબ લોકપ્રિય બની રહી છે. ૧૯૩૯માં માર્ટિન ગૂડમેન દ્વારા ‘ટાઈમલી કૉમિક્સ’ તરીકે આરંભાયેલી આ કંપનીનું નામ અને માલિકી બદલાતાં રહ્યાં છે, પણ તેના પ્રકાશનની લોકપ્રિયતા બરકરાર રહી છે. સમાંતરે આ કંપનીએ ફિલ્મક્ષેત્રે પ્રવેશ કર્યો અને ૧૯૮૨માં તેણે નિર્માણ કરેલી પહેલવહેલી ફિલ્મ ‘હોવર્ડ, ધ ડક’ રજૂઆત પામી. ત્યારથી લઈને આજ દિન સુધી ફિલ્મક્ષેત્રે કંપનીએ પાછું વાળીને જોયું નથી. સ્પાઈડરમેન, એક્સ-મેન, હલ્ક, આયર્ન મેન, ધ એવેન્‍જર્સ, ઘોસ્ટ રાઈડર્સ, ઍન્ટ મેન, કેપ્ટન અમેરિકા, થો સહિત અનેક પાત્રોને ચમકાવતી ફિલ્મોએ ટિકીટબારી છલકાવી દીધી છે. કૉમિક બુકમાં વાર્તાનું મૂળભૂત તત્ત્વ હોય છે જ, પણ લોકપ્રિય બનેલા કોઈ રમકડાનાં પાત્ર પર ફિલ્મ બની શકે?

    રુથ હેન્‍ડલર નામનાં મહિલાએ ૧૯૫૯માં ‘મટેલ’ નામની રમકડાં બનાવતી કંપનીનો આરંભ કરીને બાર્બી નામની ફેશનેબલ ઢીંગલીને બજારમાં મૂકી. અત્યંત નાજુકનમણી આ ઢીંગલીની લોકપ્રિયતા એટલી છે કે આજ દિન સુધી તેનાં અવનવાં રૂપ આવતાં રહ્યાં છે. આ ઢીંગલીને સિનેમાના રૂપેરી પડદે ‘બાર્બી ઈન ધ નટક્રેકર’ ફિલ્મ દ્વારા ૨૦૦૧માં ઉતારવામાં આવી. આ ફિલ્મને મળેલી અપાર સફળતાનો સીધો લાભ બાર્બીના રમકડાના વેચાણને થયો. એ પછી અત્યાર સુધીમાં ચાલીસેક ફિલ્મો બાર્બીને કેન્‍દ્રમાં રાખીને નિર્માણ પામી છે. પણ આ વર્ષે રજૂઆત પામવા માટે તૈયારી કરી રહેલી વધુ એક ફિલ્મના સમાચાર પ્રસારમાધ્યમોમાં ચમકી રહ્યા છે.

    બાર્બીની અત્યાર સુધીની સફળતાથી પ્રેરાઈને ‘મટેલ’ કંપની હવે બીજાં પિસ્તાલીસ રમકડાનાં પાત્રો પર આધારિત ફિલ્મ બનાવવાનું આયોજન કરી રહી છે. ‘મટેલ’ જેવી કંપની આમ કરી શકતી હોય તો જેનાં રમકડાં બજારમાં ખૂબ ચાલે છે એવી અન્ય કંપનીઓ એમ કરવા કેમ ન લોભાય? રમકડાંની કાર બનાવતી ‘હોટ વ્હીલ્સ’ કંપની પણ મેદાનમાં ઊતરી છે, અને તેના પર આધારિત ફિલ્મનું નિર્માણ ખ્યાતનામ નિર્માતા-નિર્દેશક જે.જે.એબ્રમ્સ કરવાના છે. સ્ટારટ્રેક, આર્માગેડન, સ્ટાર વૉર્સ, મિશન ઈમ્પોસિબલ જેવી વૈવિધ્યપૂર્ણ કથાવસ્તુ ધરાવતી ફિલ્મોનું તેઓ નિર્માણ કે દિગ્દર્શન કરી ચૂક્યા છે.

    બાર્બી, બાર્ની-ધ ડાયનોસોર જેવાં પાત્રો કશીક લાક્ષણિકતા ધરાવે છે, પણ કારમાં એવા કોઈ ગુણો શી રીતે હોઈ શકે? એબ્રમ્સના જણાવ્યા અનુસાર આ ફિલ્મ સંવેદનાસભર, વાસ્તવદર્શી અને હિંસક હશે. આનો અર્થ એ કે બાળકોને રમવાના રમકડાંના મુખ્ય પાત્ર પર આધારિત આ ફિલ્મ બાળકો માટે યોગ્ય નહીં હોય.

    અગાઉ ૨૦૧૪માં ‘નીડ ફોર સ્પીડ’ ફિલ્મ રજૂઆત પામી હતી, જે કાર રેસિંગની આ જ નામની વિડીયો ગેમ પર આધારિત હતી. આ ફિલ્મે આરંભિક નફો કર્યો હતો, પણ લોકોને તે ખાસ પસંદ પડી નહોતી.

    વ્યાપારીકરણ અને વ્યવસાયીકરણ અમેરિકાની તાસીર રહી છે. એક વ્યક્તિ કે વસ્તુ લોકપ્રિય બને એ સાથે જ તેનું બજાર ઊભું કરી દેવામાં આવે છે, અને તેની લોકપ્રિયતાની રોકડી કરવામાં આવે છે. ઉદાહરણ તરીકે સ્પાઈડરમેનની કૉમિક બુક પરથી ફિલ્મ બની એની સાથોસાથ બીજી અનેક ચીજો બજારમાં મૂકાઈ જાય. રમકડાં, ટી-શર્ટ, સ્ટીકર, મગ, કી-ચેઈન તેમજ બીજી ઘણી ચીજો.

    હૉટ વ્હીલ્સની જાહેરખબર જેમણે જોઈ હશે તેમને ખ્યાલ હશે કે એમાં વાસ્તવિક કારના પ્રમાણમાપ અનુસાર નાનકડી કાર બનાવવામાં આવે છે. અતિશય ઘોંઘાટિયું સંગીત અને ઝડપભેર દોડતી, અથડાતી, ઉછળતી કાર એમાં જોવા મળે છે. આ કારની પશ્ચાદ્‍ભૂ તેના મોડેલ અનુસાર અલગ અલગ હોય છે, એમ એના ‘ચાલક’ પણ જુદા જુદા હોય છે. ટૂંકમાં, એનું કાર હોવા સિવાયનું એકે લક્ષણ મનમાં નોંધાતું નથી. આવા રમકડામાં એબ્રમ્સ જેવા નિર્માતા-નિર્દેશક ફિલ્મ માટે જરૂરી ‘રંગો પૂરે’ એ વ્યાપારીકરણ કઈ હદે પહોંચી ગયું છે એ દર્શાવે છે. કિશોરો માટેનું આ રમકડું માત્ર નિર્દોષ રમત રહેવાને બદલે ફિલ્મમાં આવતાં વિવિધ પાત્રો જેવું અતરંગી દર્શાવાય તો તેની સીધી અસર કિશોરોના માનસ પર થઈ શકે એમાં કોઈ શંકા નથી. પણ નાણાં આવતા હોય ત્યારે એવી બધી ફિકર કોઈ શું કામ કરે?

    બાર્બી પર બનેલી ફિલ્મોએ એ મુખ્ય પાત્રની લાક્ષણિકતાઓની આસપાસ કથા ગૂંથીને ફિલ્મો બનાવીને અઢળક કમાણી કરી. તેને પગલે બીજાં અનેક રમકડાં પડદે આવી રહ્યાં છે. ગ્રાહકોનાં ખિસ્સાં બન્ને સંજોગોમાં ખાલી થવાના છે, પણ હૉટ વ્હીલ્સ વિશેની ફિલ્મમાં નાણાં ઉપરાંત તેની મનોવૈજ્ઞાનિક અસરનું મહત્ત્વનું પરિબળ સંકળાયેલું છે. ફિલ્મનું બજાર એટલું વિસ્તરી ચૂક્યું છે કે હવે તેમાં નાણાં સિવાયની તમામ બાબતો કદાચ ગૌણ બની રહી છે.


    ‘ગુજરાતમિત્ર’માં લેખકની કૉલમ ‘ફિર દેખો યારોં’માં ૨૦ – ૦૭ – ૨૦૨૩ના રોજ આ લેખ પ્રકાશિત થયો હતો.


    શ્રી બીરેન કોઠારીનાં સંપર્ક સૂત્રો:
    ઈ-મેલ: bakothari@gmail.com
    બ્લૉગ: Palette (અનેક રંગોની અનાયાસ મેળવણી)

  • શૈક્ષણિક પ્રવૃત્તિઓની દીવાદાંડી

    પુસ્તક પરિચય

    પરેશ પ્રજાપતિ

    (કેળવણીનો કર્મયોગ :: લેખન- સંપાદન : બીરેન કોઠારી)

    શિક્ષણના મૌલિક પ્રયોગો થકી ગુજરાતભરની તમામ શાળાઓમાં નોખી ભાત ઉપસાવતી શાળા તરીકે ભરૂચની એમિટી સ્કૂલ જાણીતી છે. આ શાળાના ૩૬ વર્ષ પૂરાં થયાના અવસરે તેની આ સફરનું પુસ્તક સ્વરૂપે દસ્તાવેજીકરણ કરવામાં આવ્યું. એ પુસ્તક એટલે બીરેન કોઠારી લિખિત અને સંપાદિત ‘કેળવણીનો કર્મયોગ’.

    શાળાના પાંચ સ્થાપકો એટલે રણછોડભાઈ અને સંગીતાબહેન શાહ, પ્રમેશબહેન મહેતા, શૈલાબહેન વૈદ્ય અને પ્રવિણસિંહ રાજ. પ્રત્યક્ષ યા પરોક્ષ રીતે શિક્ષણ સાથે સંકળાયેલાં આ પાંચે જણે જોયેલા સહિયારા સ્વપ્નનું મૂર્તિમંત સ્વરૂપ એટલે એમિટી સ્કૂલ.

    આ પુસ્તકનો હેતુ પરીક્ષાઓમાં ઉત્તીર્ણ થયેલા વિદ્યાર્થીઓની ટકાવારી કે ભૂતપૂર્વ વિદ્યાર્થીઓની વ્યાવસાયિક સફળતાની વાતો દ્વારા એમિટીના મહિમાગાનનો હરગીઝ નથી. પરંતુ, આશરે અઢીસો પાનાંમાં પથરાયેલા અને ચાર ખંડમાં વિભાજિત આ પુસ્તકનો મુખ્ય હેતુ  છે શિક્ષણને મૌલિક, રસપ્રદ અને અસરકારક બનાવતી સંસ્થાની વિવિધ પ્રવૃત્તિઓનો. અભ્યાસની સમાંતરે વિદ્યાર્થીઓમાં સંસ્કારસિંચનની મથામણના આલેખનનો.

    પુસ્તકના પહેલા ખંડ- ‘અંકુરણથી અમલીકરણ’માં વિચારબીજથી માંડી શાળાની પોતીકી ઇમારત તૈયાર કરવા સુધીની કથા વર્ણવવામાં આવી છે. તેમાં સાવ આરંભિક સમયમાં એમિટીમાં શિક્ષકોએ પાડેલી હડતાળનું પ્રકરણ પણ સામેલ છે.

    જે રીતે સાત નોખા રંગોના સંયોજનથી મેઘધનુષ રચાય છે તેવી જ રીતે શૈક્ષણિક સંસ્થા સાથે પણ સાત મહત્વનાં પરિબળો સંકળાયેલાં છે: આ સાત પરિબળો એટલે શાળા(ઇમારત), વિદ્યાર્થીઓ, શિક્ષકો, સંચાલક, શાળાના વહીવટી કર્મચારીઓ ઉપરાંત વાલી તથા શુભચિંતકો. આ સાતેય એકમેકથી નોખા છે, છતાં તેમના પૃથક આલેખનથી સંસ્થાનું સંપૂર્ણ  ચિત્ર ઉપસે છે. લેખકે બીજા ખંડ- ‘મેઘધનુષી પરિબળો’માં તેમનો સમાવેશ કર્યો છે. આ પરિબળો કેમ મહત્વનાં છે તેની છણાવટ વિભાગના આરંભે આપી સંસ્થામાં દરેકનું સ્થાન, કાર્ય, મહત્વ વગેરેને વિગતવાર સમજાવતા અનેક ઉદાહરણોને યોગ્ય પરિપ્રેક્ષ્યમાં મૂકી વિસ્તારથી સમજૂતિ આપી છે. સવાસો પાનાંમાં પથરાયેલા આ વિભાગમાં સમગ્ર પુસ્તકનું હાર્દ સમાયેલું છે.

    પુસ્તકના ત્રીજા ખંડ- ‘વર્ગખંડની બહાર મળતું જીવનલક્ષી શિક્ષણ’માં વિવિધ પ્રવાસો, શિક્ષણકેન્દ્રી કાર્યક્રમો, વિવિધ પ્રદર્શનોમાં તેમજ નિદર્શનો, સાંસ્કૃતિક કાર્યક્રમો, વેકેશન પ્રવૃત્તિઓ વગેરેની વિગતવાર ચર્ચા છે. આ ખંડમાં એ હકીકત પુરવાર કરવામાં આવી છે કે વર્ગખંડમાં શિક્ષણ પીરસી શકાય છે, પરંતુ વિદ્યાર્થીઓને શાળાની ચાર દિવાલોથી બહાર લાવી યોગ્ય દ્રષ્ટિપ્રેરિત કાર્યક્રમોમાં સામેલ કરીને વ્યવહારુ શિક્ષણ પણ આપવું જોઇએ. એમિટીએ શાળાના આરંભથી જ ‘મૈત્રિસેતુ’ નામે સામયિક શરૂ કર્યું હતું. છેક આરંભકાળથી વર્તમાન સુધીની શાળાની વિવિધ મહત્વની પ્રવૃત્તિઓ તથા ઘટનાઓ તેમાં સચવાઇ છે..

    પુસ્તકના છેલ્લા અને ચોથા ખંડ –‘વિસ્તરણ અને દર્શન’માં ભૂતકાળની ગતિવિધીઓ પર દ્રષ્ટિપાત કરીને શાળાના ભાવિ આયોજન અને તેની દિશા વિશે દર્શન રજૂ કરાયું છે.

    પુસ્તકના અંતે પરિશિષ્ટમાં એમિટીની પ્રગતિના મહત્વના મુકામની તવારીખોનો ઉલ્લેખ છે. આ ઉપરાંત કોવિડની કટોકટી દરમિયાન શાળાએ હાથ ધરેલી વિવિધ પ્રવૃત્તિઓ પણ તેમાં આલેખાયેલી છે. એક સહજ પ્રશ્ન થાય કે આ પુસ્તક કેમ અને કોણે વાંચવું જોઇએ? સારા વાંચનમાં રસ ધરાવતા સહુ કોઈ માટે આ પુસ્તક છે જ, પણ કોઇને શિક્ષણના ક્ષેત્રે કશું નક્કર પ્રદાન આપવાની ખેવના હોય તો તેને આ પુસ્તકમાંથી અવશ્ય પ્રેરણા તેમજ માર્ગદર્શન મળી રહે એમ છે. ભલે ને એની પાસે સાધન કે સંસાધન ટાંચાં હોય! પુસ્તકમાં અનેક કિસ્સાઓ દ્વારા સંસ્થાની ખાસિયતોને ઉજાગર કરવામાં આવી છે.

    પુસ્તકની સજાવટ ધ્યાનાકર્ષક અને કળાત્મક બની રહી છે.

    સમગ્રપણે જોઈએ તો આ પુસ્તક ‘કેળવણીના કર્મયોગ’માં ભરૂચની એમિટી સ્કૂલના બહેતર શિક્ષણ આપવાના નિષ્ઠાપૂર્વકના પ્રયત્નોનું તથા પરિણામોનું આલેખન છે. તેથી શિક્ષણ સાથે સંકળાયેલા તમામ શિક્ષકો, આચાર્યો. વિદ્યાર્થીઓ, સંચાલક મંડળો માટે આ પુસ્તક  દીવાદાંડી સમાન બની રહે એમ છે. તો શાળાની ઇમારતને જ શિક્ષણનો પર્યાય માનવાની ભૂલ કરી બેસતા સામાન્ય વાચક માટે આ પુસ્તક શાળાના બહોળા કાર્યફલકનું દર્શન કરાવનારું અને તેના પ્રતિ પોતાની જવાબદારીઓની ભાન કરાવનારું પણ  બની રહે છે.

    *** * ***

    પુસ્તક અંગેની માહિતી ::

    કેળવણીનો કર્મયોગ : બીરેન કોઠારી

    પૃષ્ઠસંખ્યા : 248 + 32
    કિંમત :₹ 650
    આવૃત્તિ પ્રથમ આવૃત્તિ (2023)

    પ્રકાશક અને પ્રાપ્તિસ્થાન :

    ઍમિટી શૈક્ષણિક સંકુલ, દહેજ બાયપાસ રોડ, ભરૂચ – 392 001
    સંપર્ક :ફોન નંબર- 99798 61633
    ઇ મેલ :amityschool1986@gmail.com


    પુસ્તક પરિચય શ્રેણીના સંપાદક શ્રી પરેશ પ્રજાપતિનું વીજાણુ ટપાલ સંપર્ક સરનામું : pkprajapati42@gmail.com

  • કલમના કસબી : કનૈયાલાલ મુનશી – સીધા ચઢાણ – ૨

    પુસ્તક પરિચય

    રીટા જાની

    જીવનના સીધા ચઢાણ ભલભલાને હંફાવી દેવા શક્તિમાન છે. તેથી વચ્ચે વચ્ચે વિરામ લઈને જ આગળ વધી શકાય. ગત અંકમાં આપણે મુનશીની આત્મકથા ‘સીધા ચઢાણ’ ને અડધે રસ્તે વિરામ આપેલો. એડવોકેટની પરીક્ષામાં તે વખતે બહુ થોડા પાસ થતાં. એમાં પણ પ્રથમ પ્રયત્ને પાસ થતાં માતા, સગાં વહાલાં, મિત્રો, ન્યાત, ભાર્ગવ સમાજ  – સૌએ અભિનંદન અને માનપત્રની વર્ષા વરસાવી. ને મુનશીએ એક ચેમ્બર ભાડે રાખી પોતાના કામની શરૂઆત કરી. સાથે અંગ્રેજી બોલવાનો મહાવરો કેળવવા માંડ્યો. એનો સીધો લાભ એ થયો કે મુનશીને જગતના સાહિત્યસ્વામીઓનો પરિચય થયો. એટલું જ નહિ પણ પરભાષા શીખતાં શૈલી ને સાહિત્યરચના, વાકપટુતા ને વાર્તાલાપનાં  કેટલાંક સનાતન રહસ્યોની સમજ પડી.

    કોઈ પણ નવી વસ્તુની શરૂઆત ક્યારેય આસન નથી હોતી. એનો અનુભવ મુનશીને પોતાની નવી નવી વકીલાત શરૂ કરતાં થયો. જમિયતરામકાકાએ તેમને નાની નાની બ્રીફ મોકલવા માંડી ને ભુલાભાઈ દેસાઈની ઓળખાણ કરાવી સાંજે એમની ચેમ્બરમાં કામ શીખવું એવું નક્કી થયું. ભુલાભાઈ વકીલાતની ટોચે પહોંચેલા, હજારો રૂપિયા કમાતા, નવા ઊગેલા સૂર્યની ભભકથી ચમકતા ને ન્યાયાધીશો પણ એમની મીઠી વકાલતથી પાણી પાણી થઇ જતાં. આ ધ્રુજતા શિખાઉના બે વર્ષ તો ખાસ નોંધપાત્ર પ્રગતિ વગર જ ગયા. નાની નાની અપીલો, દાવા અરજીઓ ને ખરડાઓથી શરૂઆત કરી. પણ ધીરે ધીરે બધા નવા ધંધાદારી મિત્રો ભેગા મળતાં, કાયદાનાં કોકડાં ઉકેલતા, ભૂલો કરતાં ને ગોટાળા પણ ઉકેલતા અને એમ કરતાં થતાં કડવા મીઠા અનુભવો પર હસતાં. ક્યારેક અસીલો પણ છેતરી જતા, ફી ન આપતાં પણ ધીરે ધીરે પ્રતિષ્ઠિત સોલિસિટરો સાથે પરિચય થયો. ભુલાભાઈ સાથે રહી એમની અથાગ મહેનત, પૃથક્કરણ શક્તિ અને ન્યાયાધીશના મન જીતવાની ચતુરાઈ મુનશી પણ શીખ્યા. ભુલાભાઈ અને તેમના પત્નીએ મુનશી અને તેમના પત્ની લક્ષ્મીને અપનાવ્યા. ભુલાભાઈના દાવા અરજીઓ, જવાબો ને અભિપ્રાયના થોકબંધ ખરડાઓ મુનશી તૈયાર કરતા ને એમની બ્રીફોની તારવણી પણ કાઢતાં. ભુલાભાઈના નિકટના સહવાસથી યુરોપીય સંસ્કૃતિના ઘણા પાઠ એમની પાસેથી શીખ્યા. છાંટોપાણી ન લે તો મુંજી, અસંસ્કારી ને વેદિયા ઢોરમાં ખપે એટલે સુરાપાનને  શિષ્ટતાનું લક્ષણ માની અપનાવ્યું પણ માંસ અને બ્રિજ રમવાનું ન સ્વીકાર્યું.

    મુનશી એ સમયના નવા એડવોકેટના સંઘર્ષની અને ત્યારના પ્રખ્યાત એડવોકેટ , સોલિસિટર અને ન્યાયાધીશ એવા નરીમાન, છોટુભાઈ, ચીમનભાઈ, મોતીલાલ સેતલવાડ, જ્હૉન ડંકન ઇન્વેરારિટી, મેકલાઉડ, સ્ટ્રેંગમેન, દીનશા મુલ્લાં, સર લલ્લુભાઈ, ઝીણા વગેરેની ખાસીયતો, તેમની કામ કરવાની પદ્ધત્તિ, રાજકીય  અને ધંધાકીય આંટીઘૂંટી તથા મુનશીના તેમની સાથેના સંબંધો વગેરેની ખૂબ રસપ્રદ વાતો કરે છે. કેટલાક કેસની ચર્ચા પરથી એ સમયના સામાજિક, ધાર્મિક અને ધંધાકીય વાદ વિખવાદનો ખ્યાલ પણ વાચકને આવે છે. તો ખૂબ મહેનત કરીને મુનશી એક કેસમાં પોતાના મંતવ્યનું સુંદર પ્રતિપાદન કરે છે ત્યારે તેમની સખત કસોટી કરનાર ભુલાભાઈએ જે હેતભર્યા શબ્દો કહ્યા તેથી મુનશીને પ્રતીતિ થાય છે કે ધંધાના સીધાં ચઢાણની ઉપલી ધાર તેમણે વટાવી છે.

    મુનશીના મિત્રો તેમને ગુજરાતીમાં લખવા માટે પ્રેરતાં, પણ તેમની હિંમત ચાલતી ન હતી. જ્યારે મુનશીને કોઈ ઉદ્વેગ થાય ત્યારે તેને અવલંબીને કોઈ કલપાનિક પ્રસંગ ઊભો કરી તેની નોંધ કરવાની ટેવ તેમને નાનપણથી જ હતી. આ પ્રયોગ કરવા તેમણે ‘મારી કમલા’ નામક ટુંકી વાર્તા ‘ઘનશ્યામ વ્યાસ’ના નામથી લખી. આ વાર્તાને સત્કાર મળ્યો. એટલું જ નહિ પણ ત્યારના પ્રખર સાહિત્યકાર નરસિંહરાવ ભોળાનાથ દિવેટીયા તેમને શોધી તેમની ઓરડીએ પહોંચ્યા ને મુક્ત કંઠે ગુજરાતી સાહિત્યક્ષેત્રે મુનશીને આવકાર આપ્યો. આ અણધારી મુલાકાતે મુનશીની હિંમત વધારી અને એક સાહિત્ય સફરની શરૂઆત થઈ. મુનશીની સર્જનકલા ત્રણ પ્રકારે થતી. પહેલા પ્રકારમાં તેઓ આત્મકથા કરતાં ને પોતે અનુભવેલું સુખ કે દુઃખ કહેતા. ‘મારી કમલા’, ‘કોકિલા’, ‘વેરની વસૂલાત’ અને ‘પૃથીવીવલ્લભ’માં પહેલો પ્રકાર પ્રધાન છે. બીજા પ્રકારમાં તેઓ એક સ્વાનુભવને પહેલાં કલ્પનામાં સંઘરી રાખી, પછી તેને મૂર્તિમાન કરતી કાલ્પનિક વ્યક્તિ કે પ્રસંગને અવલંબીને વાર્તા લખતાં. ‘પાટણની પ્રભુતા’ બીજા પ્રકારમાં આવે. જ્યારે ત્રીજા પ્રકારમાં વણઅનુભવેલી મનોદશા ઘટાવી, તેનો કાલ્પનિક સ્વાનુભવ કરી તેના પર મુખ્ય પાત્રો ને પ્રસંગોની રચના કરતાં. ‘ભગવાન કૌટિલ્ય’ અને ‘જય સોમનાથ’માં ત્રીજા પ્રકારનું પ્રાબલ્ય નજરે પડે છે. લેખક તરીકે મુનશી પોતાનું નામ છુપુ રાખવા માગતા હતા. કારણ કે તેમને ડર હતો કે કે જો બીજા સોલિસિટરો જાણે તો એમ માને કે તેઓ ધંધામાં બરાબર ધ્યાન નથી આપતા. તેથી તેમને બ્રીફ મળતી બંધ થઈ જાય. પણ હકીકત એનાથી અલગ હતી. તેમની નવલકથાની  પ્રશંસા તેઓ મૂંગા મોઢે  સાંભળતાં.

    ધીરે ધીરે મુનશી પોતાના ધંધા, સાહિત્ય અને રાજકીય ક્ષેત્રે આગળ વધતા રહ્યાં. ‘ગુર્જર સભા’, ‘ષડરિપુમંડળ’માં તો સક્રિય હતા જ પણ ‘ભાર્ગવ – ત્રિમાસિક’, ‘આર્ય પ્રકાશ’, ‘સત્ય’માં લેખો લખવાના શરૂ કર્યા. ‘સમાલોચક’, ‘સાહિત્ય પ્રકાશક કંપની’ અને ‘સાહિત્ય સંસદની સ્થાપના કરી. રાજકીય ક્ષેત્રે ‘યંગ ઇન્ડિયા’ શરૂ કર્યું ને હોમરૂલ સાથે પણ જોડાયા. કોંગ્રેસ, ગાંધીજી, ઝીણા, અરવિંદ, લોકમાન્ય તિલક, ગોખલે, સર ફિરોઝશાનો પણ તેમના જીવન પર પ્રભાવ હતો. ધર્મ અને રાજકારણ વિશે તેમની એક આગવી વિચારધારા હતી. સાથે ‘વેરની વસૂલાત’,’ કોનો વાંક’, ‘પાટણની પ્રભુતા’, ‘ગુજરાતનો નાથ’ જેવી સાહિત્યની અવિરત લેખન યાત્રા પણ ચાલુ જ હતી. તો અંગત જીવનમાં લક્ષ્મીના આત્મસમર્પણની કોઈ સીમા ન હતી. પણ હૃદયના ભાવો શબ્દોમાં કે આચારમાં વ્યક્ત કરવાની તેની પરિમિત શક્તિના કારણે વિદ્યા ભૂખ્યા, આવિર્ભાવના રસિયા અને અંકુશ વિનાના તાદાત્મ્ય પર રચેલી પ્રણય ભાવના સેવતા યુવકના જીવનના ભાવજગતના સંઘર્ષની વાત ઉપસી આવે છે.

    લેખક મુનશીની વાત કરીએ તો તેમને ગુજરાતના ઈતિહાસનો પહેલેથી જ શોખ હતો. જ્યારે તેઓ ગુજરાતી વાંચવા અને લખવા લાગ્યા ત્યારે ગુજરાતની ભક્તિના અંકુર તેમના હૃદયમાં ફૂટવા લાગ્યા. ‘પાટણની પ્રભુતા’ લખતાં પ્રણયોર્મિઓ કાબૂમાં આવી હતી. ‘પૃથીવવલ્લભ’ એ મુનશીના હૃદયની જ્વાળામાંથી સર્જાય છે, માટે જ એમાં કલાત્મકતા વધુ છે. સાહિત્યના પ્રભાવમાંથી વ્યવસ્થાવૃત્તિ ડોકિયાં કરતી અને તે કલ્પનામાં ગુજરાતની મહત્તા સર્જી રહી. તેમના પાત્રો તેમની કલ્પનાના ગર્ભમાંથી બહાર પડતાં, જે તેમના પ્રાણ અને અસ્થિ હતાં. મુનશી પોતાને કલાકાર તરીકે અનુભવતા. મુનશીની સૃષ્ટિ વાચકને જીવંત લાગે, કારણ  તેમની કલ્પનાના સંતાનો માનવતાથી તરવરતાં હોય. તેથી જ સર્જક સફળ બને. જો લેખકની સર્જેલી સૃષ્ટિનાં સ્ત્રી પુરુષો વાચકની કલ્પનામાં ઘર કરવા શક્તિમાન હોય તો એ પાત્રોને અસ્તિત્વમાં આવવાનો એમનો અધિકાર સિદ્ધ થઈ જાય છે. મુનશી કહે છે કે જ્યારે તેમણે મુંજાલ કલ્પ્યો ત્યારે તેમનામાં ગુજરાતની અસ્મિતા પ્રગટી. આમ મુંજાલ મુનશીની ગુજરાતની અસ્મિતાનો પિતા અને સંતાન બંને છે. ગુજરાતની અસ્મિતા મુનશીના જીવનમાં એક પ્રચંડ બળ બની રહ્યું તે માટે મુનશી રણજિતરામનો ઋણ સ્વીકાર કરે છે. તેમનાં હૃદયમાં એક જ વિચાર હતો કે આપણી સંસ્કૃતિ ક્યારે વિજય પામે ને પરિણામે એક નવીન ગુજરાત અવતરે. નવીન ગુજરાત એ માત્ર એક સ્વપ્ન ન હતું પણ એક જીવંત વ્યક્તિ હતી. એ બધાને એ જ લક્ષ્ય તરફ પ્રેરતા – ગુજરાતના ગૌરવ, એકતાનતા, અસ્મિતા તરફ. મુનશીએ ફક્ત વાર્તા લખીને સંતોષ માનવના બદલે સાહિત્ય અને કલાના તથા માનવતાના પોતાના આદર્શો ગુજરાત સમક્ષ મૂકી તથા શ્રી, વિજય અને ભૂતિ મેળવવા પોતાના સ્વભાવજન્ય ધર્મને જ  સ્વધર્મ બનાવ્યો. એ માટે ખૂબ વાંચન અને લેખન કર્યું.

    મુનશીએ ગુજરાતની અસ્મિતાનું મુખપત્ર ‘ગુજરાત’ શરૂ કર્યું. એ અરસામાં તેમના મિત્રોએ લીલાબહેનની ઓળખાણ કરાવી. સ્ત્રીઓના હક્ક વિશેનો એમનો ઉત્સાહ અપરિમિત હતો. એવામાં લીલાએ એના લખેલાં રેખાચિત્રો ‘ગુજરાત’માં છપાવવા મુનશીને મોકલ્યા. એ વાંચીને મુનશીને એવું લાગ્યું કે બાવીસ વર્ષની આ યુવતીએ સામાન્ય પરિચય પછી આ બાણ માર્યું હતું ને ત્રીસ વર્ષની મુનશીની સ્વસ્થતાને આરપાર વીંધી મર્મ સ્થળને એણે ભેદ્યું હતું.  લીલાને તેઓ બરાબર ઓળખતા ન હતા કે ન હતી એની સંસાર ઘટનાની કોઈ માહિતી. પણ ભવેભવની સખી મળી હોય એમ મુનશીનું હૃદય પોકારી રહ્યું હતું એ વાત ચોક્કસ હતી. તેર વર્ષની સમાધિને પરિણામે સાક્ષાત્કાર પામેલી ‘દેવી’ પટને પેલે પાર – છતાં નિકટ – જીવતી ઊભી હતી …

    ‘સીધાં ચઢાણ ‘ એક આત્મકથા પણ છે અને કદાચ એ મુનશીની જીવનયાત્રાનું વર્ણન પણ છે. સૂર્યપ્રકાશને ત્રિપાર્શ્વ કાચમાંથી પસાર કરીએ તો  પ્રકાશનો સપ્તરંગી વર્ણપટ  પ્રાપ્ત થાય છે. જીવનયાત્રામાં પણ કંઇક આવું જ છે. રંગબેરંગી નયનરમ્ય પતંગિયું બનતાં પહેલાંની  કશ્મકશ એ પતંગિયાની જીવનકથની છે તો સાથે જ જીવનનો પરિવર્તન મંત્ર પણ છે. એવરેસ્ટ પરનું પહેલું કદમ એ સ્વપ્નસિદ્ધિ, સંકલ્પસિધ્ધિ અને લક્ષ્યસિદ્ધીની ગાથા  છે. સંકલ્પ અને સિદ્ધિનું આ અંતર મુનશીની સ્વપ્નાસિદ્ધી અને સીધાં ચઢાણની યાત્રા છે. આપણા લક્ષ્યની સિદ્ધિ ….

    એક નવા સોપાન પર …

    આવતા અંકે.


    સુશ્રી રીટાબેન જાનીનું વીજાણુ ટપાલ સંપર્ક સરનામું:    janirita@gmail.com

  • આપણા રોજબરોજનાં જીવનનાં સુખની ખોજનું અર્થશાસ્ત્ર : પ્રકરણ # ૪ . ૧ # અંશ ૨

    જીવનની અર્થવ્યવસ્થાનો વ્યાવહારિક અમલ

    અંશ  ૧ થી આગળ

    દિવ્યભાષ સી. અંજારીઆ

    કમાણીના વિવિધ વિકલ્પો 

    કમાણીના વિક્લ્પોને મુખ્યત્વ બે શ્રેણીઓમાં વહેંચી શકાય – પોતા માટે કામ કરવું કે બીજા માટે કામ કરવું.

    બીજા માટે કામ કરવું

    બીજા માટે કામ કરતી વખતે આપણી કમાણી એ સામેની વ્યક્તિ, કે સંસ્થા, માટે ખર્ચ છે. એટલે, એ એક એવી રસ્સાખેંચ બની રહે છે જેને એક છેડે આપણે આપણી આવક મહત્તમ કરવા પ્રયત્ન કરતાં હોઈએ છીએ, અને સામેને છેડે, આપણને કામે રાખનાર વ્યક્તિ (સંસ્થા) એ ખર્ચ ઓછામાં ઓછું કરવાના પ્રયત્નો કરે છે. માટે જ, અન્ય માટે કામ કરવાના વિકલ્પમાં કામનું વળતર બન્ને પક્ષો માટે હંમેશાં વિવાદનાં રૂપે જ જોવા મળતું હોય છે.

    કામે રાખનારની સ્વાભાવિક (આર્થિક) મનોવૃત્તિ પોતા માટે કામ કરનારને તે જે વળતર આપે તેનાથી અનેકગણું રળી લેવાની રહેતી હોય છે. નાણા સ્વરૂપે થતું ખર્ચ કોઈને પણ કણાની માફક ખૂંચે. તેથી, કામ કરનાર વ્યક્તિની ક્ષમતા કામ આપનાર માટે બહુ જ મહત્ત્વનું સંસાધન હોવા છતાં, પહેલી નજરે તો, કામ કરનારને ચૂકવાતું વળતર તેને માટે આવકને ઓછી કરતું ખર્ચ જ બની રહેતું હોય છે. આ જ કારણથી નાણા માટે બીજા માટે કામ કરવું, કે બીજા પાસે કામ કરાવવું , એ સદા કાળથી માનવ સંબંધોને લાગેલો લૂણો બની રહેલ છે.

    પોતા માટે કામ કરવું 

    બીજી વ્યક્તિ (સંસ્થા) માટે (ખાસ તો નાણામાં મળતાં વળતર માટે) કામ કરવાથી આપણી નાણાકીય તેમજ બીન નાણાકીય કમાણી મહત્તમ કરવામાં આપણે સામેની વ્યક્તિ (સંસ્થા) પર પણ આધાર રાખવો પડે.  નાણારૂપે મળતાં વળતર કરતાં બીન નાણાકીય વળતરોના વિવાદ ઓછા કડવા હોવા છતાં પણ કામ કરનાર વ્યક્તિ માટે તો તે આખરે એક સોનાનું પાંજરૂં જ છે. સોનાનાં પાંજરાનાં સુખ કરતાં, અનેક મુશ્કેલીઓ છતાં પણ પોતાનાં ખુલ્લાં આકાશમાં વિહરવામાં એક આગવી મસ્તી રહેલી હોય છે. આમ, પોતા માટે કામ કરીને કમાણી રળી લેવી એ એક બહુ સબળ વિકલ્પ તરીકે ઊભરી રહે છે.

    પોતા માટે કામ કરવામાં શોષણનો ભાવ પેદા નથી થતો.  વધારે કામ કરીને પણ વધારે કમાણી રળવાનો નિર્ણય લેવો પડે તો પણ એ આપણે જાતે લીધેલો નિર્ણય છે. સ્વરોજગારની સ્થિતિઓમાં ખર્ચ અને કમાણી સિક્કાની અલગ અલગ બાજુઓ બની રહેવાને બદલે કાર્ય-કારણનાં સ્વરૂપે વાવેલાં બીજ અને તેમાંથી નીપજતાં ફળ તરીકે અનુભવાય છે. મહેનતના પ્રમાણમાં અપેક્ષિત વળતરની સ્વાભાવિક તાણ અહીં પણ છે, પરંતુ કામે રાખનાર અને કામ કરનાર એ બન્ને આપણે ખુદ જ હોવાને કારણે તેમાં બીજાં માટે કામ કરવા જેટલી કડવાશ નથી પેદા થતી. પોતે કરેલ કામ માટે વળતર નાણા સ્વરૂપે લેવું કે બીનનાણાકીય સ્વરૂપે લેવું, એ બન્ને પ્રકારોનો કેટલો કેટલો હિસ્સો રાખવો, અને ભૌતિક જરૂરિયાતોની પૂર્તિ અને અન્ય અભૌતિક ઉચ્ચસ્તરીય અપેક્ષાઓની સંતુષ્ટિ વચ્ચે તેમાં કેમ સંતુલન જાળવવું એ જીવનનાં આપણાં આગવાં સુખનાં આપણાં મૂલ્યો મુજબના નિર્ણયો છે. પરિણામે, પોતા માટે કામ કરવાથી જો વધારે સુખ મળે તો તે અનેકગણું વધારે મીઠું લાગે. તેમ અપેક્ષા કરતાં કદાચ ઓછું વળતર મળે તો પણ તેનું દુઃખ ઓછું પીડાદાયક નીવડી શકે છે. આમ, એકંદરે, પોતા માટે કામ કરવું એ એક આદર્શ વિકલ્પ બની રહે છે.

    પોતા માટે કામ કરવાથી કામ માટે, નાણાકીય તેમજ બીનનાણાકીય વળતર સહિતના બધા જ નિયમો આપણે જાતે જ નક્કી કરવાના રહે છે.  સમય અને સંદર્ભનાં પરિવર્તન મુજબ તેમાં ફેરફાર કરીને આપણે જીવનના દરેક તબક્કે નાણાકીય તેમ બીન નાણાકીય અર્થવ્યવસ્થાઓની જરૂરિયાતો અને અપેક્ષાઓ પુરી થવાથી મળતા સંતોષનું સુખ માણી શકીએ છીએ.

    પરંતુ,  વાસ્તવિકતા એટલી સરળ ક્યારેય નથી હોતી. ઘણી વ્યક્તિઓમાં સ્વરોજગાર કરી શકવાની નૈસર્ગિક આવડત કે સંજોગો અનુસારની ઈચ્છા નથી હોતી. અને આ બન્ને પરિબળો સવળાં હોય તો પોતાની આવડતમાંથી પોતાની વર્તમાન અને ભાવિ જરૂરિયાતો અને અપેક્ષાઓ પુરી કરી શકવા જેટલી કમાણી શક્ય બને એવી આવડત ક્યાં તો કેળવાઈ ન હોય કે પછી એ મુજબ અનુકૂળ એવા સંજોગો ન હોય એવું પણ શક્ય છે. આવી પરિસ્થિતિમાં સ્વરોજગાર લાંબે ગાળે સુખદાયક ન નીવડે એવું બનતું હોય છે. એટલે પછી, હવે, કમસે કમ પોતાની આવડત ન કેળવાય. કે બાહ્ય સંજોગો સાનુકૂળ ન બને ત્યાં સુધી,  બીજા માટે કામ કરવાનો વિકલ્પ જ વધારે વ્યાવહારિક બની રહે છે.

    અમુક, મર્યાદિત, સમય માટે કામ કરવું

    સ્વરોજગાર અને બીજા માટે કામ કરવાના બે અંતિમો વચ્ચે અમુક અમુક સમય વચ્ચે, બન્નેને માટે, અમુક અમુક સમય  ફાળવીને કામ કરવાનો વચ્ચેનો પણ એક માર્ગ છે.

    બન્ને પ્રકારનાં કામોમાં નાણાકીય અને બીન નાણાકીય વળતરો કેટલાં પર્યાપ્ત રહેશે તે નક્કી કરીને, આપણે કરવાના કામના શક્ય એટલા બધા સમયમાંથી બીજાં માટે કામ કર્યા પછી અમુક સમય પોતા માટેના કામ માટે ફાળવી શકાય.  આ વિક્લ્પમાં બન્ને પ્રકારનાં કામની પસંદગી અને સમયની ફાળવણી વચ્ચે આર્થિક જેલનાં નીતિનિયમોનાં પાલન અને આપણી જીવનદૃષ્ટિ મુજબની અર્થવ્યવસ્થા માટે  જરૂરી સંતુલન ગોઠવીને આપણે આપણી વર્તમાન તેમજ ભાવિ, ભૌતિક તેમજ અભૌતિક, જરૂરિયાતો અને અપેક્ષાઓ પુરી કરતાં રહી શકીએ છીએ.

    સ્વૈચ્છિક નિવૃત્તિ

    ખંડ સમયનાં કામ સિવાય પણ એક બીજો વિકલ્પ છે – સમય પહેલાં જ સ્વૈચ્છિક નિવૃતિ લઈ લેવાનો.

    જેમણે આર્થિક જરૂરિયાતોને પ્રાથમિકતા આપીને સારૂં નાણાકીય વળતર મળતું હોય એવો વ્યવસાય સ્વીકાર્યો હોય  છે તેઓ જ્યારે ભાવિ જરૂરિયાતો માટે પણ પર્યાપ્ત નાણાની કમાણી કરી લે છે ત્યારે, વહેલામાં વહેલી તકે, નાણાની ધુંસરી ફેંકી દેવાનું વલણ ધરાવતાં હોય છે. આર્થિક ઉપાર્જનની પ્રવૃતિ હવે તેમને માટે જીવનની મુખ્ય પ્રાથમિકતા નથી રહેતી. જીવનને એ તબક્કે, પછી ઉમરે ભલે કોઈ પણ હોય, તેઓ આર્થિક જેલનાં બંધનોમાંથી મુક્તિ મેળવવા સમયથી પહેલાં નિવૃતિ લઈ લે છે અને પોતાની આગવી અર્થવ્યવસ્થાના દાયરામાં ગોઠતી, પોતાને મનગમતી, પ્રવૃતિ કરવાનું શરૂ કરે છે. એ પ્રવૃતિમાં, તાત્કાલિક કે ભવિષ્યમાં મળનાર, નાણાકીય કે બીન નાણાકીય વળતર હોય પણ કે ન પણ હોય,  એ તેમને માટે હવે મહત્ત્વનું નથી રહ્યું. તેમનો ઉદ્દેશ્ય તો હવે પોતાનાં જીવન માટે તેમણે નિર્ધારિત કરેલ સુખની પ્રાપ્તિ છે. એટલે હવે જે કંઈ પ્રવૃતિ તેઓ કરશે તે પોતાની શરતો પુરી કરતી, પોતાની મનપસંદ, પ્રવૃતિ હશે.

    જોકે અહીં એ વાત ફરી એક વાર સ્પષ્ટ કરવી જોઈશે કે ખંડ સમય  માટેની કે નિવૃત્તિ પછીની પ્રવૃત્તિની પસંદગી કરતી વખતે નાણાપ્રેરિત અર્થવ્યવસ્થા તેમ જ પોતાની આગવી અર્થવ્યવસ્થાની દરેક શક્ય સંભાવનાઓની પુરેપુરી સમજણ મેળવી લેવી ખુબ હિતાવહ છે. વર્તમાન અને ભાવિ, નિયોજિત તેમજ આકસ્મિક, દરેક પ્રકારની જરૂરિયાતો માટે પર્યાપ્ત સુરક્ષા પુરી પડે એટલી નાણાની વ્યવસ્થા થઈ શકી છે જેની પુરી ગણતરી કરી લેવી જોઈએ. તે ઉપરાંત હવે કયાં કામો ખરેખર પોતાને મનપસંદ રહેશે તેનું ભાવિ ચિત્ર પણ બહુ સ્પષ્ટ હોય તે પણ આવશ્યક બને છે.  જીવનમાં કામ અને મનપસંદ પ્રવૃત્તિઓ વચ્ચે સંતુલન જળવાય તો કામ પણ બોજ નથી લાગતું એ વાત સાચી તો જરૂર છે, પરંતુ એ સંતુલન પ્રસ્થાપિત કરવું, અને સતત જાળવી રાખવું એ અશ્ક્ય ભલે ન હોય પણ આસાન પણ નથી.

    હવે પછીના મણકામાં આપણે નાણાની કમાણી સિવાયની પ્રવૃત્તિઓની વાત કરીશું.


    શ્રી દિવ્યભાષ સી. અંજારીઆનો સંપર્ક dc@anjaria.email વીજાણુ ટપાલ સરનામે થઈ શકે છે.

  • અભ્યાસક્રમ અને પાઠ્યપુસ્તકો રાજનીતિયુક્ત કે રાજનીતિમુક્ત ?

    નિસબત

    ચંદુ મહેરિયા

    શાળા-કોલેજોનું નવું શૈક્ષણિક  સત્ર શરૂ થઈ ગયું છે. વિધ્યાર્થીઓ અને શિક્ષકોમાં નવા ભણતરનો ઉમંગ – ઉત્સાહ છે તો વાલીઓને નવા વધારાના ખર્ચની ચિંતા છે. આ દિવસોમાં રાજનીતિના ક્ષેત્રે શાળા-કોલેજોના અભ્યાસક્રમ અને પાઠ્યપુસ્તકોમાં થયેલા સુધારા-વધારા કે કાપ-કૂપનો કકળાટ છે. એનસીઈઆરટી (નેશનલ કાઊન્સિલ ઓફ એજ્યુકેશન રિસર્ચ એન્ડ ટ્રેનિંગ )નો દાવો છે કે તેણે અભ્યાસક્રમને વિદ્યાર્થીઓને અનુકૂળ બનાવવા અને તેમના પરનો શિક્ષણનો બોજ ઘટાડવા પાઠ્યપુસ્તકોમાં ઉમેરા-બાદબાકી કર્યા છે. ભાજપાશાસિત રાજ્ય સરકારો તે પ્રમાણે પોતાના રાજ્યોમાં ફેરફાર કરી રહી છે.

    વિપક્ષો પાઠયપુસ્તકોમાં બદલાવને રાજનીતિપ્રેરિત ગણાવી તેનો વિરોધ કરી રહ્યા છે. કેરળની વિપક્ષી સામ્યવાદી સરકારે ફેરફારોનો અમલ કરવા ઈન્કાર કર્યો છે. ઘણી વિપક્ષી રાજ્યસરકારો તેને અનુસરશે. કર્ણાટકમાં નવી ચૂંટાયેલી કોંગ્રેસ સરકારે તેની પુરોગામી બીજેપી સરકારે પાઠ્યપુસ્તકોમાં કરેલા ફેરફાર રદ કરીને કોંગ્રેસની રાજનીતિને અનુકૂળ ફેરફાર કર્યા છે. એ રીતે રાજકારણમુક્ત હોવું જોઈતું શિક્ષણ રાજકારણયુક્ત બની ગયું છે.

    ભણતરનો ભાર ઘટાડવા અને વિદ્યાર્થીઓને અનુરૂપ પાઠયક્રમ ઘડવા જેને પાઠ્યપુસ્તકોમાંથી હઠાવી દેવાઈ છે તેવી સામગ્રીમાં ઈતિહાસમાંથી મોગલશાસન જ નહીં વિજ્ઞાનમાંથી ડાર્વિંનનો ઉત્ક્રાંતિવાદ પણ બાદ થઈ ગયો છે. હવે વિધ્યાર્થીઓમાં બિનહિંદુ વિદેશી આક્રાંતાઓ તરીકેની જેમની ઓળખ સ્થાપિત કરવી છે તે મોગલોને તો ભૂલી જશે, માનવીની ઉત્ક્રાંતિ કઈ રીતે થઈ તે પણ તેને નહીં આવડે. સારે જહાં સે અચ્છા હિંદોસ્તાં હમારાના કવિ અલ્લામા ઈકબાલના નામ પર પણ છેકો મરાયો છે કેમકે બદલાવ કરનારાઓ ભારત વિભાજનની દ્વિરાષ્ટ્ર થિયરીના જનકના પરિચયથી ભારતના વિદ્યાર્થીઓને દૂર રાખવા માંગતા હતા.

    ઈતિહાસ અને રાજનીતિશાસ્ત્રના  પાઠ્યપુસ્તકોની સમીક્ષા કરીને પુનરાવર્તન ટાળવા કેટલાક ફેરફાર કર્યાનો એનસીઈઆરટીના નિયામકનો દાવો છે.પરંતુ પંદરેક વરસોથી ભણાવાતા કોમી રમખાણો, ગાંધીજીની હત્યા અને સામાજિક-રાજકીય આંદોલનોના પ્રકરણો હઠાવાયા છે કે તેમાંથી કેટલાક વાક્યો કે વાક્યાંશો બદલ્યા છે તે સમીક્ષા કે એડિટિંગ નથી સેન્સર કરાયેલું લાગે છે કે રાજકીય સત્તાને માફક આવે તે રીતે મૂકાયું છે અને બાદ થયું છે.

    ધોરણ-૧૧ના રાજનીતિ વિજ્ઞાનના પુસ્તકમાંથી દેશના પ્રથમ શિક્ષણ મંત્રી મૌલાના અબુલકલામ આઝાદનું નામ કાઢી નાંખવામાં આવ્યું છે અને તે પણ બંધારણસભા વિષયક પ્રકરણમાંથી. અનુચ્છેદ ૩૭૦ હઠાવ્યા પછી જમ્મુ-કશ્મીરના ભારત સાથેના જોડાણ અંગેનું વાક્ય બદલી નાંખવામાં આવ્યું છે. કટોકટીના પ્રકરણમાંથી ન્યાયતંત્ર અને મીડિયાની ભૂંડી ભૂમિકા અલોપ કરી દેવામાં આવી છે. ધોરણ ૧૦ અને ૧૨માં ભણાવાતા લોક આંદોલનો પૈકી ચિપકો, નર્મદા બચાવ અને દલિત પેન્થર આંદોલનને પણ બાકાત કરી દેવાયાં છે.

    નવથી બાર ધોરણના એનસીઈઆરટીના રાજનીતિશાસ્ત્રના પાઠ્યપુસ્તકોના પરામર્શક યોગેન્દ્ર યાદવ અને સુહાસ પલશીકરે આ સુધારાના વિરોધમાં પાઠ્યપુસ્તકોમાંથી તેમનું નામ હઠાવી દેવા પત્ર લખ્યો છે. યોગેન્દ્ર યાદવનું કહેવું છે કે આ પાઠયપુસ્તકો તૈયાર કરવા તેમણે બે વરસ સુધી વિચાર્યું હતું. આ પાઠ્યપુસ્તકોમાં પહેલીવાર ભારતીય જનસંઘ અને નકસલી આંદોલનને સ્થાન આપ્યું હતું. પાઠ્ય પુસ્તકોના ઘડતરમાં તત્કાલીન કોંગ્રેસ સરકાર માટે મુશ્કેલ એવી વિગતો (દા.ત.૧૯૮૪ના શીખ વિરોધી રમખાણો) પણ સમાવી હતી. રાજકીય નિષ્પક્ષતાનું પાલન કરીને ઘડાયેલા આ પાઠ્યપુસ્તકોમાં તેમની સંમતિ વિના જે રીતે ફેરફારો કર્યા તેનું તેમણે દુ:ખ અને વિરોધ વ્યકત કર્યા હતા.

    આવા ફેરફારો આજકાલના કે આ કે તે સરકારના જ નથી. લગભગ બધા જ પક્ષોની સરકારો તેમને પ્રતિકૂળ હોય તેવી સામગ્રી પાઠ્યપુસ્તકોમાંથી રદ કરાવે છે કે સુધારા કરાવે છે.બે વરસ પહેલાં બિહારની જયપ્રકાશ નારાયણના નામની છપરા યુનિવર્સિટીના અભ્યાસક્રમમાંથી સમાજવાદી નેતાઓ જયપ્રકાશ અને ડો.રામ મનોહર લોહિયાના સ્થાને સુભાષચંદ્ર બોઝ અને દિનદયાળ ઉપાધ્યાયને દાખલ કરવામાં આવ્યા હતા. મુખ્યમંત્રીએ તે નિર્ણય બદલાવ્યો હતો. દેશની સર્વોત્તમ  જવાહરલાલ નહેરુ યુનિવર્સિટી, દિલ્હીની ઈજનેરી વિધ્યાશાખામાં અધ્યાપકો અને વિધ્યાર્થીઓના ભારે વિરોધ છતાં આતંકવાદ વિરોધી અભ્યાસક્રમને મંજૂરી મળી હતી.

    દિલ્હી યુનિવર્સિટીના દર્શનશાસ્ત્ર વિભાગમાં  આ વરસે વિધ્યાર્થીઓ અને અધ્યાપકોમાં પ્રિય અને ૨૦૧૫થી ભણાવાતો ડો.આંબેડકરનું વિચારદર્શન  વિષય અભ્યાસક્રમમાંથી પડતો મૂકવાનો પ્રસ્તાવ આવ્યો હતો. ખુદ યુનિવર્સિટીના દર્શનશાસ્ત્ર વિભાગના વડાના વિરોધ પછી વિષય તો ચાલુ રખાયો પણ સુધારા સાથે. અને તે સુધારો પણ કેવો ? ડો.આંબેડકરના જે પુસ્તકનું નામ ધ રાઈઝ એન્ડ ફોલ ઓફ હિંદુ વિમેન છે તેમાં હિંદુ ને બદલે ઈન્ડિયન શબ્દ રાખવો ! શું કોઈ લેખકના પુસ્તકના ટાઈટલમાં આવો ફેરફાર કરી શકાય ? કે લેખકના મૌલિક વિચારો સાથે છૂટ લેવાય ?  પણ વિશ્વગુરુ ભારતમાં બધું જ શક્ય છે, નહીં? જાણીતા લેખિકા મહાશ્વેતાદેવી અને દલિત લેખિકાઓ બામા અને સુકિર્તીરાણીની કૃતિઓ અગાઉના વરસોમાં દિલ્હી યુનિવર્સિટીએ અભ્યાસક્રમમાંથી રદ કરી જ હતી ને ? વળી મહાશ્વેતાદેવીની કૃતિનું તો નામ જ દ્રોપદી હતું.

    વિશ્વ વિદ્યાલયો વિદ્યા કે જ્ઞાનના ધામો છે. યુનિવર્સિટી એટલે તો યુનિવર્સ ઓફ આઈડિયા. તેમાં સંકીર્ણતા ન હોઈ શકે.. વિધાર્થીને માટે વિચારના તમામ દ્વાર ખૂલ્લા હોવા જોઈએ. ડાબેરી, જમણેરી, ઉદારવાદી અને સંકીર્ણ એવી બધી જ વિચારધારા જો તે ભણશે જ નહીં તો પછી પોતાનો સ્વતંત્ર મત કઈ રીતે બાંધશે ?  ઈકબાલને બદલે દારા શિકોહને સિલેબસમાં દાખલ કરવાથી ભારત વિભાજનનું સત્ય તારવી શકાશે નહીં. કે ઈકબાલની દ્વિરાષ્ટ્રની થિયરી જાણવાથી વિદ્યાર્થી વંચિત રહે છે,તેનું શું ?

    શિક્ષણ સાથે વિચારધારાને અનુરૂપ છેડછાડ ભારત પૂરતી મર્યાદિત બાબત નથી. સામ્યવાદી દેશોમાં તો કદાચ રાજકીય વિચારધારાને અનુરૂપ શિક્ષણ અપાય તે સમજી શકાય છે.પરંતુ ઉદારમતવાદી ગણાતા લોક્શાહી દેશોમાં પણ શિક્ષણને રાજનીતિનો એરુ આભડ્યા વિના રહેતો નથી. પાકિસ્તાનમાં ભણાવાતા વિભાજનના ઈતિહાસમાં ભારતનું આલેખન દુશ્મન તરીકેનું હોય છે તેમ કહેવાય છે. અમેરિકામાં રંગભેદનો સવાલ એવો જટિલ છે કે આખા અમેરિકામાં સિવિલ રાઈટ મુવમેન્ટ એક સરખી રીતે ભણાવાતી નથી. કાળાઓની નાગરિક અધિકાર ચળવળ રાજ્યોની સામાજિક-રાજકીય સ્થિતિને ધ્યાનમાં રાખીને ભિન્નભિન્ન રીતે ભણાવાય છે. બ્રિટિશ શાસનના અત્યાચારો બ્રિટનના બાળકોને કઈ હદે અને કઈ રીતે ભણાવવા તે બ્રિટિશ સરકારો માટે હજુ ય વણઉકલ્યો કોયડો છે.

    દેશ વિદેશના ઈતિહાસકારો અને વૈજ્ઞાનિકોએ અભ્યાસક્રમમાં થયેલા આ અયોગ્ય બદલાવની ટીકા કરીને પૂર્વવત રાખવા માંગ કરી છે. પાઠ્યપુસ્તકોની રચના, લેખન, સંશોધન અને વિલોપન એક જટિલ બૌધ્ધિક પ્રક્રિયા છે. તેને યોગ્ય પ્રક્રિયાને અનુસર્યા વિના ગુમનામ રાજકારણી હાથમાં ન સોંપાય એટલું કટુ સત્ય સમજવા અને સ્વીકારવાની જરૂર છે.


    શ્રી ચંદુભાઈ મહેરિયાનો સંપર્ક maheriyachandu@gmail.com  વિજાણુ સરનામે થઈ શકે છે.

  • ભારતીય શાસ્ત્રનું આધુનિક દર્શન – ઋગ્વેદ : પૂર્વભૂમિકા

    ચિરાગ પટેલ

    ભારતીય વેદ/વેદાંત/પુરાણો પર અઢળક લેખો/વિવેચનો/પુસ્તકો અનેક ભાષામાં લખાયા છે. અનેક વિદ્વાનોએ આ શાસ્ત્રોમાં ખેડાણ કર્યું છે. હું એવો વિદ્વાન કે શાસ્ત્રોમાં પારંગત નથી. વળી, હું સંસ્કૃત ભાષા પણ અલ્પ માત્રામાં સમજી શકું છું. પરંતુ, વર્ષોથી એક જિજ્ઞાસુ તરીકે શાસ્ત્રોનો મેં અભ્યાસ કર્યો છે એટલે હું પોતાને શાસ્ત્રોના અભ્યાસુ તરીકે અવશ્ય ઓળખાવું છું.

    અમુક તથ્યો વિષે વાંચતા અને વિચારતા અનેકવાર નવાઈ પામી ગયો છું કે, હજારો વર્ષો પહેલાં એવો વિચાર કે આચાર કેવી રીતે શક્ય બન્યા હશે? હું પોતે વિજ્ઞાન/એન્જીનીયરીંગનો વિદ્યાર્થી છું એટલે તથ્યોને એ દ્રષ્ટિએ વિચારું છું. ઘણીવાર મેં મારા પુસ્તકોમાં નોંધ કરી રાખી છે. લગભગ સોળ વર્ષના ભારતીય શાસ્ત્રોના અભ્યાસે મને નવી દ્રષ્ટિ આપી છે. ઘણીવાર પ્રચલિત માન્યતાઓથી વિરુદ્ધ હોય એવા સત્ય મારા ધ્યાનમાં આવ્યાં છે. કોઈવાર મારો અભ્યાસ અલગ માર્ગે દોડ્યો છે. ઘણી વાતોમાં મને શાસ્ત્રોમાં આલેખેલ માહિતી કવિની કલ્પના લાગી છે, તો ઘણી બાબતો અચંબો પમાડી ગઈ છે.

    મારી મતિમાં જેટલું સમાયું છે એ આ લેખમાળા રૂપે સહુની સાથે ઋષિ પ્રસાદની કૃપા વહેંચવા જઈ રહ્યો છું.

    મારી રૂપરેખા આ પ્રમાણે રહેશે:

    ૧) હું જે શાસ્ત્રનો અભ્યાસ કરું છું, એમાં મારી દ્રષ્ટિએ ચર્ચવાયોગ્ય માહિતીની નોંધ કરતો હોઉ છું. મૂળ ગ્રંથમાંથી એવાં જ શ્લોક/મંત્ર/ઋચા હું આ લેખમાળામાં લઇશ.

    ૨) આરંભમાં જે-તે પૌરાણિક/વૈદિક સાહિત્યના ઋચા/મંત્ર/સામ/શ્લોકના ગુજરાતી અનુવાદ હશે. એમાં મને ઉચિત લાગતાં અનુવાદ લઈશ. સાથે મૂળ ગ્રંથમાંથી એનો સંદર્ભ ક્રમ મુકીશ, જેથી ઈન્ટરનેટ પર સંસ્કૃત/ઈંગ્લીશ/હિન્દી/ગુજરાતી વગેરે ભાષામાં ઉપલબ્ધ માહિતી સાથે સરખાવી શકાય. મેં ગાયત્રી પરિવાર દ્વારા પ્રકાશિત અનુવાદ, આર્યસમાજ દ્વારા પ્રકાશિત અનુવાદ અને ઇન્ટરનેટ પર ઉપલબ્ધ અનેક અનુવાદ – એમ ત્રણ સંદર્ભનો ઉપયોગ કર્યો છે.

    ૩) પછી, મારી દૃષ્ટિએ એ શ્લોક/મંત્ર/ઋચાનું વિવેચન કરીશ.

    સંસ્કૃતમાં એક જ શબ્દના અનેક અર્થ જોવા મળે છે અને હું સ્વાભાવિક રીતે આધુનિક સંદર્ભ ધરાવતા અર્થનો ઉપયોગ કરીશ. વળી, વેદોના શબ્દો આધિ ભૌતિક, આધિ દૈવિક અને આધ્યાત્મિક ત્રણેય પ્રકારના અર્થ ધરાવે છે. એવું કહેવાય છે કે, વેદોના શબ્દોનો અર્થ ના જાણતો વ્યક્તિ પણ જો માત્ર મંત્રોનું પઠન કરતો જાય તો પણ આપોઆપ એ શબ્દોમાં રહેલ ત્રણેય પ્રકારના ભાવને સમજતો થઈ જાય છે. વેદોના શબ્દોને ઋષિઓના આ આશિર્વાદ છે. મને તેનો સ્વાનુભવ છે.

    પ્રત્યેક વેદમંત્રના ઋષિ, દેવતા અને છંદ હોય છે. જે મંત્રની અભિવ્યક્તિ કરે છે તે ઋષિ. કોઈ વ્યક્તિ કહે કે એને શ્રી નરેન્દ્ર મોદી ઓળખે છે. પરંતુ જ્યારે શ્રી નરેન્દ્ર મોદી સ્વયં કહે કે તેઓ પેલી વ્યક્તિને ઓળખે છે; ત્યારે એ અભિવ્યક્તિની અસર ઊંડી હોય છે. એટલે, કયા ઋષિ કયો મંત્ર/શ્લોક/ઋચા જણાવે છે એ ઘણું જ મહત્વ ધરાવે છે. પ્રત્યેક કાર્ય માટે શક્તિનો કોઈ પ્રવાહ રહેલો હોય છે. મંત્રમાં કહેવામાં આવે કે, “હે સૂર્ય! મારી બુદ્ધિને શુદ્ધ કરો”. તો આ મંત્રમાં સૂર્યના શક્તિ કે પ્રકાશ પ્રવાહને સંબોધીને ઋષિ પોતાની બુદ્ધિ શુદ્ધ કરવાની કામના કરે છે. એટલે, વેદમંત્રોના દેવતા જાણવા ઘણું જ મહત્વ ધરાવે છે. છંદ શબ્દોના ભાવને જગવનાર એવી અક્ષરોની ગૂંથણી છે.

    આ ભગીરથ કાર્યમાં મારી આરાધ્યા મા જગદંબા, માતા-પિતા, પત્ની, બાળકો, સંબંધીઓ, મિત્રો અને અનેક ગુરુજનોના સાથ અને આશિષનો ઋણ સ્વીકાર કરું છું!

    પ્રણામ!


    શ્રી ચિરાગ પટેલનું  ઈ-મેલ સંપર્ક સરનામું :-  chipmap@gmail.com

  • પ્રણવથી પરમેશ્વર

    ઉપનિષદોમાં શિક્ષણ વિભાવના

    દિનેશ.લ. માંકડ

               માણસ માત્રની જીવનની બધી જ ક્રિયાઓમાં મનની ભૂમિકા સૌથી વધારે મહત્ત્વની હોય છે.મન જેટલું સ્વસ્થ એટલી સિદ્ધિ સફળતા વધારે. મન-ચિત્તને કોઈપણ પ્રક્રિયામાં સ્વસ્થ રીતે જોડવું એ પ્રાથમિક બાબત છે. પછી તે અભ્યાસ-શિક્ષણ હોય કે અન્ય કાર્ય. જગત આખું મન-ચિત્તને એકાગ્ર, સ્થિર કરવા માટેના ઉપાય શોધવામાં દોડ્યા કરે છે.પણ ભારતીય સંસ્કૃતિ પાસે તો તેઓ ઉકેલ આદિકાળથી છે. ૐ કાર જ એ માટે તો ઉત્તમ મંત્ર છે.

    સૌથી પ્રાચીન ગ્રંથ ઋગ્વેદનો પ્રથમ મંત્ર જ ૐ છે. બ્રહ્માંડની ઉત્પત્તિ થઇ ત્યારથી ૐ કાર ઉદભવ્યો છે ,એમ કહીએ તો કદાચ અતિશયોક્તિ નહિ કહેવાય. થોડાં વર્ષ અગાઉ અમેરિકાની વિશ્વમાન્ય અવકાશ સંશોધન સંસ્થા ‘નાસા ‘ એ પ્રયોગોના આધારે સાબિત કર્યું અને જાહેર કર્યું કે સૂર્યના ગોળામાંથી જે ધ્વનિ પ્રાપ્ત થાય છે તે ૐ કાર જ છે.સામાન્ય વ્યક્તિ પણ એક ઊંડો શ્વાસ ભરીને ૐ કાર બોલે તો તેની સીધી અસર તેની મનની સકારાત્મક સ્થિતિ પર પડે. ૐ કાર ,મોટાભાગના ભારતીય ધર્મ,સંપ્રદાયને સ્વીકાર્ય છે  અનેક મંત્ર,શ્લોકનો પ્રારંભ ૐ થી શરૂ થાય છે

    ઉપનિષદોમાં પણ ૐ કાર ને વિશેષ પ્રાધાન્ય હોય તે સ્વાભાવિક જ છે કારણકે  વિદ્યા-શિક્ષણ પ્રાપ્તિનો  પ્રારંભ જ ચિત્ત એકાગ્રતાથી થાય.પ્રત્યેક ઉપનિષદનો શાંતિપાઠ ૐ કારથી શરૂ થાય છે. વિશેષ કરીને ‘પ્રણવોપનિષદ,’ મુણ્ડકોપનિષદે’  ૐ કારના વિશેષ ગુણ કહ્યા છે. અન્યમાં પણ ૐ કાર ની અનેક ફલશ્રુતિઓ તો છે જ.

    પ્રણવોપનિષદના ભાષ્યનો પ્રારંભ કરતી વેળા પૂજ્ય રામશર્માજી કહે છે કે,’ આ ઉપનિષદમાં પરબ્રહ્મની અક્ષર અભિવ્યક્તિ એટલે જ ‘ ૐ ‘. પ્રારંભે જ ઉપનિષદ કહે છે ओमित्येकाक्षरं ब्रह्म यदुक्तं ब्रह्मवादिभिः ।

    शरीरं तस्य वक्ष्यामि स्थानकालत्रयं तथा ॥ ‘ બ્રહ્મવેત્તાઓએ ૐ કાર ને જ એક અદ્વિતીય ,અવિનાશી,બ્રહ્મ કહેલ છે એના શરીર,સ્થાન અને કાળત્રયનું વિવેચન હવે કરવામાં આવે છે.’ મજાની વાત તો એ છે કે સમગ્ર સુષ્ટિમાં ત્રિવિધ સ્વરૂપો દેખાય છે .પ્રકૃતિના ત્રણ છે-સત્વ, રજ અને તમ, ત્રણ લોક-ઉત્તમ, મધ્યમ તથા કનિષ્ઠ અથવા સ્વર્ગ, મૃત્યુ ને પાતાળ.,ત્રણ અવસ્થાઓ-જાગૃતિ, સ્વપ્ન ને સુષુપ્તિ. ઈશ્વરનાં ત્રણ રૂપ-બ્રહ્મા, વિષ્ણુ અને મહેશ., ત્રણ જાતનાં શરીર-સ્થૂલ, સૂક્ષ્મ ને કારણ. ત્રણ પ્રકારના જીવો-વિષયી, જિજ્ઞાસુ તથા મુક્ત.

    એવી રીતે સૃષ્ટિમાં બધું ત્રિવિધ છે, તે ત્રિવિધ પ્રકારની સૃષ્ટિનો નિર્દેશ ૐકારના અ, ઉ અને મ – ત્રણ અક્ષરોમાં કરવામાં આવ્યો છે,અને એ વાતને પ્રણવોપનિષદ મંત્રોથી સમર્થન આપે છે. तत्र देवास्त्रयः प्रोक्ता लोका वेदास्त्रयोऽग्नयः ।  तिस्रो मात्रार्धमात्रा च प्रत्यक्षस्य शिवस्य तत् ॥ ‘ એ ૐ કાર રૂપમાં ત્રણ દેવતાઓ,ત્રણ લોક ત્રણ વેદ, ત્રણ અગ્નિ ,ત્રણ પૂર્ણ માત્રા અને એક અર્ધ માત્રા સમાયેલ છે.એ જ એનું સાક્ષાત કલ્યાણકારી .શિવ  સ્વરૂપ છે ‘  અ કાર’ માં ઋગ્વેદ ,પૃથ્વી,ગાર્ધ્ય પત્ય અગ્નિ ,દેવ બ્રહ્મા ,સમાયેલા છે ‘ ऋग्वेदो गार्हपत्यं च पृथिवी ब्रह्म एव च । તો ‘ ઉકાર ‘ માં યજુર્વેદ ,અંતરિક્ષ ,દક્ષિણાગ્નિ અને ભગવાન વિષ્ણુ નિરૂપિત છે. यजुर्वेदोऽन्तरिक्षं च दक्षिणाग्निस्तथैव च । विष्णुश्च भगवान् देव उकारः परिकीर्तितः ॥  અને ‘મ કાર’ માં સામવેદ, દ્યુલોક ,આહવનીય અગ્નિ અને મહાદેવ નિરૂપિત છે.’ सामवेदस्तथा द्यौश्चाहवनीयस्तथैव च । ईश्वरः परमो देवो मकारः परिकीर्तितः ॥

     

    ૐ કારની સર્વવ્યાપકતા અહીં પુરી નથી થતી.પ્રકાશના પુંજ એવા સૂર્ય,ચંદ્ર અને અગ્નિમાં પણ તે નિરૂપિત છે.’ અ કાર ‘ માં સમગ્ર સૂર્ય મંડળ, सूर्यमण्डलमाभाति ह्यकारश्चन्द्रमध्यगः । ‘ઉકાર ‘માં ચંદ્રમંડળ છે..उकारश्चन्द्रसङ्काशस्तस्य मध्ये व्यवस्थितः ॥ ‘ મ કાર ‘ માં ધુમાડારહિત વિદ્યુત સમાન અગ્નિ સમાયેલા છે. मकारश्चाग्निसङ्काशो विधूमो विद्युतोपमः । મંત્રમાં ત્રણેય માત્રામાં પ્રભાવિત ૐ કારના તેજસ સ્વરૂપની વિભાવનાએ ફરી યાદ અપાવે છે. तिस्रो मात्रास्तथा ज्ञेयाः सोमसूर्याग्नितेजसः ॥ તેજ અગ્નિમાં દીપશિખાનું વિશેષ મહત્ત્વ હોય કારણકે તે તેની પ્રજ્જવલિતપણાની સાક્ષી છે.ૐ કારમાં ઉપર આવેલી અર્ધ ચંદ્ર માત્રા એ દીપશાખા છે .જે ઉર્ધ્વગામી થવાનો શુભસંકેત આપે છે.शिखा च दीपसङ्काशा यस्मिन्नु परिवर्तते । अर्धमात्रा तथा ज्ञेया प्रणवस्योपरि स्थिता ॥

    જો યોગ્ય ઉચ્ચારણથી ૐ કાર થાય તો તે કેટલો પ્રભાવી છે તે હવે પ્રણવોપનિષદના આગળના મંત્રમાં કહ્યું છે.  આ શિખાનું મહત્ત્વ દર્શાવતાં કહે છે કે,’ કમળસૂત્ર સમાન સૂક્ષ્મ શિખાની કાંતિ મસ્તકમાં દૃષ્ટિગોચર થાય છે ને નાસિકા દ્વારા સૂર્યવંત તેજ ધારણ કરીને સૂર્યમંડકનું ભેદન કરીને ત્યાં રહે છે. सूर्यं हित्वा तथापरम् ॥ અને એથી પણ આગળ द्विसप्ततिसहस्राणि नाडिभिस्त्वा तु मूर्धनि । वरदं सर्वभूतानां सर्वं व्याप्यैव तिष्ठति ॥ અગ્નિ સ્વરૂપમાં એ  શિખા 72000 નાડીઓ દ્વારા સંપૂર્ણ પ્રાણીઓને વર ( જીવન-પ્રાણ) આપનારી અને બધાને વ્યાપ્તને  રહેલી છે.ૐ કાર મંત્રની સાધનાના પ્રભાવને વર્ણવતાં કહે છેs,’ જયારે મુમુક્ષ, મોક્ષ પ્રાપ્તિની નજીક શાંત સ્થિતિને મેળવી લે છે. તેને કાંસાના ઘંટ સમાન ધ્વનિ સંભળાય છે. આ ૐ કાર નું સ્વરૂપ છે.આ સ્વરૂપને દરેક સાધક સાંભળવાની ઈચ્છા રાખે છે. कांस्यधण्टानिनादः स्याद्यदा लिप्यति शान्तये । ओङ्कारस्तु तथा योज्यः श्रुतये सर्वमिच्छति ॥

    પ્રણવોપનિષદના અંતિમ મંત્રમાં શ્રેષ્ઠ ફળનું વર્ણન કરે છે.यस्मिन् स लीयते शब्दस्तत्परं ब्रह्म गीयते ।सोऽमृतत्वाय कल्पते सोऽमृतत्वाय कल्पते ॥ ‘ જે સાધક ૐ કાર સ્વરૂપમાં લીન બની જાય છે એ બ્રહ્મ સ્વરૂપ જ કહેવામાં આવે છે.એ જ અમૃતત્વને મેળવી લે છે, એ નિશ્ચિત્ત છે.’

    मुण्डकोपनिषद् અનુસાર,બ્રહ્મ પ્રાપ્તિ માટેની વિવિધ સાધનાઓમાં પ્રણવોપાસના મુખ્ય છે, प्रणवो धनु:शरोह्यात्मा ब्रह्मतल्लक्ष्यमुच्यते। अप्रमत्तेन वेद्धव्यं शरवत्तन्मयो भवेत् ॥ આગળ એક ઉપમાથી આ ઉપનિષદ ૐ કારનું પણ સચોટ મહત્ત્વ દર્શાવે છે. ‘પ્રણવ ૐ કાર ધનુષ્ય છે અને અંતરાત્મા બાણ છે. બ્રહ્મ તેનું લક્ષ્યવેધ માનવામાં આવે છે.આળસ પ્રમાદરહિત મનુષ્ય જ તે વેધી શકે છે.બાણથી લક્ષ્ય વેધીને એકાગ્રતાપૂર્વક તેમાં તન્મય બની જવું જોઈએ.’ प्रणवो धनुः शारो ह्यात्मा ब्रह्म तल्लक्ष्यमुच्यते । अप्रमत्तेन वेद्धव्यं शरवत् तन्मयो भवेत् ॥

    અમૃતનાદ ઉપનિષદ તો ૐ કારથી બ્રહ્મનિર્વાણ સ્થિતિ સુધી પહોંચવાની દિશા બતાવે છે -ओङ्कारं रथमारुह्य विष्णुं कृत्वाथ सारथिम् । ब्रह्मलोकपदान्वेषी रुद्राराधनतत्परः ॥ ( યોગ સાધનાનો પ્રારંભ )  ૐ કાર રૂપી રથ આરૂઢ થઈને તથા ભગવાન વિષ્ણુને સારથી બનાવી પરમપદનું ચિંતન કરતાં જ્ઞાની પુરુષ ભગવન્ન રૂદ્રની ઉપાસનામાં લીન  થાય છે.. ओमित्येकाक्षरं ब्रह्म ओमित्येकेन रेचयेत् । दिव्यमन्त्रेण बहुशः कुर्यादात्ममलच्युतिम् ॥ ‘આ શબ્દ રૂપ એકાક્ષર પ્રણવ જ બ્રહ્મ છે.તેનું ધ્યાન કરતાં રેચક કરો.’ અમૃતોપનિષદ અનુસાર જે સ્વર કે વ્યંજન નથી ,જે કંઠ્ય, તાલવ્ય,દંત્ય વગેરેથી નહિ પણ જે પ્રાણમાંથી ઉદભવે છે  તેની સાધક યોગ્ય રીતે સાધના કરે તો યથાનુક્રમ બ્રહ્મનિર્વાણ સુધી પણ પહોંચી શકે.  

    છાંદોગ્ય ઉપનિષદ વર્ણવે છે –‘ ઉદ્દગાતા દ્વારા ૐ અક્ષરનું સર્વપ્રથમ ઉચ્ચારણ કરવામાં આવે છે.ૐ નું ઉચ્ચારણ કરી સામવેદનું ગાન કરે છે.’ ओमित्येतदक्षरमुद्गीथमुपासीत । ओमिति ह्युद्गायति तस्योपव्याख्यानम्  ॥ ‘ સંપૂર્ણ પદાર્થોનો સાર-રસ પૃથ્વી છે. પૃથ્વીનો સાર જળ છે.જળનો રસ ઔષધ,ઔષધીનો સાર પુરુષ ,પુરુષનો સાર વાંક ,વાણીનો સાર સામ અને સામનો રસ ઉદગીથ છે… एषां भूतानां पृथिवी रसः पृथिव्या अपो रसः ।

    अपामोषधयो रस ओषधीनां पुरुषो रसः  पुरुषस्य वाग्रसो वाच ऋग्रस ऋचः साम रसः साम्न उद्गीथो रसः ॥ આ ૐ કાર બધા રસોમાં સર્વોત્તમ છે.એ પરમાત્માનું પ્રતીક હોવાથી ઉપાસ્ય છે स एष रसानाꣳरसतमः परमः परार्ध्योऽष्टमो यदुद्गीथः ॥

    તૈત્તિરીય ઉપનિષદના આઠમા અનુવાકમાં ૐ નું મહત્ત્વ દર્શાવાયું છે. ‘ૐ જ બ્રહ્મ છે ૐ જ આ પ્રત્યક્ષ જગત છે .તેની અનુકૃતિ છે.ૐ થી પ્રારંભ કરીને સામ ગાયક સામગાન કરે છે.ૐ-ૐ કહેતાં શાસ્ત્ર મંત્ર વાંચવામાં આવે છે.ૐ થી જ અધ્વર્યુ પ્રતિગર મંત્રોનું વાંચન કરે છે. ૐ કહીને જ અગ્નિહોત્ર પ્રારંભ કરવામાં આવે છે.અધ્યયન વખતે ૐ કહીને બ્રહ્મને મેળવવાની વાત કહે છે.ૐ દ્વારા જ એ બ્રહ્મને મેળવે છે ओमिति ब्रह्म । ओमितीदꣳसर्वम् । ओमित्येतदनुकृतिर्हस्म वा अप्योश्रावयेत्याश्रावयन्ति । ओमिति सामानि गायन्ति । ॐꣳशोमिति शस्त्राणि शꣳसन्ति ।ओमित्यध्वर्युः प्रतिगरं प्रतिगृणाति । ओमिति ब्रह्मा प्रसौति । ओमित्यग्निहोत्रमनुजानाति । ओमिति ब्राह्मणः प्रवक्ष्यन्नाह ब्रह्मोपाप्नवानीति । ब्रह्मैवोपाप्नोति ॥

    નાદબિંદુ ઉપનિષદમાં ૐ ને હંસનું પ્રતીકાત્મક રૂપ બતાવીને તેની બાર માત્રાઓ તથા તેની સાથે પ્રાણના વિનિયોગનું ફળ કહેવામાં આવેલ છે.. ॐ अकारो दक्षिणः पक्ष उकारस्तूत्तरः स्मृतः । मकारं पुच्छमित्याहुरर्धमात्रा तु मस्तकम् ॥ ‘ ૐ કાર રૂપી હંસનો ‘ અ કાર ‘ જમણી પાંખ ( દક્ષિણ પક્ષ ) તથા ‘ઉ કાર’ ડાબી પાંખ ( ઉત્તર પક્ષ ) કહેવામાં આવે છે.એની પૂંછડી ‘ મ કાર’ અને અર્ધ માત્રા એનો શીર્ષ ભાગ છે.’ पादादिकं गुणास्तस्य शरीरं तत्त्वमुच्यते । धर्मोऽस्य दक्षिणश्चक्षुरधर्मो योऽपरः स्मृतः ॥ ‘ તેના પગો રજો ગુણ અને તમો ગુણ છે અને શરીર સતોગુણ છે.જમણી આંખ ધર્મને ડાબી આંખ અધર્મ છે.’  भूर्लोकः पादयोस्तस्य भुवर्लोकस्तु जानुनि । सुवर्लोकः कटीदेशे नाभिदेशे महर्जगत् ॥ ‘બંને પગોમાં ભૂ લોક,,જંઘાઓમાં અંતરિક્ષ,સ્વર્ગલોક તેની કેડમાં અને મહઃ લોક તેની નાભિ પ્રદેશમાં છે.’ जनोलोकस्तु हृद्देशे कण्ठे लोकस्तपस्ततः । भ्रुवोर्ललाटमध्ये तु सत्यलोको व्यवस्थितः ॥  એના હૃદય સ્થળમાં જન લોક ,કણ્ઠપ્રદેશમાં તપોલોક વિદ્યમાં છે અને લલાટ અને ભ્રમરોની વચ્ચે સત્યલોક રહેલ છે. सहस्रार्णमतीवात्र मन्त्र एष प्रदर्शितः ।  एवमेतां समारूढो हंसयोगविचक्षणः ॥  હજારો અવયવ યુક્ત પ્રણવરૂપ હંસ ઉપર બેસી હંસયોગી વિચક્ષણ પુરુષ ૐ કારની શ્રેષ્ઠ વિધિ દ્વારા ચિંતનમનન કરતાં હજારો પાપથી નિવૃત થઇ મોક્ષ પ્રાપ્ત કરે છે.न भिद्यते कर्मचारैः पापकोटिशतैरपि । आग्नेयी प्रथमा मात्रा वायव्येषा तथापरा ॥

    ૐ કાર  દેવતા અગ્નિ છે.એનું સ્વરૂપ અગ્નિમંડળ જેવું છે.’અ કાર’ નામની માત્રા ‘અગ્નેયી’ ‘ઉકાર’ ની વાયવ્યા ‘ भानुमण्डलसंकाशा भवेन्मात्रा तथोत्तरा । परमा चार्धमात्रा या वारुणीं तां विदुर्बुधाः ॥ અને ત્યારબાદ ‘ મ કાર ‘ સૂર્યમંડળ સમાન છે.ચોથી અર્ધ માત્રા ‘વારુણી ‘ કહેવાય છે. ભિન્ન નામોથી ઓળખાતી માત્રાઓને પૂર્ણ તઃ ધ્યાન ધારણા અને સમાધિ દ્વારા જાણવાનો પ્રયાસ કરે તો માત્રા અનુસાર તેને છેક બ્રહ્મલોક સુધી પ્રાપ્ત થાય છે.      ब्रह्मप्रणवसन्धानं नादो ज्योतिर्मयः शिवः । स्वयमाविर्भवेदात्मा मेघापायेंऽशुमानिव ॥

    ‘પ્રારબ્ધ કર્મ સમાપ્ત થયા પછી ૐ કાર સ્વરૂપ આત્માની એકતાના ચિંતનથી નાદરૂપમાં સ્વયં પ્રકાશવાન શિવના કલ્યાણકારી સ્વરૂપનો પ્રાદુર્ભાવ એવી રીતે થાય છે જેવી રીતે વાદળાં દૂર થઇ જવાથી ભગવાન ભાસ્કર પ્રકાશિત થઇ જાય’. अभ्यस्यमानो नादोऽयं बाह्यमावृणुते ध्वनिम् । पक्षाद्विपक्षमखिलं जित्वा तुर्यपदं व्रजेत् ॥ આવી રીતે કરવામાં આવેલો નાદનો અભ્યાસ બાહ્ય ધ્વનિઓને આવૃત કરી લે છે.એવી જ રીતે સાધક બંનેય પક્ષો  અ કાર અને મ કાર ને જીતીને ક્રમશઃ સંપૂર્ણ ૐ કાર ને ધીરે ધીરે આત્મસાત કરી તુર્યાવસ્થા પ્રાપ્ત કરી લે છે.. नादकोटिसहस्राणि बिन्दुकोटिशतानि च ॥  निरञ्जने विलीयेते मनोवायू न संशयः । नादकोटिसहस्राणि बिन्दुकोटिशतानि च ॥ એ ઉપરાંત મન અને પ્રાણ બંનેય સંશય રહિત થઈને નિરાકાર પરંબ્રહ્મમાં લિન થઇ જાય છે.કરોડો કરોડો નાદ અને બિંદુ એ બ્રહ્મરૂપ પ્રણવનાદમા  વિલીન થઇ જાય છે.

    માંડુક્ય ઉપનિષદએ ૐ કાર ના આ રીતે ગુણગાન  ગાયાં છે.–ॐ इत्येतदक्षरमिदꣳ सर्वं तस्योपव्याख्यानं भूतं भवद् भविष्यदिति सर्वमोङ्कार एव यच्चान्यत् त्रिकालातीतं तदप्योङ्कार एव ॥ ૐ આ અક્ષર અવિનાશી બ્રહ્મનું પ્રતીક છે.એનો મહિમા દર્શાવનાર વિશ્વ બ્રહ્માંડ છે .બહુ, ભવિષ્ય અને વર્તમાનકાળ વાળો આ સંસાર પણ ૐ કાર છે. ત્રણકાળથી અન્ય જે કઈ છે તે પણ ૐ કાર છે.  जागरितस्थानो वैश्वानरोऽकारः प्रथमा मात्राऽऽप्तेरादिमत्त्वाद्  वाऽऽप्नोति ह वै सर्वान् कामानादिश्च भवति य एवं वेद ॥  स्वप्नस्थानस्तैजस उकारो द्वितीया मात्रोत्कर्षात् उभयत्वाद्वोत्कर्षति ह वै ज्ञानसन्ततिं समानश्च भवति नास्याब्रह्मवित्कुले भवति य एवं वेद ॥  सुषुप्तस्थानः प्राज्ञो मकारस्तृतीया मात्रा मितेरपीतेर्वा मिनोति ह वा इदं सर्वमपीतिश्च भवति य एवं वेद ॥ ‘જાગૃત અવસ્થા વાળો વૈશ્વાનર આદિત્યએ ૐ નું પ્રથમ ચરણ છે..સ્વપ્નાવસ્થાવાળો તેજસ રૂપ તેનું બીજું ચરણ અને ત્રીજું ચરણ પ્રાણ વિશ્વના માપક છે.’

    मैत्रायण्युपनिषत् પણ ૐ કાર ના મૂર્ત અને અમૂર્ત સ્વરૂપને વર્ણવી મનુષ્ય ઈચ્છા અનુસાર પ્રાપ્ત કરી શકે તેવો નિર્દેશ કરે છે. द्वे वाव ब्रह्मणो रूपे मूर्तं चामूर्तं चाथ यन्मूर्तं तदसत्यं यदमूर्तं तत्सत्यं तद्ब्रह्म यद्ब्रह्म

    तज्ज्योतिर्यज्ज्योतिः स आदित्यः स वा एष ओमित्येतदात्मा स  त्रेधात्मानं व्यकुरुत ओमिति तिस्रो मात्रा एताभिः सर्वमिदमोतं प्रोतं चैवास्मिन्नित्येवं ह्याहैतद्वा आदित्य ओमित्येवं  ध्यायंस्तथात्मानं युञ्जीतेति ॥ ‘બ્રહ્મના બે રૂપ છે .મૂર્ત અને અમૂર્ત.જે અમૂર્તરૂપ છે તે જ સત્ય છે.( અન્ય રૂપોની જેમ ) એ જ ૐ કાર છે. ૐ કારમાં બધાં તત્ત્વ વિદ્યમાન છે.આદિત્ય જ ૐ કારનું બ્રહ્મ સ્વરૂપ છે. જે ૐ કાર છે તે જ ઉદગીથ છે.તે નિદ્રા રહિત, વ્રધ્ધાવસ્થા રહિત ,મૃત્યુ રહિત છે.આ સમસ્ત વિશ્વ ૐ કાર નું સ્વરૂપ છે.આ ૐ કાર રૂપ અક્ષરનો બોધ કરીને મનુષ્ય જે કઈ ઈચ્છે તે ઇચ્છાનુસાર મેળવી શકે છે’

    ૐ કાર એ આધ્યાત્મ ,આરોગ્ય અને આત્મચિંતનના સમન્વયથી શ્રેષ્ઠતા પ્રાપ્ત કરવાનો ખુબ સરળ ઉપાય છે અને એટલે જ તમામ ઉપનિષદો તેનું અદભુત મૂલ્ય બતાવ્યું છે .માનવજીવનના ઉત્કર્ષનો આ હાથવગો  અમૂલ્ય ખજાનો સાધન બનાવીને સાધ્યની દિશામાં આગળ પ્રયાણ કરીએ.


    શ્રી દિનેશ  માંકડનું  ઈ-મેલ સંપર્ક સરનામું :-   mankaddinesh1952@gmail.com

  • રાઈનો પર્વત (૧૯૧૩) – અંક પહેલો: પ્રવેશ ૧

    સર્જક : રમણભાઈ મહિપતરામ નીલકંઠ

    નાટકનાં પાત્રો

    પુરુષવર્ગ

    પર્વતરાય : ⁠ કનકપુરનો રાજા
    લીલાવતી : ⁠ પર્વતરાયની રાણી
    કલ્યાણકામ : ⁠ પર્વતરાયનો પ્રધાન
    પુષ્પસેન : ⁠ પર્વતરાયનો સેનાપતિ
    શીતલસિંહ : ⁠ પર્વતરાયનો એક સામંત
    દુર્ગેશ : ⁠ પર્વતરાયનો એક મંડળેશ
    (=મંડળ-પ્રાંતનો અધિકારી, સૂબો)
    વંજૂલ : ⁠ કલ્યાણકામનો આશ્રિત
    રાઈ : ⁠ કિસલવાડીમાંનો માળી
    જગદીપદેવ : ⁠ રત્નદીપદેવનો પુત્ર

    ● ● ●

    સ્ત્રીવર્ગ

    લીલાવતી : ⁠ પર્વતરાયની રાણી
    વીણાવતી : ⁠ પર્વતરાયની અને રાણી રૂપવતીની પુત્રી
    સાવિત્રી : ⁠ કલ્યાણકામની પત્ની
    કમલા : ⁠ પુષ્પસેનની પુત્રી
    મંજરી : ⁠ લીલવતીની દાસી
    લેખા : ⁠ વીણાવતીની દાસી
    જાલકા : ⁠ કિસલવાડીમાંની માલણ
    અમૃતાદેવી : ⁠ રત્નદીપદેવની રાણી

    ● ● ●

    સિપાઈઓ, નોકરો, દ્વારપાલ, કોટવાળ, બાવો, પુરવાસીઓ, પુરસ્ત્રીઓ, પ્રતિહાર, રાજભટ, રબારી, દૂત, પુરોહિત, દાસીઓ વગેરે.

    સૂચિત પાત્રો

    રૂપવતી : ⁠ પર્વતરાયની વિદેહ રાણી
    રત્નદીપદેવ : ⁠ કનકપુરનો પ્રથમનો વિદેહ રાજા

    ● ● ●

    સ્થળ

    કનકપુર : ⁠ ગુજરાતની રાજધાની
    (વલ્લભીપુરના નાશ પછીના સમયમાં)
    પ્રભાપુંજ : ⁠ કનકપુરમાં રાજાનો મહેલ
    કિસલવાડી : ⁠ કનકપુરથી થોડે દૂર આવેલો બાગ
    રંગિણી : ⁠ કિસલવાડી પાસે થઈ વહેતી નદી
    રુદ્રનાથ : ⁠ રંગિણી નદીને કિનારે આવેલું મહદેવનુંમંદિર

    અંક પહેલો: પ્રવેશ ૧

    સ્થળ: કિસલવાડી

    [જાદુની તૈયારી કરતી જાલકા રાત્રે અંધારામાં પ્રવેશ કરે છે.]

    જાલકા: (સ્વગત) મંત્રની સાધના કરવી એમાં મુશ્કેલી નથી, પણ, રાઈને તે વખતે આઘે કેમ રાખવો એ મુશ્કેલ છે. એ પાસે હોય તો બધો ખેલ બગડી જાય. એને કાંઈ સમજાવીને દૂર રાખવો પડશે. (બૂમ પડે છે) રાઈ ! રાઈ !

    [રાઈ હાથમાં પુસ્તક લઈ પ્રવેશ કરે છે.]

    રાઈ: જાલકા ! તેં મને બૂમ પાડી ? હું એ ઓરડીમાં દીવે વાંચતો હતો, ત્યાં મને ભણકારા પડ્યા.
    જાલકા: વાંચવાનો તને વખત મળે છે, અને, બાગ સંભાળવાનો વખત મળતો નથી. આ વાડી સંભાળ વગર ખરાબ થઈ જશે. જો !

    કળિયો મુખ અર્ધું ખોલિને
    અટકી આ જલ વીણ શોષથી;
    ગુંચવે ઉગતી સુ-વેલિને,
    તૃણ કાંટા વધિ આસપાસથી. ૧

    રાઈ: ત્યારે તું મને પુસ્તકો શા માટે આણી આપે છે ? માળીઓએ પુસ્તકો કરતાં ઝાડ ઉપર વધારે લક્ષ આપવું જોઈએ એ કબૂલ કરું છું પણ, મેં તને ઘણી વાર કહ્યું છે કે મારાથી માળી થઈ શકાય એમ નથી. માત્ર તારી મરજી પાળવા ખારા હું ઝારી અને ખરપડી હાથમાં લઉં છું.

     

    જાલકા: બીજું પણ એક કારણ છે.
    રાઈ: હા. તેં આણી આપેલ એક પુસ્તકમાં એવું વચન હતું કે

    ‘પ્રજાપાલકની વૃત્તિ માળીના સરખી ખરે;
    ઉછેરે, ફળ લે બંને. ઉખેડે, પ્રીતિ એ કરે.’ ૨

    તે ઉપરથી મને લાગેલું કે માળીના કાર્યમાં પણ ઉન્નતિ છે. પણ, સરખામણીની એવી કલ્પિત મોટાઈથી કોઈ મોટું થતું નથી. ઈશ્વર શી રીતે સૃષ્ટિ બનાવે છે તે એક પ્રકારના દૃષ્ટિબિન્દુથી સમજાવવા કેટલીવાર કરોળિયાનું ઉદાહરણ લેવામાં આવે છે, પણ, તે માટે કરોળિયા પૂજાતા નથી.

    જાલકા : હશે, અત્યારે એ બધા વાદવિવાદની જરૂર નથી. જા, દીવો લઈ આવ.

    [રાઈ જાય છે.]

    જાલકા: (સ્વગત) કાંઈક હકીકત તો એને કહેવી પડશે. લાવ, વસ્ત્ર ધરી સજ્જ થાઉં. એ વસ્ત્ર એ છો જોતો. (વસ્ત્ર પહેરે છે.)

    [ફાનસ લઈ રાઈ પ્રવેશ કરે છે]

    રાઈ: લે, આ દીવો લાવ્યો.

    (જાલકાને જોઇ આશ્ચર્ય પામીને)

    જાલકા ! આ શું ?

    આ વેશ કેવો અવનવો પ્હેર્યો સિરેથી પગ સુધી!
    કાળાં બધાં આ વસ્ત્ર શાં ! ને પટ્ટિઓ શી જુદીજુદી !

     

    કમરે પટો શો બાંધિયો ! લટકંત પડદા ટોપિના !
    કરમાં લીધો આ દંડ શો ! શા કેશ છૂટા વેણિના! ૩

    તને કાંઈ ગેબી ભેદમાં જ આનંદ થાય છે.
    જાલકા: લે ભેદ નહિ રાખું. તારા પોષણની ખામીથી મરી ગયેલાં ઝાડને ફરી સજીવન કરવાનો પ્રયત્ન મેં શરૂ કર્યો છે. આજ આરંભમાં આ સૂકાઈ ગયેલા ઝાડને લીલા છોડ જેવું બનવવા ધારું છું. એની સામે ઊભા કરેલા ચોકઠામાં મને કાળો પડદો બાંધવા લાગ. (બંને મળીને પડદો બાંધે છે.) સવારે તને અહીં હું એ ચમત્કાર થયેલો બતાવીશ. અત્યારે તો તું જા. મનુષ્યોની આંખોના દેખતાં કોઈ પ્રાણીમાં પ્રાણ પ્રવેશ કરતો નથી. જાદુના જોરથી મારી આંખોને તો હું અદૃશ્ય કરી શકીશ. પણ, તું તો જા. હવે વધારે ન પૂછીશ. બાકીનું બધું સવારે.
    રાઈ: હું જાઉં છું. પણ આ અનુષ્ઠાનના સમાચાર સાંભળ્યા પછી મને તરત ઉંઘ કેમ આવશે? અને, જાગતો ઓરડીમાં બેસી રહું?
    જાલકા: (વિચાર કરીને) – બાગમાં દક્ષિણની બાજુએ છેક છેડે કોઈ પશુ પેસી જઈ ઝાડપાનને નુકશાન કરે છે, અને, પેલા ચંપાના રોપનો ફૂટતો ગંધ ન ખમાતો હોય તેમ દર રાત્રે તેને છૂંદી જાય છે. માટે, ત્યાં તપાસ રાખતો બેસ.
    રાઈ: તીરકામઠું લઈને જાઉં? દૂર ઓથે બેઠો રહીશ. એટલે તે નિશાચર આવશે પણ ખરું અને સપડાશે પણ ખરું.
    જાલકા: હા, એ યુક્તિ ઠીક છે જા.

    [રાઈ જાય છે]

    જાલકા: (સ્વગત)- એ લોકો ઉત્તરને ઝાંપેથી છે. અને રાઈ છો એની ધનુર્વિદ્યા દક્ષિણે અજમાવે. હું પણ હવે બધી ગોઠવણ પૂરી કરું. સૂકા ઝાડનો લીલો છોડ થઈ ગયેલો હું બતાવું એટલે મારા મનોરથની સિદ્ધિ શરૂ થઈ.

     

    [કાળા પડદા પાછળ જાય છે.]

    ● ●

    સ્રોત : વિકિસ્રોત

  • વિશ્વમાનવી + માડી! તારું કંકુ ખર્યું ને સૂરજ ઊગ્યો

    પ્રાસંગિક  કવિતા

    જુલાઈ મહિનો એટલે બે મહાન કવિઓ –  શ્રી ઉમાશંકર જોશી અને  શ્રી અવિનાશ વ્યાસ. -ના જન્મદિવસ. બંને કવિઓની જન્મતારીખ ૨૧ જુલાઈ.
    બંનેની જૂની, જાણીતી અને માનીતી કવિતાઃ

    વિશ્વમાનવી

    કીકી કરું બે નભતારલીની
    ને મીટમાં માપું દિગંતરાલને,
    માયા વીંધીને જળવાદળીની
    અખંડ દેખું પળમાં ત્રિકાલને.

    સન્ધ્યા-ઉષાની સજી પાંખજોડલી
    યાત્રી બનું ઊર્ધ્વમુખી અનંતનો;
    સ્વર્ગંગમાં ઝુકવું ચંદ્રહોડલી,
    સંગી બનું વા ધૂમકેતુ-પંથનો.

    વ્યક્તિત્વમાં બંધન તોડીફોડી,
    વિશ્વાન્તરે પ્રાણપરાગ પાથરું;
    પાંખો પ્રકાશે તિમિરે ઝબોળી
    સ્થળે સ્થળે અંતરપ્રેમ છાવરું.

    વ્યક્તિ મટી બનું વિશ્વમાનવી;
    માથે ધરું ધૂળ વસુન્ધરાની.

    ઉમાશંકર જોશી

    ************************************************
     
    માડી! તારું કંકુ ખર્યું ને સૂરજ ઊગ્યો.
     
    માડી! તારું કંકુ ખર્યું ને સૂરજ ઊગ્યો

    જગ માથે જાણે પ્રભુતાએ પગ મૂક્યો;
    કંકુ ખર્યું ને સૂરજ ઊગ્યો.

    મંદિર સરજાયું ને ઘંટારવ ગાજ્યો,
    નભનો ચંદરવો માએ આંખ્યુંમાં આંજ્યો,
    દીવો થાવા મંદિરનો ચાંદો આવી પૂગ્યો;
    કંકુ ખર્યું ને સૂરજ ઊગ્યો.

    માવડીની કોટમાં તારાનાં મોતી,
    જનનીની આંખ્યુમાં પૂનમની જ્યોતિ,
    છડી રે પૂકારી માની મોરલો ટહુક્યો;
    કંકુ ખર્યું ને સૂરજ ઊગ્યો.

    માવડીના રથના ઘૂઘરા બોલ્યા,
    અજવાળી રાતે માથે અમૃત ઢોળ્યાં;
    ગગનનો ગરબો માના ચરણોમાં ઝૂક્યો,
    કંકુ ખર્યું ને સૂરજ ઊગ્યો.

    – અવિનાશ વ્યાસ