-
મહેન્દ્ર શાહનાં નવેમ્બર ૨૦૨૩નાં સર્જનો
મહેન્દ્ર શાહનાં ચિત્રકળા સર્જનો
Mahendra Shah – November 2023 creations
મહેન્દ્ર શાહનું વીજાણુ ટપાલ સંપર્ક સરનામું : mahendraaruna1@gmail.com
-
“મૂલ્ય વૃદ્ધિ” અને તેની અનઅપેક્ષિત ‘વ્યય’રૂપ આડપેદાશોનું વણથભ્યું ચક્ર
સ્વ-વિકાસ : વિચાર વલોણું
તન્મય વોરા
“મૂલ્ય વૃદ્ધિ” આજે ચારે બાજુ સાંભળવા મળતો શબ્દપ્રયોગ છે. કંપનીઓ ગ્રાહકોને વધુ મૂલ્ય મળે તે માટેના માર્ગો પર કામ કરવાને પ્રાથમિકતા આપવા લાગી છે, રહી છે, સંસ્થાઓમાં લોકોનું મૂલ્યાંકન તેઓ દ્વારા કરાતાં મૂલ્ય-વૃદ્ધિના આધારે કરવામાં આવે. ગ્રાહકો એવાં ઉત્પાદનો અને સેવાઓ એવા ઉત્પાદકો પાસેથી ખરીદવાનું પસંદ કરે છે જે તેમના માટે વધુ મૂલ્યવાન નીવડે. ભવિષ્યની સ્પર્ધાત્મક સરસાઈ “મૂલ્ય-વર્ધકો” નક્કી કરશે.
ચારે બાજુ મૂલ્યનો જ ખેલ છે, એમાં કોઈ બેમત નથી. એટલે મૂલ્ય વૃદ્ધિ પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરવું એ આજે કોઈપણ વ્યવસાયના મૂળમાં છે.
ગ્રાહકોને ઉચ્ચ મૂલ્ય પહોંચાડવા માટે, વ્યાપાર અગ્રણીઓ જાત જાતની જટિલ વ્યૂહરચનાઓ અમલમાં મૂકે છે. સમયાંતરે સંસ્થાનું પુનર્ગઠન કરે છે, નવી નવી પહેલ કરે છે, તેમની હાલની પ્રક્રિયાઓમાં સુધારાઓ કરતા રહે છે, કર્મચારીઓ અને અન્ય હિતધારકો વધારે મૂલ્યવૃદ્ધિ કરે એ માટે નવી નવી તાલીમોના પ્રયોગો પર વગેરે પર ધ્યાન તેઓ કેન્દ્રિત કરે છે.
જોકે તે સાથે એવું પણ થાય છે કે સતત નવી નવી ગોઠવણો કે સુધારણાઓની આ પ્રક્રિયામાં, અકારણ જટિલતા, અમલદારશાહી માળખું, આંટૂઘૂંટીઓવાળી પ્રણાલીઓ, અનુત્પાદક પ્રવૃત્તિઓ પર અપાતો વધારો સમય, વધારે પડતાં થતાં ફરી ફરીને અમુક કામો કે એવી વસ્તુઓ પર ખર્ચવામાં આવતો સમય જે કદાચ મૂલ્ય વૃદ્ધિમાં સીધો ફાળો ન આપે, જેવા ‘વ્યય’, જાણ્યેઅજાણ્યે, આડપેદાશ રૂપે પેદા થાય છે.
વધુ મૂલ્ય ઉમેરવાના પ્રયત્નો વધુ જટિલતા ઉમેરાતી જવાનું એક ચક્ર જ બની જવા લાગે છે. આ જટિલતાના પરિણામે જે વ્યય પેદા થાય છે તે મોટ ભાગે ત્યારે જ નજરે ચડે છે જ્યારે મૂલ્ય ઉમેરવાના પ્રયત્નોનાં ધાર્યાં પરિણામ ન આવે, અથવા તો પરિણામો લાંબો સમય ટકે નહીં. સરળ શબ્દોમાં કહીએ તો આ વ્યય પ્રક્રિયાની અંદરની કોઈપણ એવી પ્રવૃત્તિ છે જે મૂલ્ય ઉમેરતી નથી. “વ્યય દૂર કરવો” એ સંસ્થાને કસાયેલ અને ઉત્પાદક બનાવવાની ગુરુ ચાવી છે.
અને છેલ્લે: ગ્રાહકો માટે મૂલ્ય વધારવાની કોઈ પણ વ્યૂહરચના વધુ જટિલતા અને વ્યયનો ઉમેરો નથી કરતી તે વિશે ખાસ તકેદારી રાખવી જોઈશે, કેમકે ફક્ત એક એવી વસ્તુ હોઈ શકે છે વધારી શકાયેલાં મૂલ્યને તેના લાભાર્થી માટે અસરકારક રીતે ફળદાયી બનતાં રોકે છે. વ્યય દૂર કરતાં રહેવું, લાભાર્થીને અસરકારક રીતે વધારેલું મૂલ્ય ફળદાયી કરવું, પ્રક્રિયાઓ સરળ બનાવતાં રહેવું એ બધા પરિણામોની ગુણવત્તા વધારવાના શ્રેષ્ઠ માર્ગ છે.
આ શ્રેણીના લેખક શ્રી તન્મય વોરાનો સંપર્ક tanmay.vora@gmail.com વીજાણુ સરનામે થઇ શકે છે.
-
જ્ઞાન સાથે રસ પણ પડે એવા વિરોધાભાસો : તાર્કિક વિરોધાભાસનાં કેટલાંક ઉદાહરણો : ૨: લોકોને આંજી દેવાનો જેટલો વધારે પ્રયાસ કરીશું એટલાં તેઓ ઓછાં પ્રભાવિત થશે
સંકલન અને રજૂઆત: અશોક વૈષ્ણવ

ખુબ અનુભવી લોકો પણ જ્યારે નવાં વાતાવરણમાં કંઈક કરવાની સ્થિતિમાં હોય છે, કે પછી કોઈ નવી જ શરૂઆત કરવાની હો, ત્યારે ઘણી વાર એવું જોવા મળે છે કે તેઓ ‘પ્રથમ છાપ’ શ્રેષ્ઠ બની રહે તે માટે વધારે સજાગ બની જતાં હોય છે. આવા પ્રયાસો આપણી સહજ શક્તિઓ પર ઘણી વાર ગ્રહણ બની જતી હોય છે. તે ઉપરાંત, મોટા ભાગના કિસ્સાઓમાં સામાન્ય વ્યક્તિને પણ આપણી આ કૃત્રિમતા ધ્યાનમાં આવી જતી જ હોય છે. ક્યારેક આવા પ્રયાસો સફળ થતા હોય છે, પણ લાંબે ગાળે તો એ જ શ્રેયસ્કર છે કે આપણે જે છીએ તે જ રજૂ કરીએ.
રાલ્ફ વાલ્ડો એમર્સનનું કથન હંમેશાં યાદ રાખવા જેવું છે – તમે જેવાં બનવાનું નક્કી કરો છો એવી જ વ્યક્તિ બનવું એ તમારી નિયતિ છે.’ દરેક વ્યક્તિમાં સહજ શક્તો અને સહજ નબળાઈઓ હોય જ છે. બીજાંને આંજી દેવા આ નબળાઈઓને યેનકેન પ્રકારેણ ઢાંકી રાખવાના પ્રયત્નોમાં સમય અને શક્તિ વેડફવાને બદલે આપણી સ્બળ બાજુઓને વધારે સ્બળ બનાવવામાં અને નબળાઇઓને દૂર કરવાના પ્રયાસોમાં કરેલ રોકાણ, લાંબે ગાળે, વધારે ફળદાયક નીવડશે. આજની તારીખે સૌથી વધુ સ્ફળ નીવડેલા રોકાણ્કાર વૉરન બફેનું કહેવું છે કે, ‘આખરે તો જે એક જ રોકાણ બીજાં બધાં રોકાણોપર છવાઈ જાય છે એ તમારા પોતાના પર કરેલ રોકાણ છે. તમારામાં જે છુપાયેલ છે તે કોઇ કદી લઈ નહી જઈ શકે અને દરેકમાં એવી શક્તિઓ રહેલી જ હોય છે જેનો તેણે મહત્તમ લાભ ઉઠાવ્યો નથી હોતો.’
અહીં પણ એક વિરોધાભાસ તો છે જ – દરેક સમય, દરેક જગ્યાએ, પ્રમાણિકપણે પોતે જે છે તે પ્રમાણે વર્તવું બેધારી તલવાર નીવડી શકે છે. એ તો સત્ય બોલવા જેવું છે – સત્ય બોલવું જોઈએ પણ તે કડવી રીતે બોલવાથી તે ઊંધું પડી શકે છે. તે જ રીતે પોતે જે છીએ તેમ જ જાહેરમાં વર્તવું, પોતે જે માનીએ છીએ તે કહેવું એ પણ જો વણવિચાર્યે, ઉતાવળે, ખોટા સમયે, ખોટી રીતે કરવામાં આવે તો નુકસાનકારક નીવડી શકે છે. યોગ્ય સમયે, યોગ્ય રીતે પ્રમાણિક વર્તન કરવું એ કળા સરળ તો નથી જ પણ એ કૌશલ્ય મેળવવું એ સંપોષિત સફળતા માટે જરૂરી પણ એટલું જ છે.!
અહીં રજુ કરેલાં કથનો અને વધારાનાં વાંચનો આ વિષયને વધારે સ્પષ્ટ કરવામાં મદદરૂપ થશે.





- The Less You Try to Impress, The More You Impress – Colin Zhang
- Stop Trying to Impress People – Scott H. Young
- Impress Yourself – Robin Sacks
- How to Get Comfortable “Being Yourself” at Work – Lan Nguyen Chaplin
- Be Yourself, but Carefully – Lisa Roshand Lynn Offermann
- Overcome The Fear of Being Judged– Sadguru
-
શ્રી મોહમયી નગરીમાં શુદ્ધ હવાનો મોહ છોડવો પડશે
ફિર દેખો યારોં
બીરેન કોઠારી
શિયાળાનો આરંભ થાય એટલે દેશની રાજધાની દિલ્હીમાં અસહ્યપણે વધી જતી પ્રદૂષણની માત્રાના સમાચાર પ્રસારમાધ્યમોમાં ન ચમકે એવું ભાગ્યે જ બને. આનો અર્થ એવો નથી કે દેશનાં અન્ય શહેરોમાં પરિસ્થિતિ સામાન્ય છે. એ જાણીને ચિંતા થાય એવું છે કે હવે દેશની આર્થિક રાજધાની ગણાતું મુમ્બઈ પણ આ હરોળમાં આવી ગયું છે. વર્તમાન વર્ષે, ચોમાસા પછીના સમયગાળામાં હવાનું પ્રદૂષણ ભયજનક સપાટીએ છે, અને આવું સતત બીજા વર્ષે બન્યું છે. ખાસ કરીને ઑક્ટોબર માસમાં ‘ઍર ક્વૉલિટી ઈન્ડેક્સ’ (એ.ક્યૂ.આઈ.) તરીકે ઓળખાતા પ્રદૂષણના માપદંડ અનુસાર મુમ્બઈમાં હવાની ગુણવત્તા ‘સાધારણ’ અથવા ‘નબળી’ જોવા મળી. એ મહિનામાં એક પણ વખત તે ‘સારી’ જણાઈ નથી.
દિલ્હી અને મુમ્બઈના ભૌગોલિક સ્થાનમાં મોટો ફરક છે. મુમ્બઈ દરિયાકાંઠે વસેલું છે, એને કારણે તેને હવાના શુદ્ધિકરણનો નૈસર્ગિક લાભ મળે છે. આમ છતાં, તેની આવી સ્થિતિ છે. એનો સીધો અર્થ એ થયો કે પ્રદૂષણ ફેલાવવામાં માનવે પ્રકૃતિને હંફાવી દીધી છે.
અખબારો દ્વારા આ સ્થિતિનો દોષ મુખ્યત્વે મુમ્બઈ મહાનગરપાલિકા(બી.એમ.સી.)ને આપવામાં આવ્યો છે. આનું કારણ સમજવા જેવું છે. અગાઉ માર્ચ, ૨૦૨૩માં ઘોષિત કરાયેલી મુજબ, પ્રદૂષણ સુધારણા યોજના અંતર્ગત પ્રદૂષણ ફેલાવતાં પાંચ મુખ્ય સ્રોતને જવાબદાર ગણાવાયાં છે- બાંધકામનો કાટમાળ, સડક પરની ધૂળ, ઘન કચરાને ખુલ્લામાં સળગાવવો, ખાદ્ય સ્થળોએ તેમજ ઉદ્યોગોમાં અશુદ્ધ ઈંધણનો ઉપયોગ. આમ, સમસ્યાના મૂળની ઓળખ બરાબર થઈ ગઈ છે, પણ એ પછી તેના માટે પગલાં લેવામાં થતા વિલંબને કારણે આ સ્થિતિ ઊભી થઈ છે.
કચરાનું વિભાજન કરવાની ‘બી.એમ.સી.’ની પ્રણાલિ કેવળ રહેણાંક વિસ્તાર પૂરતી જ મર્યાદિત છે. પ્લાસ્ટિક, રબર, પોલિથીન, કાગળ જેવો કચરો મોટા પ્રમાણમાં બાળવામાં આવે છે એવા ઝૂંપડપટ્ટી વિસ્તારને આમાંથી બાકાત રાખવામાં આવ્યો છે. આવા કચરાના બળવાથી હવામાં કણો મુક્ત થાય છે અને તેને ઝેરી બનાવે છે.
ઑક્ટોબર, ૨૦૨૩માં મુમ્બઈ ખાતે પી.એમ.૨.૫ના ઘટકોમાં ગત વર્ષના ઑક્ટોબરની સરખામણીએ ૪૫ ટકા જેટલો વધારો નોંધાયો. ‘પી.એમ.’ એટલે હવાજન્ય ‘પાર્ટિક્યુલેટ મેટર’ એટલે કે કણો. ‘પી.એમ.૨.૫’ એવાં કણો કે જેમનો વ્યાસ ૨.૫ માઈક્રોન કે એથી ઓછો છે. એક માઈક્રોન એટલે ૦. ૦૦૦૧ મિલીમીટર. આનો અર્થ એ કે સૂક્ષ્મતર કણોની હાજરી.
નિયમાનુસાર કચરાને બાળવા પર પ્રતિબંધ છે, પણ એ નિયમ કાગળ પર રહી જાય છે. તેનો અમલ પૂરતા પ્રમાણમાં થઈ જતો નથી. આ બાબતે કેવળ નિયમ બનાવીને કે પ્રણાલિ ઊભી કરીને ફરજ પૂરી થઈ જતી નથી. લોકોમાં જાગૃતિ કેળવવાનું કામ પણ એટલું જ મહત્ત્વનું છે. એમ તો, ૨૦૦૭માં જાહેર સ્થળોએ કચરાના નિકાલ પર દેખરેખ રાખવા અંગે કંત્રાટ આપવામાં આવ્યો હતો, પણ તે ગયે વરસે પૂરો થયો છે. એ પછી કચરાના નિકાલની વાત કાગળ પર રહી છે.
કેવળ જાણકારી માટે એ માહિતી જરૂરી છે કે ‘બી.એમ.સી.’નું વર્ષ ૨૦૨૩-૨૪નું બજેટ રૂ. ૫૨,૬૦૦કરોડનું, અધધ કહી શકાય એટલી રકમનું છે. ગોવા, મણિપુર, ત્રિપુરા, મિઝોરમ જેવાં અનેક રાજ્યોનાં બજેટની સરખામણીએ આ રકમ અનેકગણી વધુ છે. પણ કેવળ બજેટ ફાળવવાથી કામ થઈ જતાં હોત તો જોઈતું શું હતું! માર્ચ મહિનામાં ‘કેગ’ના અહેવાલમાં ‘બી.એમ.સી.’ની કાર્યશૈલીમાં મોટી પ્રણાલિગત સમસ્યાઓ, નબળું આયોજન તેમજ રકમના બેકાળજીભર્યા ઉપયોગ બાબતે ટીપ્પણી કરવામાં આવી હતી. અલબત્ત, એવું નથી કે આ બાબત એકાદ બે વરસથી થઈ રહી છે. છેક ૨૦૧૬થી મુમ્બઈમાં સી.ઓ.પી.ડી.સી.ઓ.પી.ડી.(ક્રોનિક ઓબસ્ટ્રટિવ પલ્મોનરી ડિસીઝ), ફેફસાંના કેન્સર સહિત શ્વસનને લગતી વિવિધ બિમારીઓથી થતાં મૃત્યુની સંખ્યા વધી રહી છે. આમ, આ બાબત કેવળ પ્રદૂષણ પૂરતી મર્યાદિત ન રહેતાં તે જાહેર આરોગ્યનો મુદ્દો પણ બને છે.
મુમ્બઈના વાતાવરણની કથળેલી સ્થિતિ અંગે ચિંતા વ્યક્ત કરતાં કેન્દ્ર દ્વારા મહારાષ્ટ્ર સરકારને તેમજ તેના રાજ્ય પ્રદૂષણ નિયંત્રણ બૉર્ડને એક પત્ર પાઠવવામાં આવ્યો છે. તેમાં ઉલ્લેખાયું છે કે શહેરની માળખાગત સુવિધાઓને લગતા વિવિધ પ્રકલ્પને કારણે વૃક્ષછેદનનું પ્રમાણ વધ્યું છે. આથી કેન્દ્રે હરિત આવરણમાં વૃદ્ધિ કરવાની તરફેણ કરી છે. મુમ્બઈ મેટ્રો અને બુલેટ ટ્રેનના પ્રકલ્પ માટે થઈને પુષ્કળ વૃક્ષોને કાપવામાં આવ્યાં છે એ હકીકત છે.
આ આખા મામલે મરો નાગરિકોનો છે, કેમ કે, તેમના માટે ભાગ્યે જ કશું કરવાપણું બચ્યું છે. નથી એ વૃક્ષછેદન સામે અવાજ ઉઠાવી શકતો કે નથી કોઈ વિકાસયોજનાનો વિરોધ કરી શકતો. બલકે વિકાસયોજનાઓ આખરે નાગરિકોના જ લાભાર્થે છે એમ તેને ઠસાવવામાં આવે છે. ‘કશુંક’ મેળવવા માટે ‘કશાક’નો ભોગ આપવો પડે એમ તેને અવારનવાર જણાવવામાં આવે છે. ગુમાવવાની બાબત તેનું ખુદનું જીવન પણ હોઈ શકે એ તેને સમજાય તો પણ તેનાથી કશું થઈ શકતું નથી.
વિવિધ વિકાસયોજનાઓ સમગ્ર દેશમાં ફૂલીફાલી રહી છે. તેની સરખામણીએ કચરાના વ્યવસ્થાપન માટે કોઈ સુનિશ્ચિત પ્રણાલિ ક્યાંય ઊભી થયેલી જણાતી નથી. કચરો બાળવામાં ન આવે તો તેને જમીન પર ખુલ્લામાં ઠાલવી દેવાય. વાત એની એ જ છે.
મુમ્બઈની હવાની સ્થિતિ સાથે આપણે શું લાગેવળગે એમ વિચારવું એ પલાયનવાદ છે. કેમ કે, આજે જે મુમ્બઈમાં છે તે કાલે પોતાના નગર કે શહેરમાં નહીં થાય એની કશી ખાતરી નથી. ભવિષ્યમાં નાગરિકોને કદાચ એક એકથી ચડે એવા માળખાગત પ્રકલ્પો અમલી થયેલા જોવા મળે એમ બની શકે, પણ એને ભોગવવા માટે તેનું જીવન હશે કે કેમ એ સવાલ વિચારવા જેવો છે.
‘ગુજરાતમિત્ર’માં લેખકની કૉલમ ‘ફિર દેખો યારોં’માં ૨૩ – ૧૧ – ૨૦૨૩ના રોજ આ લેખ પ્રકાશિત થયો હતો.
શ્રી બીરેન કોઠારીનાં સંપર્ક સૂત્રો:
ઈ-મેલ: bakothari@gmail.com
બ્લૉગ: Palette (અનેક રંગોની અનાયાસ મેળવણી) -
એસ ધમ્મો સનંતનો – આ ધર્મ સનાતન છે : સૌથી વધારે પ્રાચીન ધારા કઈ ?
પ્રવાસી યુ. ધોળકિયા
‘આ ધર્મ સનાતન છે’ એ લેખમાળાના આજના મણકામાં આપણે એ પ્રશ્નનું નિરાકરણ કરવા પ્રયત્ન કરીશું કે સતત વહેતી ધારાઓમાં કઈ ધારા પ્રાચીન છે.
આપણા પુરાણો કાળગણત્રીને કલ્પો અને મન્વંતરોમાં મૂકે છે. અત્યારે ચોથાં ‘શ્વેતવરાહ’ કલ્પનો સાતમો વૈવસ્ત મન્વંતર ચાલે છે. દરેક કલ્પ[1]માં આવાં ૧૪ મન્વંતરો હોય છે. કેટલાંક પુરાણો કલ્પની સંખ્યા ૪ ને બદલે ૨૬ કે પછી ૩૬ આપે છે. સદભાગ્યે પુરાણોએ કલ્પો અને મન્વંતરોની કાળગણત્રી પડતી મુકીને કૃત, ત્રેતા, દ્વાપર અને કળી એમ ચાર યુગોને સ્થાન આપ્યું છે.
આજે આપણી પૃથ્વી એ શ્વેતવરાહ કલ્પનાં ૧.૯૭ અબજ વર્ષ પુરાં કર્યાં છે. પ્રથમ છ મન્વંતરોનાં પણ લાખો વર્ષો વીતી ગયાં છે. જોકે આજનો આધુનિક ભારતીય આ કાળગણત્રીમાં રસ નથી ધરાવતો. વિશ્વની માન્ય ગણત્રી પ્રમાણે પર્યાવરણને ધ્યાનમાં લેવામાં આવે તો માનવ સભ્યતાઓ પ્રારંભ આજથી લગભગ એક લાખ વર્ષ પહેલાં થયો ગણાય. આપણે પણ આ ગણત્રીને માન્ય રાખીએ તો ભારત તેમજ વિશ્વની સભ્યતાને એક લાખ વર્ષ પુરાં થયાં ગણાય. આ ઘટનાને નીચે મુજબ દર્શાવી શકાયઃ
(૧) સ્વાયંભૂથી ચાક્ષુસ સુધીનાં પ્રથમ છ મન્વંતર = ૩૦,૦૦૦ વર્ષ
(૨) ચાર યુગોનો આજ સુધી પૂર્ણ થયેલો સમય = ૭૦,૦૦૦ વર્ષ
(સમયની આ ગણત્રી મધ્યકાળના મહાપુરુષ = ૧,૦૦,૦૦૦ વર્ષ
મામૈદેવના આગમો પર આધારિત છે).
શ્રમણ પરંપરાના સ્થાપક શ્રી ઋષભદેવનો જન્મ ચોથી પેઢીએ પ્રથમ સ્વયંભૂ મન્વંતરમાં જ થયો હતો. એ પ્રમાણે બૌદ્ધ ધર્મની પરંપરા પણ ગૌતમ બુદ્ધને ૨૫મા કે ૨૮મા ક્રમે મુકે છે. એ રીતે પ્રથમ બુદ્ધનો જન્મ પણ રૂષભદેવની સાથે જ થયેલો માનવામાં આવે છે. તેની સરખામણીએ વેદનો ઉદય છેક છઠ્ઠા ચાક્ષુસ મન્વંતરમાં થયો હતો તેવું આચાર્ય ચતુરસેનનું મંતવ્ય છે. જોકે આપણાં બધાં પુરાણો એમ જણાવે છે કે દરેક સૃષ્ટિના પ્રાંરભ સમયે વેદોનો પ્રાદુર્ભાવ થાય છે. આમ આપણે સનાતન ધર્મની પરંપરાઓમાં વેદને પ્રથમ સ્થાન આપીને આપણી ચર્ચામાં આગળ વધીશું.
ઋગ્વેદ, યજુર્વેદ, સામવેદ અને અથર્વવેદ એમ ચાર વેદો માત્ર આપણી જ નહીં પણ સમગ્ર માનવ જાતની પ્રાચીનમાં પ્રાચીન લેખિત રચના છે. અહીં કોઈ રાજામહારાજાની પ્રશસ્તિ નહીં પણ માનવ જાતિના શીરમોર સરખા ઋષિઓએ કરેલા આત્મસાક્ષાત્કારની કાવ્યાત્મક અનુભૂતિઓનું સંગ્રહસ્થાન છે.
ભારતીય પરંપરા વેદોને અપૌરૂપેય – માનવજાત દ્વારા ન રચાયેલ – માને છે. વેદો નિત્ય છે. ઐતરેય, શતપથ, તાંડ્ય અને ગોપથ બ્રાહ્મણો આ નિત્યતાનું સમર્થન કરે છે. અગ્નિમાંથી ઋગ્વેદ, વાયુમાંથી યજુર્વેદ, આદિત્યમાંથી સામવેદ પ્રગટ થયા. એટલે આ ઋષિ પરંપરાઓએ વેદત્રયીને જાળવી રાખી. એ જ રીતે, અંગીરા ઋષિ અથર્વવેદના પાલક બન્યા. ઉપનિષદો પરમરૂષના પ્રાણમાંથી ઋગ્વેદ, યજુર્વેદ અને સામવેદ ઉદ્ભવ્યા એમ પ્રતિપાદિત કરે છે. મનુસ્મૃતિ પણ વેદને સનાતન માને છે. રામાયણે વેદને અક્ષયવેદ કહ્યો છે. મહાભારતના કથન પ્રમાણે વેદ એક જ હતા. વેદ વ્યાસે મૂળ એક વેદના ચાર ભાગ કર્યા. તેની ઉત્પત્તિના સંદર્ભમાં આ મહાકૃતિ કહે છે કે બ્રહ્માએ પહેલાં વેદગાન કર્યું, અને સવિતાદેવે બ્રહ્મવાદીઓને સાવિત્રી મંત્રનો ઉપદેશ આપ્યો, જે ઋગ્વેદ બન્યા, જ્યારે સૂર્યમાંથી યજુર્વેદ પ્રસવ્યો. મહાભારત અને સ્મૃતિગ્રંથો વેદો અવિનાશી છે અને પ્રલય પછી દરેક સૃષ્ટિના ઉદ્ભવ વખતે પુનઃપ્રાગટ્ય થાય છે એમ ભારપૂર્વક કહે છે.
વેદોની સંરચના નીચે પ્રમાણે છેઃ
વેદ મંડળ / કાંડ અધ્યાયસૂક્તો /શ્લોકો / મંત્રો
ઋગ્વેદ ૧૦ ૧૦૨૮
યજુર્વેદ ૩૮ ૧૮૭૫
સામવેદ ૬ ૧૮૭૫
અથર્વવેદ ૨૦ ૭૩૦
વેદો ત્રષિઓની આધ્યાત્મિક વાણી છે. એકલા ઋગ્વેદમાં આવા ૩૦૦ ત્રષિઓના નામ મંત્રદ્રષ્ટા તરીકે આવે છે. વેદોમાં અનેક દેવોની સ્તુતિ છે. જેમાં અગ્નિ, ઈન્દ્ર, અશ્રિનીકુમાર, વિશ્વદેવ, મરૂત, સોમ, બ્રહ્મણાસ્પતિ, સામવેદ આ જં સત્યના સાક્ષાત્કારને ગાઇને વર્ણવે છે. જ્યારે અથર્વવેદ આપણા જેવા સામાન્ય લોકોનો વેદ છે.
વેદોની રચના થયે હજારો વર્ષ વીતી ગયાં છતાં તે આજે પણ વિદ્યમાન રહી શક્યા તે વિશે ઋગ્વેદના ચુનંદા સુક્તોનું ભાષાંતર કરનાર શ્રી જીન લે મીનું વિધાન નોંધવા જેવું છે. પુરાતન માનવોએ પોતાની સિદ્ધિઓને અમરત્વ આપવા માટે કિંમતી અને ટકાઉ પદાર્થો જેવા કે સુવર્ણ, ચાંદી, કાંસુ, આરસ અને અન્ય પથ્થરોનો ઉપયોગ કર્યો છે. પરંતુ આર્ય પ્રજાને એ લાગુ નથી પડતું. તેઓએ એવી વસ્તુઓનો ઉપયોગ કયો છે કે જે તદન તરલ અને અભૌતિક પદાર્થ -બોલી શકાય એવા શબ્દો- છે અને હવામય પરપોટામાંથી એવું સ્મારક ઘડી કાઢ્યું છે કે જે હજારો વર્ષની કાળ થપાટોથી બચી શક્યું છે. પિરામીડોને પવનના સુસવાટા અને રણ ખાઇ રહ્યાં છે. આરસપહાણ ધરતીકંપથી ધ્વસ્ત થાય છે અને સુવર્ણ લૂંટાય છે. જ્યારે વેદોને માનવે પોતાના મનોવિશ્વના જીવંત તત્વો દ્વારા હજારો વર્ષોની વણતૂટી વેદપઠનની પરિપાટીથી આજે પણ જીવંત રાખ્યા છે. પરંપરા કહે છે કે વેદનું રહસ્ય વેદમાં જ છે. જેમાં વિશ્વવ્યાપી નિયમો-રહસ્યોને સ્થાન આપવામાં આવ્યું. ઋષિઓ કવિ અને પયગંબર બંને હતા. તેઓએ આંતરમન વડે વેદને જોયા હતા. વેદોમાં ઋષિઓએ પછી આવનારી પેઢીઓ માટે સનાતન સત્યોની આનંદપૂર્વક ઘોષણા કરી છે. વેદોનું પઠન એવી રીતે કરવામાં આવ્યું છે કે આજથી હજારો વર્ષ પૂર્વે તે રચાયા તેવા જ સ્વરૂપમાં કોઈ પણ ફેરફાર થયા અક્ષુણ્ણ રહી શક્યા છે. તેથી ગ્રંથ રૂપે ન મળ્યા હોત તો પણ વેદો સચવાઈ રહ્યા હોત. કોઈ પણ ઐતિહાસિક સ્મારક, ચર્ચ, કોઈ ધાર્મિક જડ સિદ્ધાંત, કોઈ સ્થાપક કે કોઈ ઇતિહાસ વિના વેદો એક ભવ્ય સ્મારક બન્યા છે.
ઉપરોક્ત. મૌખિક પરંપરા દ્વારા આપણા મહાન વારસાને સાચવી રાખનારા સંસ્કૃતિ પંડિતોનું આપણે ઋણ સ્વીકારીએ. સાથે સાથે એ વાત પણ આપણે ભૂલવી ન જોઈએ કે કલકત્તાના વિલિયમ જોન્સે ૧૮મી સદીમાં જ્યારથી ભારતીય-વિદ્યા Indology નો સુત્રપાત કર્યો ત્યારથી આજ સુધીમાં યુરોપ અને અમેરિકાના અનેક વિદ્વાનોએ વેદોના ભાષાંતર અને અર્થઘટનમાં પોતાનો અમૂલ્ય ફાળો આપ્યો છે ભલે તૈમાંના કેટલાકે વૈદોને અસંસ્કૃત જાતિની રચના અને બાળકોનો પ્રલાપ સમો ગણાવ્યો હોય! આ વિદ્વાનોમાં વિલ્સન, રાલ્ફ ટી એચ ગ્રિફિથ, મેક્સ મુલર, મેડકોનેલ, મોરિસ વિન્ટરનિઝ, કેડવેલ ફ્રીથ, ડબલ્યુ. નોર્મન બ્રાઉન, ડેવિડ ફ્રાઉલી અને રોબર્ટો કેલાસોના નામો ગણાવી શકાય.
શ્રીમદ ભગવદગીતાનું પઠન તથા અર્થઘટન સુલભ છે. શ્રી શંકરાચાર્ય, સ્વામી શિવાનંદ, શ્રી ચિન્મયાનંદ કે રજનીશ ઉપનિષદો સમજાવી શકે છે. જ્યારે વેદોનું ગાયન તથા તેની સમજ ફક્ત આપણા જેવા સામાન્ય માનવી માટે કઠિન છે, એટલું જ નહીં પણ આધુનિક આધ્યાત્મિક પુરુષો અને પંડિતો માટે પણ કોયડાસમાં છે. આર્યસમાજના સ્થાપક દયાનંદ સરસ્વતીએ સામાન્ય માનવીને સરળતાથી સમજાય એ રીતે વેદોનો પુનરૂચ્ચાર કર્યો એ માટે આપણે તેમના ઋણી છીએ. આજે વેદોને સમજવા માટે કોઈ પ્રમાણભૂત ગ્રંથ હોય તો શ્રી અરવિંદ રચિત ‘વેદ રહસ્ય’ છે.
ડેવિડ ફ્રાઉલીએ પણ આ દિશામાં મોટું પ્રદાન કયું છે. પહેલાં ફ્રાઉલીના વિચારો પર મનન કરીએ. વેદની ભાષા એવી સર્વોચ્ચ કક્ષાની છે કે સત્ય તેના સમગ્ર પાસાં સાથે પ્રગટ થાય છે. તેમાં એકી સાથે બહુઆયામી રીતે મંત્ર, તત્વજ્ઞાન, કર્મકાંડ, કાવ્ય, પૌરાણિકગાથાઓ, આલ્કેમી, યોગ, ભક્તિ સંગીત અને ગણિતનો સમાવેશ થાય છે. વળી વેદની ભાષા એટલી મુક્ત અને સર્વગ્રાહી છે કે તે માનવ જાતિની મહાન આધ્યાત્મિક સંસ્કૃતિનું સમગ્ર જ્ઞાન આપે છે. વેદોમાં બહારથી જણાતો બહુદેવવાદ ખરી રીતે તો एकम् सत् विप्रा बहुधा वदन्ति ને છતું કરે છે. એટલે કે અહીં અનંતને વિવિધ રૂપોથી ઓળખાવાયો છે. ઋગ્વેદમાં જુની અને નવી પેઢીઓના ઋષિઓનો ઉલ્લેખ મળે છે. કોઇપણ કાળમાં સત્યને ટકાવવું હોય તો જુની અને નવી પેઢી વચ્ચે સમતુલા જળવાઇ રહેવી જોઇએ. વેદના ઋષિઓ આવું સામંજસ્ય સ્થાપી શક્યા હતા.
શ્રી અરવિંદ ‘વેદ રહસ્ય’માં કહે છે છે કે વેદો માત્ર સૌથી સંપન્ન અને પ્રકાંડ એવા ભારતીય ધર્મનું ઉદ્ગમ સ્થાન છે એવું નથી પરંતુ તે સૂક્ષ્મમાં સૂક્ષ્મ તત્વજ્ઞાનનું પણ મૂળ છે. તેથી જ બ્રાહ્મણો, ઉપનિષદો તંત્ર, પુરાણો, મીમાંસા, વેદાંગ અને સંતોના ઉપદેશોમાં જે કંઈ આધારભૂત છે તેનું સ્ત્રોત વેદ છે. તેનું તત્વજ્ઞાન તર્કશાસ્ત્ર પર આધારિત નથી. પરંતુ જ્ઞાની પુરૂષોએ અહીં પોતાની આંતરિક અનુભૂતિ અને મનોસ્ફૂરણાને જ્ઞાનનો આધાર માન્યો છે. આ જ્ઞાન ઇન્દ્રિયોથી પર છે. ઋષિઓનું ધ્યેય આત્મ પ્રકાશનું છે, તાર્કિક ખાતરીઓ મેળવવાનું નહીં. ઋષિ વેદનો કર્તા નથી, પણ સત્યને અનુભવનારો દ્રષ્ટા છે. તેની ભાષા એટલે શ્રુતિ. શ્રુતિનો અર્થ એવી લયબદ્ધ રચના કે અંતરમાંથી તરંગિત થતાં દૈવી જ્ઞાનને શબ્દમાં ઉદ્ધાટિત કરવું. આવાં અવૈયક્તિક (Impersonal) જ્ઞાન માટે ઋષિએ પહેલાં પોતાની જાતને તૈયાર કરવી પડે. અહીં કોઈ ચમત્કારો કે અંધશ્રદ્ધાને સ્યાન નથી.
શ્રી અરવિંદ વધુમાં કહે છે કે વેદોમાં માનવજાતિની સત્ય તરફની સતત ચાલતી યાત્રાનો અહેસાસ મળે છે. ૠચાઓ ઋષિઓ માટે આધ્યાત્મિક અનુભૂતિઓને વ્યક્ત કરવાનું સાધન છે. આ સાક્ષાત્કાર ઋષિના આંતરિક જીવનકાળની એક અનુઠી ઘડી છે. તે દ્રારા ઋષિ અવ્યક્ત તત્વને વ્યક્ત કરે છે જેથી તે અજ્ઞાનનો નાશ કરનાર ઇન્દ્રના હાથનું વજ્ર બની જાય છે. વેદોમાં ઘણું સાંકેતિક છે. અધ્યાત્મસૂત્રોના રૂપમાં મળે છે. બહારથી ભલે તેમાં કર્મકાંડની ભરમાર લાગે પરંતુ તેનો સાચો અર્થ મનોવૈજ્ઞાનિક, સાર્વત્રિક અને અવૈયકિતક છે.
ઉપસંહાર કરતાં કહી શકાય કે એક સમય એવો હતો કે વેદોની ૧૧૦૦થી વધારે શાખા-પ્રશાખા હતી. આજે તેની ફક્ત ૧૧ શાખાઓ જ બચી છે. આજે ભારતની બહાર વિદેશોમાં વેદ પર હવે ગંભીરતાયી કાર્ય થઇ રહ્યું છે. વેઈન હોવાર્ડ નામના વિદ્વાન ૧૯૭૦માં કાશીમાં રહીને વેદ પઠનને ટૅપમાં ઉતારે છે અને વેદની સરગમ પર પુસ્તક પ્રકાશિત કરે છે. એન્ટોનીઓ – દ- નિકોલસ પણ “ફોર ડાઈમેન્સનલ મેન’ નામનો વેદના હાર્દને સમજાવતો ગ્રંથ રચી એક ઇતિહાસ સર્જે છે. જ્યારે અર્નેસ્ટ મેકલીન ‘મિથ ઓફ ઈનવેરાયન્સ’ પુસ્તક લખીને વેદોને પશ્રિમનાં ગણિત અને સંગીત સાથે સાંકળવાનો સુંદર પ્રયાસ કરે છે. ડેવિડ ફ્રાઉલીએ તો અમેરિકામાં વેદના પુનરૂદ્ધાર માટે સંસ્થા સ્થાપીને તે માટે પોતાનું જીવન સમર્પિત કર્યું છે.
આથી વિપરીત પરિસ્થિતિ ભારતમાં છે. વૈદભૂમિ ભારતમાં વેદો ઉપેક્ષિત છે અને કોઇ સંશોધન સંસ્થા અને લાયબ્રેરીના કબાટોમાં ધૂળ ખાતા પડ્યા છે. મધ્યકાળના કચ્છી સંત માર્મેદેવે આગાહી કરી છે કે વેદો પુનઃ ઝળકી ઉઠશે.
ચાલો આપણે આ આગાહીને સત્ય ઠરાવવાના પ્રયત્નમાં દિલોજાનથી લાગી જઇએ.
હવે પછીના મણકામાં ચાર વેદ, તેનાં અન્ય શ્રુતિ સાહિત્ય અને સ્મૃતિ સાહિત્ય વિશે સંક્ષિપ્તમાં ચર્ચા કરીશું.
શ્રી પ્રવાસી ધોળકિયાનો સંપર્ક pravasidholakia@yahoo.com.વીજાણુ સરનામે થઈ શકે છે.
[1] (કલ્પ = બ્રહ્માનો એક દિવસ = એક સહસ્ર – ચાર યુગની ચોકડી- ચતુયુંગી = ૪,૩૨,૦૦,૦૦,૦૦૦ વર્ષ)
-
હિંદ સ્વરાજ : ૧૧૪ વર્ષ પહેલાં સ્ટીમર પર સર્જાયેલો ગાંધી સંવાદ
તવારીખની તેજછાયા

‘હિંદ સ્વરાજ’ વાંચ્યા પછી તોલ્સતોયે ગાંધીને લખ્યું કે આમ તો તમે આફ્રિકાના અંધારખૂણે પડ્યા છો, પણ ત્યાંની તમારી પ્રવૃત્તિ એ પંથકને કેમ જાણે નવી દુનિયાના કેન્દ્રમાં મૂકી આપે છે.
પ્રકાશ ન. શાહ
આજથી બરાબર ૧૧૪ વરસ પાછળ જાઉં છું તો જહાજ ‘કિલ્ડોનન કેસલ’માં ચાળીસ વરસના બેરિસ્ટર મોહનદાસ ગાંધીને ‘હિંદ સ્વરાજ’ની ગુજરાતી હસ્તપ્રતનું છેલ્લું પાનું લખી સહેજસાજ શ્વાસ લેતાં જોઉં છું. ઈંગ્લેન્ડથી દક્ષિણ આફ્રિકા પરત થઈ રહ્યા છે અને સ્ટીમરમાં ૧૩મી નવેમ્બરથી (કેમ કે રહી શકાયું નથી) લખવાનું શરૂ કર્યું છે. જમણો હાથ થાક્યો તો ડાબો ખપમાં લીધો છે, પણ લખતાં અટકી શક્યા નથી. ૨૨મી નવેમ્બરે એમનું હાથલખાણ પૂરું થયું.

દક્ષિણ આફ્રિકામાં ઉપાડેલી લડતના અનુભવો અને બ્રિટિશ રાજથી માંડી નાનાવિધ વિશ્વપ્રવાહો સાથેનો મુકાબલો, એ બધું મળીને વાચક અને અધિપતિ (તંત્રી) વચ્ચે સંવાદ રૂપે આ કિતાબ વણથંભી ઊતરી આવી છે. કોની સાથે હશે આ સંવાદ? વાત તો વાચક અને તંત્રી વચ્ચેની છે. તો, આ વાચક કોણ છે વારુ? ૧૯૦૯માં દક્ષિણ આફ્રિકાના પ્રશ્નોની રજૂઆત વાસ્તે ખાસા મહિના લંડનમાં સળંગ રોકાવાનું થયું છે. તે દરમ્યાન, ઘણાં લોકો સાથે ઘણો વખત ચર્ચાના પ્રસંગો આવ્યા છે. એક પા બંધારણીય ઉકેલની કોશિશ જારી છે તો બીજી પા ૧૯૦૬થી સત્યાગ્રહનો અભિનવ અભિગમ ચિત્તને લાંઘી જઈ ચિત્રમાં આવી ચૂક્યો છે. પણ જુલાઈમાં ગાંધી લંડન પહોંચ્યા ત્યારે માહોલ ઉશ્કેરાટનો છે, કેમ કે મદનલાલ ઢીંગરાએ સાવરકરની પ્રેરણાથી કર્ઝન વાયલીની હત્યા કરી છે.

૧૯૦૫માં ઈન્ડિયા હાઉસ અસ્તિત્વમાં આવ્યું ત્યાર પછી જ્યારે પણ લંડન જવાનું થયું, ત્યાં કાર્યરત શ્યામજી કૃષ્ણ વર્માથી સાવરકર આદિ સાથે ગાંધીને કંઈક ને કંઈક પ્રસંગ જરૂર પડ્યો હશે. ૧૯૦૯ના નવેમ્બરમાં એ દક્ષિણ આફ્રિકા પરત થઈ રહ્યા હતા તે પૂર્વે ૨૪મી ઓક્ટોબરે સાવરકર અને સાથીઓએ યોજેલ વિજયાદશમી ઉત્સવની ગાંધી અધ્યક્ષતા પણ કરી ચૂક્યા છે. બે જુદા અભિગમો સામસામે ચિત્રમાં ઊપસી રહ્યા છે. એક હિંસાનો, બીજો અહિંસાનો. અને આ ચર્ચા કંઈ લંડનના ઈન્ડિયા હાઉસ પૂરતી સીમિત તો નહોતી.
અમેરિકા બેઠા ક્રાંતિકારી તારકનાથ દાસે પોતાના પત્ર ‘ફ્રી હિંદુસ્તાન’ માટે રૂસના તોલ્સ્તોય સાથે પત્રવહેવાર કર્યો છે. જોકે, તોલ્સ્તોયે એમનો આપેલો ઉત્તર કે પ્રતિકારનો પંથ પ્રેમનો જ હોઈ તારકનાથ દાસ અને સાથીઓને સ્વાભાવિક જ ગમ્યો નથી. આ પત્ર ફરતો ફરતો ગાંધીના હાથમાં, સંભવત: પ્રાણજીવનદાસ મહેતા મારફતે આવ્યો છે. એમને એ ગમ્યો છે. પોતે ૧૮૯૩-૯૪માં તોલ્સ્તોયનું ‘ધ કિંગ્ડમ ઓફ ગોડ ઈઝ વિધિન યૂ’ વાંચી પ્રેમધર્મને (સત્યાગ્રહી પ્રતિકારને) વરતા થયા છે અને ૧૯૦૬નું વરસ એમાં સીમાવર્ષ છે. (ગાંધીજીએ આત્મકથામાં તોલ્સતોયના શીર્ષકને ઠેઠ ગુજરાતીમાં આબાદ ઉતાર્યું છે કે ‘વૈકુંઠ તારા હૃદયમાં છે.’ આ તળ ગુજરાતી મથાળાએ દાયકાઓ સુધી એવું ગોથું ખવડાવ્યું છે કે આપણે માનતા રહ્યા કે ગુજરાતીમાં સુલભ છે. વસ્તુત: એ હજુ હમણેનાં વરસોમાં જ ચિત્તરંજન વોરાના અવિશ્રાન્ત ઉદ્યમ પછી નવજીવન થકી ગુજરાતવગું થયું છે.)
તોલ્સતોયનો પેલો પત્ર, ‘અ લેટર ટૂ અ હિંદુ’ ગુજરાતીમાં ઉતારવા સારુ ગાંધીએ રજા માંગી તે તોલ્સતોયે આપી છે. આગળ ચાલતાં ‘હિંદ સ્વરાજ’ વાંચવાનું બન્યું ને તોલ્સતોયે એ મતલબનું લખ્યું કે આમ તો તમે (ગાંધી) આફ્રિકાના અંધારખંડમાં ખૂણે પડ્યા છો પણ તમારી પ્રવૃત્તિએ કરીને તે ઈલાકો કેમ જાણે નવી દુનિયાના કેન્દ્રમાં મૂકાઈ ગયો છે.
‘ઈન્ડિયા હાઉસ’ના મિત્રો સાથે ચર્ચા ચોક્કસ જ થઈ છે. પણ વાચક તે સાવરકર અને અધિપતિ તે ગાંધી, એ ઉત્તર ઉતાવળો લેખાશે. આપણી કને ગાંધીની ખુદની સાહેદી છે કે મિત્ર પ્રાણજીવનદાસ મહેતા સાથે રાતભર થયેલી લાંબી ચર્ચા આ પુસ્તક માટેનો પ્રધાન ધક્કો છે. આજે ગૂજરાત વિદ્યાપીઠમાં છાત્રાલયના નામ સાથે કે કદાચ આશ્રમ પરિસરના લાલ બંગલા સાથે સંકળાઈને એમનું નામ યાદ રહી ગયું તો ભલે; પણ ગાંધીજીવનમાં એમનું સ્થાન સવિશેષ છે તે તો મેહરોત્રાએ લખેલી એમની જીવનીથી સમજાય છે.
પોતે જેને ઈંગ્લેન્ડના પ્રથમ દિવસે બ્રિટિશ એટિકેટના પહેલા પાઠ ભણાવ્યા હતા એ મોહનદાસ ઉત્તરોત્તર કેવા વિકસતા ગયા અને એમની નિત્ય વિકસનશીલતાથી પોતે કેવા પ્રભાવિત થતા ગયા એનું શરદ ઋતુના નિરભ્ર આકાશ જેવું સરસ બયાન પ્રાણજીવનદાસે એક તટસ્થ આકલન રૂપે આપેલું છે. ૧૯૧૧-૧૨માં હજુ ગાંધીની વતનવાપસીયે થઈ નથી એટલા વહેલાં આ આકલન, એક પત્રમાં- અને તે પણ ગોપાલકૃષ્ણ ગોખલે, રિપિટ, ગોખલે પરના પત્રમાં! એમણે ગોખલેને લખ્યું છે કે આ તો ‘મહાત્મા’ છે અને એકાદ સૈકા પર થયા હોત તો હિંદની આજની તાસીર કંઈક જુદી જ હોત.
ગાંધીજીને પહેલાં મહાત્મા કોણે કહ્યા તે ગુજરાતમાં એક રસિક ખોજમુદ્દો છે. (જોકે ‘સત્યના પ્રયોગો’ની પ્રસ્તાવનામાં ગાંધીજીએ ભરીબંદૂક કહ્યું છે કે ‘મહાત્મા’નાં દુ:ખો તો મારા જેવો ‘મહાત્મા’ જ જાણે.) ગોંડલના રાજવૈદ્ય, ભુવનેશ્વરી પીઠ ખ્યાત ચરણતીર્થ મહારાજે એમના સ્વાગતમાં એક સંસ્કૃત શ્લોકમાં પહેલ પ્રથમ એ પ્રયોગ કર્યાનો દાવો છે. બીજા પણ હશે. પણ આ પ્રયોગ વિશ્વખ્યાત બની એનો સિક્કો પડી ગયો તે તો રવીન્દ્રનાથના ‘મહાત્મા’ એ પ્રગટ સંબોધનથી. આ મહાત્મા પુરાણ અલબત્ત પ્રાણજીવનદાસની સમજ સબબ.
‘હિંદ સ્વરાજ’ વિશે લખવા સારુ કંઈ નહીં તો પણ સુવાંગ એક કોલમ જોઈએ જ જોઈએ. સાતસો શબ્દની તંગ દોર પરની નટચાલમાં આ તબક્કે ઉતાવળે પણ કહેવાનું એટલું જ કે તે વખતની યુરોપીય પરંપરાની હિંદુસ્તાની નકલ જેવી જે સાવરકર સ્કૂલનો ઈન્ડિયા હાઉસમાં કંઈક વક્કર હશે એને બદલે વિશ્વમાનવતાને અવિરોધી ધોરણે વૈકલ્પિક યુરોપીય પરંપરાને આત્મસાત્ કરતી ભારત છેડેથી ‘હિંદ સ્વરાજ’ રૂપે નવયુગી કંઈક બની આવ્યું હતું. લામા રિમ્પોંછે (તિબેટની સ્વતંત્ર સરકારના પૂર્વ પ્રધાનમંત્રી) આ ગાંધીગીતાને તથાગતના ત્રિપિટક પછીની સર્વાધિક મોટી વિશ્વઘટના લેખે વર્ણવે છે.
સાભાર સ્વીકાર: ‘દિવ્ય ભાસ્કર’ની ૨૨ – ૧૧ – ૨૦૨૩ ની પૂર્તિ ‘કળશ’માં લેખકની કોલમ ‘તવારીખની તેજછાયા’ માં પ્રકાશિત લેખ
શ્રી પ્રકાશ ન. શાહ નો સંપર્ક prakash.nireekshak@gmail.com વીજાણુ સરનામે થઈ શકે છે.
-
સ્ટીવન સ્પીલબર્ગના “લિંકન”
નરેશ પ્ર. માંકડ
સીનેમાગૃહનો પડદો જીવંત અને પ્રકાશિત થતાં જ તમે જુઓ છો અંધકાર. ગોરંભાયેલા આકાશ નીચે આર્કાન્સાસના પાણી અને કીચડથી ભરેલાં મેદાન પર, મરી ગયેલા ઘોડા અને બળદો સાથે જોડેલ, કીચડમાં ખૂંચી ગયેલ ગાડીઓ અને તોપો અને ખૂનખાર લડાઈ. અમેરિકન હબસીઓનું લશ્કર અને દક્ષિણનાં ગોરા રાજ્યોના સંઘ (Confederate)ના સૈનિકો એકબીજાને ગોઠણસમાણા પાણીમાં હાથોહાથ, બેયોનેટ, રાયફલ, ચાકુ,અને મુઠ્ઠીઓ વડે મારી રહ્યા છે; દુશ્મન જીવતો ન જવો જોઈએ એવી તીવ્ર સભાનતાને કારણે તેઓ કોઈને કેદ પકડવા માગતા જ નથી. એવામાં બે હબસી સૈનિકોનું ધ્યાન એક તરફ ઉભેલ વ્યક્તિ તરફ જતાં જ તેઓને ખ્યાલ આવી જાય છે કે એ દેશના પ્રમુખ અબ્રાહમ લિંકન છે. કંઇક અચરજ અને કંઇક સન્માનની મિશ્ર લાગણીથી તેઓ લિંકનની સાથે વાત કરવા લાગે છે. લિંકન અને એ સૈનિકોની તદ્દન સ્વાભાવિક અને સરળ વાત અને લિંકનની રમૂજ એકદમ સાહજિકતાથી ચાલે છે. દેશની સહુથી શક્તિશાળી વ્યક્તિ આટલી હળવાશથી વાત કરે છે એ બાબત કાળા સૈનિકોને ખુલીને બોલવા પ્રેરે છે. બંનેમાંનો એક વધુ બોલકો સૈનિક પ્રમુખના વાળ પર ટિપ્પણી કરી નાખે છે: એક ગોરા માણસના આવા ઊભા, વાંકડિયા વાળ ! લિંકન સહજ રીતે વાતચીતની હળવાશથી કહે છે, ખરી વાત. મારા વાળથી કંટાળીને છેલ્લા એક વાળંદે આત્મહત્યા કરી નાખી. ..એના પહેલાનાએ પણ કરી હતી. એ વિલમાં મારા માટે એક કાતર છોડતો ગયો!
૨૦૧૨માં રજૂ થયેલી ફિલ્મ “લિંકન”[1]ના આવા અનેક જીવંત અને રમૂજી સંવાદો એ ટોની કુશનર ની સ્ક્રિપ્ટની કમાલ છે, અહીં એ લિંકનના વ્યક્તિત્વના પ્રારંભિક પરિચયનું કાર્ય બજાવે છે. અમેરિકન ઇતિહાસના અતિ સંઘર્ષમય કાળખંડને આ ફિલ્મમાં બહુ કુશળતા સાથે રજૂ કરવામાં આવ્યો છે અને એ સમયના પ્રતીક જેવા ઘેરા અંધકારમય આ ઉદઘાટક દૃશ્ય સાથે આપણને ફિલ્મના પ્રવેશદ્વારમાંથી દોરી જાય છે.

Original Cinema Quad Poster – Movie Film Posters દિગ્દર્શક ના નામ પરથી લોકોને ફિલ્મ જોવાનું આકર્ષણ થાય એવું એક નામ છે સ્ટીવન સ્પીલબર્ગ. એમની યશસ્વી કારકિર્દીમાં વધુ એક છોગું ઉમેરાયું ફિલ્મ લિંકનથી. ચિત્રીકરણ, પટકથા, સંવાદ, નિર્દેશન અને અભિનય, આ બધાં જ પાસાં સબળ છે એ ફિલ્મ જોવાનું ખાસ આકર્ષણ છે.
આશરે પોણી સદી પૂર્વે આવી ગયેલી ક્લાસિક ફિલ્મ ‘ગોન વિથ ધ વિન્ડ ‘ની જેમ આ ફિલ્મની પાર્શ્વભૂમિ પણ અમેરિકાના ગૃહ યુદ્ધની જ છે, પરંતુ આ નવી ફિલ્મ મુખ્યત્વે લિંકનની જીવનકથાના એક સમયગાળાને આલેખે છે.
ઈસુ ખ્રિસ્ત ને બાદ કરતા આ પૃથ્વી પર અવતરેલી અન્ય કોઈ પણ વ્યક્તિ કરતાં વધુ લિંકન વિશે લખાયું છે. એવું એક જીવનચરિત્ર ડોરિસ કર્ન્સ ગુડવિને લખ્યું છે: Team of Rivals: The Political Genius of Abraham Lincoln. આ પુસ્તકના એક સમયગાળાને ફિલ્મ “લિંકન” આવરી લે છે જેમાં લિંકનના જીવનના અંતિમ ત્રણ – ચાર માસની – ખાસ કરીને ગુલામી નાબૂદી સંબંધિત – નાટકીય ઘટનાઓનો સમાવેશ થયો છે.
નવેમ્બર ૧૮૬૦માં રિપબ્લિકન પક્ષના ઉમેદવાર અબ્રાહમ લિંકન પ્રમુખપદની ચૂંટણી જીત્યા એ કારણે ગોરા લોકોની સર્વોચ્ચતા અને કાળાઓની ગુલામીની પ્રથા જોખમમાં છે એવી ભયની લાગણીથી અમેરિકન સમવાયતંત્રથી અલગ પડેલાં અગિયાર દક્ષિણનાં રાજ્યો Confederate રાજ્યો કહેવાયાં અને તેઓ સંઘ સરકાર સામે યુદ્ધે ચડ્યાં. દરમ્યાનમાં, એપ્રિલ ૧૮૬૧થી ચાર વર્ષ ચાલેલાં ગૃહયુદ્ધનો ક્રમશઃ અંત ૧૮૬૫માં આવ્યો. એ પહેલાં નવેમ્બર ૧૮૬૪માં યોજાયેલી ચુંટણીમાં લિંકન બીજી મુદ્દત માટે ચુંટાયા.
જાન્યુઆરી ૧૮૬૫ થી લિંકનના જીવનના આખરી ચાર માસના ગાળાની આ ફિલ્મને ઐતિહાસિક કે જીવનકથાત્મક કહી શકાય પણ એ શબ્દોના સંપૂર્ણ અર્થમાં નહીં. ઉદાહરણ તરીકે, આરંભમાં ફિલ્મની રસપ્રદ, કલ્પનાશીલ, જીવંત અને અસરકારક પટકથા ટોની કુશનરની કુશળતાનો સચોટ પુરાવો પૂરો પાડે છે. વર્ષો સુધી લિંકનની પટકથા પાછળ એમણે ભારે પરિશ્રમ કર્યો.
ફિલ્મમાં ૧૯મી સદીની ભાષા યોજવા બાબતની ફિકર પણ ટોની કુશનરને હતી તેથી શબ્દકોશમાં પોતે લખેલા લાખો પાનાંમાં આવતા એક એક શબ્દનો ઇતિહાસ પણ જોયો. સદભાગ્યે એમને જણાયું કે એ સમયના અમેરિકન લેખકોની ભાષા વધારે આલંકારિક હતી તો પણ વાક્યરચના (syntax) ની દૃષ્ટિએ વાક્યોની બાંધણી આપણા જેવી જ હતી.
લિંકનનાં બહુવિધ પાસાંઓ અને લાક્ષણિકતાઓથી સંકુલ જણાતાં, કેટલાક અંશે વિરોધાભાસી અને કેટલીક ખાસિયતોને કારણે એકદમ સરળ લાગતાં વ્યક્તિત્વને પટકથામાં ઉપસાવવું એ મોટા પડકારરૂપ હતું. કુશનરે કુશળતાપૂર્વક એ કાર્ય કરી બતાવ્યું છે.
લિંકન એકલવાયા અને વિચિત્ર હતા એવી કેટલાક લોકો વાત કરે છે એ વિશે કુશનર કહે છે, “…અને હું કલ્પના કરું છું કે શેક્સપિયર અને મોઝાર્ટ અને આલ્બર્ટ આઈન્સ્ટાઈન પણ બહુ વિચિત્ર હતા. બીજા લોકો જોઈ ન શકતા હોય એવી વસ્તુઓ જોઈ શકવાની ક્ષમતા એક રીતે આશીર્વાદરૂપ છે પણ એ એક પ્રકારનો શાપ પણ હશે કારણ કે એ તમને એવી દુનિયામાં બંધ કરી દે છે જેને કેવળ તમે જ જોઈ શકો છો.” શ્રેષ્ઠ ફિલ્મ વિવેચક તરીકે પંકાયેલા શિકાગો સન – ટાઈમ્સના રોજર એબર્ટ લિંકનને “saintly wheeler-dealer” કહે છે. ઉચ્ચ આદર્શો માટે કોઈ પણ હદે બલિદાન આપવાની તૈયારી ધરાવતા લિંકન ઊંચાં ધ્યેય સિદ્ધ કરવા માટે કાવાદાવા કરતાં અચકાય નહીં અને અંતિમ ઉદ્દાત્ત લક્ષ્ય સિદ્ધ કરવા માટે સોદાબાજી પણ કરી શકે એવા વાસ્તવલક્ષી રાજકારણના અઠંગ ખેલાડી પણ હતા. લિંકન ગુલામીને અનૈતિક માનતા હતા, પણ મહત્વની વાત એ પણ છે કે એમની દૃષ્ટિએ બંધારણનો ૧૩મો સુધારો દક્ષિણના અલગ પડેલા રાજ્યોના સંઘના નાણાકીય પાયાનો વિચ્છેદ કરવાનો માસ્ટર સ્ટ્રોક હતો. ગુલામીનાબૂદીથી એ રાજ્યોનો સસ્તી શ્રમશકિતનો આધાર ધ્વસ્ત થઈ જશે એવી એમની કુશાગ્ર બુદ્ધિની ગણતરી હતી.
ગુલામી નાબૂદીનું કારણ જ યુદ્ધ માટે જવાબદાર હતું એમ ઇતિહાસકારો ભારપૂર્વક કહે છે પણ એક સબળ મત એવો છે કે લિંકને યુદ્ધનો પ્રારંભ મૂળ તો સમસ્ત અમેરિકન સંવાયતંત્રને બચાવવા માટે કર્યો હતો પણ એમને સમજાયું કે સ્વતંત્રતા અને યુનિયન ની સાચી સમજણ વગર આગળ વધી નહીં શકાય. એટલે જ એમની વર્ષ ૧૮૬૪ની પુનઃ ચુંટણીનું સૂત્ર હતું, “Liberty and Union”. રોજર એબર્ટનું નિરીક્ષણ યોગ્ય છે કે ભાગ્યે જ કોઈ ફિલ્મે આનાથી વધારે કાળજીપૂર્વક રાજકારણની વિગતો પર ધ્યાન આપ્યું હશે.
યાદગાર પ્રવચનો આપનાર લિંકનની પ્રતિમા એક સમર્થ વક્તા તરીકેની છે અને સ્વાભાવિક રીતે જ એમનો અવાજ ઘેઘૂર, રણકતો (બેરિટોન) હશે એવું સહુ કોઈ કલ્પી લ્યે છે, પણ એમનો અવાજ પાતળો, ઊંચા ટેનરવાળો હતો.
આવાં વ્યક્તિત્વને પરદા પર અદ્દલ સ્વરૂપમાં રજૂ કરવા માટે સ્પીલબર્ગ સમા સમર્થ દિગ્દર્શકને એક એટલો જ સબળ અભિનેતા જોઈએ. આ ફિલ્મમાં દિગ્દર્શક અને અભિનેતા એ બન્નેની કુશળતાનો સમન્વય થયો છે. મુખ્ય પાત્ર ભજવનાર અભિનેતા ડેનિયલ ડે – લ્યુવિસનો આ પાઠ સ્વીકારવા બાબતનો ખચકાટ દૂર કરવા પણ કુશનરે પ્રયાસ કર્યા, એનું કારણ, એમના શબ્દોમાં કહીએ તો, ડેનિયલ મહાન અભિનેતા છે એ હકીકત ઉપરાંત એ અબ્રાહમ લિંકન જેવો દેખાય પણ છે. એ ઘરેલુ, દેશી લિંકન અને બીજી મુદ્દત માટે યાદગાર વક્તવ્ય આપનાર લિંકન વચ્ચે સરસ રીતે સંતુલન જાળવી શકે છે. એ બોલે છે લિંકનની જેમ અને એક સમયે એક પગ નીચે મૂકતાં ચાલે છે પણ લિંકનની જેમ. ડેનિયલ ડે – લ્યુવિસે લિંકનનો ઊંડાણપૂર્વક અભ્યાસ કર્યો હતો એના પરિણામ રૂપે એમના અભિનયમાં લિંકનના સ્પીરીટ નું હૂબહૂ સ્વરૂપ બહાર આવે છે. આ અભિનેતાને પાત્ર સાથે અત્યંત ઉત્કટતાથી એકાકાર થઈ જવાની ખાસિયત એટલી ભારે પડતી હતી કે ત્રણ વર્ષ સુધી અભિનય છોડીને એમણે જૂતા બનાવવાનું શીખવાનું શરૂ કર્યું. ત્યાર બાદ ૨૦૦૦ ના વર્ષમાં એ પાછો ફર્યો પણ ફરી ૨૦૧૭માં નિવૃત્તિ લઈ લીધી. ડે – લ્યુવિસના એકદમ સ્વાભાવિક, હૃદયસ્પર્શી અભિનયે એમને શ્રેષ્ઠ અભિનેતાનો ઓસ્કાર એવોર્ડ અપાવ્યો. ઓસ્કાર ત્રણ વાર જીતનારો એ પહેલો અભિનેતા હતો.સ્પીલબર્ગે પોતાની સાથે કામ કર્યું હોય એવા અભિનેતાઓમાં ડેનિયલ શ્રેષ્ઠ છે એવું કહેવાની બદલે એટલું કબૂલ કર્યું કે બે અભિનેતાઓએ પોતાને જીવન પરિવર્તન કરી નાંખે એવો અનુભવ કરાવ્યો છે. એમાંનો એક છે ડેનિયલ ડે – લ્યુવિસ અને બીજો અભિનેતા છે ટોમ હેન્કસ. એમણે સ્વીકાર્યું કે પોતાના રોલમાં ડેનિયલ એટલો સારો છે કે એના વિના મેં ફિલ્મ બનાવી ન હોત. તેના સહ – અભિનેતાઓ ટોમી લી જોન્સ, સેલી ફીલ્ડ અને જેમ્સ સ્પેડર તેની પ્રતિબદ્ધતાથી અભિભૂત થઈ ગયા. પ્રચંડ જવાબદારીઓના બોજા સાથે અનેક મોરચે મથી રહેલા લિંકનની સ્થિતિ અને એમની એકલતાને સચોટ રીતે પ્રગટ કરવાની ડેનિયલની અદભુત ક્ષમતાથી પટકથા લેખક ટોની કુશનર પણ પ્રભાવિત થઈ ગયા.
લિંકનની પત્ની મેરી ટોડ લિંકનનો રોલ પણ ધ્યાન ખેંચે તેવો છે. સેલી ફિલ્ડે એ પાઠ મેળવવા ભારે પ્રયાસ કર્યા અને એના વિશે જાણવા ઘણું સંશોધન કર્યું. મેરીને સંભવતઃ બાયપોલર ડિસઓર્ડર હતો. લિંકનને ચાર પુત્રો હતા એમાંથી એક માત્ર રોબર્ટ ૧૮ વર્ષની ઉંમર પાર કરી શક્યો. પતિનું જીવન જોખમો વચ્ચે જ વ્યતીત થયું અને આખરે નાટયગૃહમાં પતિનો હાથ પોતાના હાથમાં હતો એ સમયે એમની હત્યા થઈ. આવા અસામાન્ય સંજોગોએ મેરીને હચમચાવી દીધી હતી. તે એક સુશિક્ષિત, બુદ્ધિમાન અને વાકપટુ સ્ત્રી હતી, રાજકીય રીતે મહત્વાકાંક્ષી હતી. એ પ્રમુખને પરણવા માગતી હતી; લિંકન યુવાન વકીલ હતા ત્યારે જ મેરીએ તેને શોધી કાઢ્યા, તેમની બુદ્ધિમત્તાને પિછાણી. લિંકન કેવળ પ્રમુખ ન બની રહેતાં ઇતિહાસમાં સહુથી મહત્ત્વનું સ્થાન પ્રાપ્ત કરે એ દૃષ્ટિએ મેરી માર્ગદર્શન પણ આપતી હતી. લિંકનની તે સહુથી નિકટની સાથીદાર હતી. એ બેફામ ખરીદી કરવાની શોખીન હતી. તેના ઉગ્ર સ્વભાવને કારણે પ્રમુખની અંગત સચિવે તેને હેલ કેટ નું નામ આપ્યું હતું. મેરીના એક માત્ર બચેલા પુત્રે પછીના વર્ષોમાં તેના પરાણે માનસિક હોસ્પિટલમાં દાખલ કરાવી એ વાતનું મેરીને બહુ દુઃખ રહ્યું હતું .
આવા સંકુલ વ્યક્તિત્વને ફિલ્મમાં ભજવવાનું મુશ્કેલ કાર્ય સેલી ફિલ્ડે બખૂબી પાર પાડ્યું . પાત્રના બાહ્ય દેખાવને અનુરૂપ થવા માટે પોતાનું વજન ૨૫ પાઉન્ડ વધાર્યું, અભિનયમાં પૂરી અધિકૃતતા આવે એ માટે મેરીના ઘરની મુલાકાત લીધી અને લિંકનની યાદગીરીરૂપ વસ્તુઓનો સંગ્રહ પણ નિહાળ્યો; તો પણ પ્રશ્ન એ હતો કે સેલી લિંકનનું પાત્ર ભજવતા ડેનિયલ કરતાં ૧૦ વર્ષ અને મેરીના પાત્ર કરતાં ૨૦ વર્ષ મોટી હતી. ( લિંકને લગ્ન કર્યાં ત્યારે તેમની ઉંમર ૩૩ અને મેરીની ઉંમર ૨૪ વર્ષની હતી.) પણ લિંકન અને મેરી બહુ જીર્ણ દેખાતાં હતાં એટલે સેલીને બહુ ફિકર નહોતી. ટૂંકાં બજેટમાં અને બહુ ઓછા દિવસોમાં ફિલ્મ શૂટ કરવામાં આવી, તેથી રિહર્સલનો સમય ન હતો. ડેનિયલ આયર્લેન્ડમાં રહેતો અને સેલી લોસ એન્જલસ માં. બંને ટેક્સ્ટ મેસેજથી સંપર્કમાં રહેતાં અને વિચારોની આપ – લે કરતાં.
ફિલ્મમાં લિંકન અને મેરી ઉપરાંત મહત્વના પાત્રો છે વિદેશમંત્રી (સેક્રેટરી ઓફ સ્ટેટ) વિલિયમ સ્યુઅર્ડ અને જ્વાળામુખી જેવો જલદ સાંસદ (હાઉસ ઓફ રિપ્રેઝેન્ટેટીવ નો સભ્ય) થડ્ડીઅસ સ્ટીવન્સ.
રિપબ્લિકન પક્ષના સ્થાપકોમાનો એક, વિદેશમંત્રી વિલિયમ સ્યુઅર્ડ પ્રમુખપદના પક્ષના ઉમેદવાર તરીકે પક્ષમાં પસંદગી પામવા માટે લિંકનનો પ્રતિસ્પર્ધી હતો. લિંકને ચુંટણીમાં વિજય મેળવ્યા પછી પોતાના વહીવટીતંત્રમાં તેને સેક્રેટરી ઓફ સ્ટેટનો વજનદાર હોદ્દો આપ્યો. લિંકન તરફ સ્યુઅર્ડને થોડો અણગમો હતો પણ ગુલામીના ચુસ્ત વિરોધી હોવાને કારણે પડકારોની સામે લડતાં લડતાં બંને વચ્ચે સારી મિત્રાચારી બંધાઈ. લિંકન સાથે ખભે ખભો મેળવીને તેણે બંધારણીય સુધારાની લડાઈ અને કોનફેડેરેટ સામેની લડાઇમાં અમૂલ્ય ફાળો આપ્યો. બ્રિટન અને ફ્રાન્સ દક્ષિણના કન્ફેડરેટ રાજ્યોને માન્યતા આપવા માગતાં હતાં તે પ્રયાસ પણ સ્યુઅર્ડે અટકાવી દીધો. લિંકનની હત્યા પછી જ્હોનસનની સરકારમાં પણ એ જ હોદ્દા પર રહીને રશિયા પાસેથી અલાસ્કા ખરીદવાનું શ્રેય પણ એના હિસ્સામાં જાય છે.
સંસદની ચર્ચાનું ચિત્રણ આજના સમયમાં વધુ રસપ્રદ બની જાય છે. લોકશાહી દેશોની ધારાસભાઓની આજની સ્થિતિનું ધ્યાનથી નિરીક્ષણ કરો. સંસદીય પ્રથાની માતા સમાન બ્રિટિશ પાર્લામેન્ટ તેની ચર્ચાઓની ગુણવત્તા, વિટ અને વકતૃત્વકલાની ભૂતકાળની આગવી પરંપરાથી અલગ ફંટાઈ ગઈ છે. એ જ બાબત ભારતની સંસદને પણ લાગુ પડે છે. સંસદના ફલક પર ચમકતા તારા જેવા સમર્થ સાંસદોની વિદાય પછી સંસદ નિસ્તેજ અને નિષ્પ્રાણ બની ગઈ છે.
એક સમીક્ષકે ફિલ્મમાં જે રીતે હાઉસ ઓફ રિપ્રેઝેન્ટેટીવ્ઝમાં ઉગ્ર અને જીવંત ચર્ચા બતાવી છે એની પ્રશંસા કરતાં લખ્યું છે કે અત્યારે આ રીતે ચર્ચા થતી નથી. આજકાલ થતી ચર્ચાઓમાં તો કેબલ નેટવર્ક સી – સ્પેન પર પ્રદર્શિત કરવા પર જ ધ્યાન હોય છે.
હાઉસમાં થતી ઉગ્ર ચર્ચાઓમાં ઝમકદાર હાજરી નોંધાવતું એક ખૂબ જ નાટકીય અને રસપ્રદ પાત્ર છે થડ્ડિઅસ સ્ટીવન્સનું. હાઉસ ઓફ રિપ્રેઝેન્ટેટીવ્ઝ માં ગરજતા સિંહ જેવા, ગુલામીની નાબૂદીના ઉગ્ર લડાયક પ્રવક્તા અને આક્રમક વકતૃત્વથી છવાઈ જતા સ્ટીવન્સની દૃષ્ટિએ લિંકન વધુ પડતા ધીમા અને ઉદાર હતા. લિંકન ડેમોક્રેટિક પક્ષ અને પોતાના પક્ષના ઉગ્રમતવાદીઓ તેમ જ મવાળમતવાદીઓના ઘર્ષણ વચ્ચે બધાને સામ સામે મૂકી દેતા અને પોતાની જરૂરિયાત મુજબ જે જૂથ ઉપયોગી હોય તેનો ટેકો લેતા. પ્રમુખ સાથે થડ્ડિઅસ ભાગ્યે જ સંપર્કમાં રહેતા પરંતુ ગુલામી સામેની લડાઇમાં પૂરા જુસ્સા અને આક્રમકતા સાથે લિંકનની વ્યૂહરચનાને સફળ બનાવવામાં મહત્ત્વનું બળ બની રહ્યા. હાઉસ ઓફ રિપ્રેઝેન્ટેટીવ્ઝમાં આ ફિલ્મમાં તેઓ હીરોનો પાઠ ભજવે છે પણ નાગરિક અધિકારોની ચળવળ પહેલાંના જમાનામાં, Gone With The Wind માં ગુલામી નાબૂદીના સમર્થકો વિલન હતા.
પ્લેકાર્ડ લઈને ગાતાં ગાતાં બંધારણના સુધારાનું બિલ પાસ થવાની ઉજવણી કરતાં જઈ રહેલાં ટોળાઓની સામેથી પસાર થતો થડ્ડિયસ ઘરે પહોંચીને તેની હાઉસ કીપરને બિલ આપતાં કહે છે: “તારા માટે ભેટ. અમેરિકાના સહુથી પ્રમાણિક માણસની સહાય અને સંમતિથી રૂશ્વત વડે પાસ થયેલો ૧૯મી સદીનો સહુથી મહાન ખરડો.”
લિંકને કરેલા અથાગ પ્રયાસો સાથે અનેક રાજકીય કાવાદાવાઓ અને દાવપેચના ઉલ્લેખ સાથે એમની નિષ્ઠાને પણ આ એક વાક્યમાં અંજલિ આપી દીધી છે.
દેશના ટુકડા કરીને અમેરિકન સંઘનું વિઘટન કરી નાંખે – જેવું સોવિયેત સંઘનું થવાનું હતું – એવા અસામાન્ય, અત્યંત જોખમી સંજોગો તોળાઈ રહ્યા હતા ત્યારે કાનૂની, નૈતિક, વગેરે સિદ્ધાંતો પર વિચારવાની બદલે સંઘની સલામતી માટે જે કંઈ પગલાં જરૂરી હોય એ વિશાળ હિત માટે લિંકનની દૃષ્ટિએ વ્યાજબી જ હતાં. આવા વ્યવહારુ અભિગમના અત્યંત રસપ્રદ ઉદાહરણો ફિલ્મમાં મળી રહે છે, એ બધાની વિગતમાં તો ન જઈ શકાય પણ લિંકનની સ્વભાવગત લાક્ષણિકતા અને એમની રાજનૈતિક લાક્ષણિકતા – બંનેનું નિદર્શન ફિલ્મમાં કેબિનેટની મિટિંગમાં લિંકનના મુખે મુકાયેલા શબ્દો દ્વારા મળે છે. કેટલાક લોકોના મતે લિંકને કેટલાંક બિન – બંધારણીય પગલાં લીધાં હતાં, જેમ કે યુદ્ધની વિશેષ સત્તાઓ અને મુક્તિ ઉદ્ઘોષણા (Emancipation Proclamation). યુદ્ધ પૂરું થયા પછી અદાલત એ મુક્તિ ઘોષણાને ઉડાવી દેશે એવી એટર્ની જનરલે ટકોર કરી એના જવાબમાં લિંકનના મુખે મુકાયેલા શબ્દો ધ્યાન આપવા જેવા છે. એમણે કહ્યું કે પૂર્વ એટર્ની જનરલ મારા પ્રોકલેમેશન ની બાબતમાં બહુ ચોક્કસ ન હતા, ફક્ત એ તદ્દન ગુનાહિત પગલું નહોતું, બંને વચ્ચેનું હતું.
લિંકન પોતાના વકીલાતના અનુભવની વાત ટાંકે છે, એ રમૂજી પણ છે અને નીતિવિષયક બાબતમાં લિંકનના વલણને પણ સ્પષ્ટ કરે છે.
લિંકન પાસે એક ૭૭ વર્ષની ઉંમરની સ્ત્રીએ તેના ૮૩ વર્ષના પતિના ખૂન કર્યાનો આરોપ હતો એનો કેસ આવ્યો. પતિ તેનું ગળું દબાવતો હતો અને સ્ત્રીએ તાપણા નું લાકડું ઉઠાવીને તેની ખોપરી તોડી નાખી, અને તે મરણ પામ્યો. પોતાના વીલમાં તેણે લખ્યું હતું, ” તેણે મને મારી નાખ્યો છે એમ હું ધારું છું. જો હું એમાંથી બચી ગયો તો હું બદલો લઈશ.”.
લિંકને આગળ વાત ચલાવી: પતિ એવો હતો તેથી એ મહિલાને કસૂરવાર ઠરાવવા કોઈ ઉત્સુક નહોતું. મારા અસીલ સાથે બીજા રૂમમાં જઈને વાત કરવાની પરવાનગી માગીને હું એ સ્ત્રી સાથે એક રૂમમાં ગયો. હું બહાર એકલો જ આવ્યો. અંદર બારી ખુલ્લી હતી, મહિલા બારીમાંથી બહાર નીકળી ગઈ હશે. મને તેણે પૂછ્યું હતું કે પીવાનું સારું પાણી ક્યાં મળશે? મેં કહ્યું, ટેનેસીમાં. એ સ્ત્રી પછી મેટામોરામાં ક્યાંય જોવા ન મળી. કોઈએ એની પરવા ન કરી, ઉલટું જામીન પડનારને પણ માફ કરી દીધો. આવી બાબતમાં લિંકનનું વલણ વાસ્તવિકતા સાથે ન્યાયનું હતું.
લિંકનના શ્રોતાઓ ને સમજાયું નહીં એટલે લિંકને જે ખુલાસો કર્યો એ રસપ્રદ હતો: મેં નક્કી કર્યું કે બંધારણ મને યુદ્ધની સત્તાઓ આપે છે, પણ એ કઈ સત્તાઓ છે તે કોઈ જાણતું નથી. કેટલાક કહે છે કે આવી કોઈ સત્તા છે જ નહીં. મને ખબર નથી. મેં ઠરાવ્યું કે બંધારણનું રક્ષણ કરવાના મારા શપથને કારણે એ સત્તાઓના અસ્તિત્વની મને જરૂર છે. બળવાખોરોની મિલકત જપ્ત કરવાની મને સત્તા છે અને તેઓ ગુલામને પોતાની મિલકત માને છે, માટે એ મિલકત જપ્ત કરવાની મને સત્તા છે.
પોતાનો આગવો તર્ક આગળ ચલાવતાં લિંકન કહે છે કે મેં મુક્તિની જાહેરાત ચૂંટણી પહેલાં કરી, મને લાગ્યું કે એ મારી સત્તામાં છે પણ મને એવું પણ લાગ્યું કે કદાચ એ મારી ભૂલ હોય. હું જાણતો હતો કે લોકો જે કંઈ હશે તે કહેશે. મેં તેઓને દોઢ વર્ષ વિચારવા માટે આપ્યું અને પછી તેઓએ મને ફરી ચૂંટી કાઢ્યો! અને પહેલી ફેબ્રુઆરીના રોજ હું તેરમા સુધારા પર હસ્તાક્ષર કરવાનો છું.
આ લાંબો પ્રસંગ લિંકનના વિચાર અને વ્યુહનો ખ્યાલ આપે છે. લિંકને એ વાતની યાદ આપી કે ત્યાર પછી યોજાયેલી ચૂંટણીમાં એમને ચુંટીને લોકોએ અનુમોદન આપ્યું હતું; સમવાયતંત્રની રક્ષા કરવાની પોતાની ફરજ છે અને એ માટે જે કંઈ કરવું પડશે એ બધું જ એ કરશે જ.
લિંકન ઉત્તમ અને અસરકારક વક્તા હતા એ ફિલ્મમાં ઉપરછલ્લું બતાવ્યું છે, પરંતુ ફિલ્મમાં બતાવેલ બધાં જ વક્તવ્યો પૂરેપૂરાં અધિકૃત નથી. એમના ત્રણ ભાષણો મહત્વનાં છે: પ્રથમ, લાઇસિયમ વક્તવ્ય[2], બીજું ગૃહયુદ્ધ સમયે આપેલું ગેટીસબર્ગ વ્યાખ્યાન[3], અને ત્રીજું, બીજી મુદ્દત માટે ચુંટાયા પછીનું ઉદઘાટન પ્રવચન[4]. આ પ્રવચનોના કેટલાક ભાગો તો લોકોની સ્મૃતિમાં શિલાલેખની જેમ કોતરાયેલા છે.

લિંકને ૨૮ વર્ષની ઉંમરે આપેલાં લાઈસિયમ વ્યાખ્યાન પર વિસ્તારપૂર્વક શોધખોળ અને ચર્ચા થઈ છે. ગેટિસબર્ગ વકતૃત્વનું પ્રથમ વાક્ય તેની કાવ્યાત્મકતાને કારણે પ્રખ્યાત છે અને તેનું અંતિમ વાક્ય લોકશાહીને અસરકારક રીતે વ્યાખ્યાયિત કરે છે: લોકોની સરકાર, લોકો દ્વારા ચાલતી સરકાર અને લોકો માટેની સરકાર. એ પ્રસંગે બીજા વિદ્વાન વકતના બે કલાક સુધી ચાલેલાં ભાષણની તુલનામાં “અલ્પ શિક્ષિત” અને જાતે અભ્યાસ કરીને સજ્જ બનેલા લિંકનના બે મિનિટથી પણ ઓછા સમયના, ૨૬૭ શબ્દોનાં વ્યાખ્યાનમાં કવિતા અને પ્રેરણા પ્રગટે છે. એમના લાઘવ અંગે પ્રો. ડાએના શોલ કહે છે કે એમણે જાતે લખેલું લિંકનની વક્તા તરીકેની મૂલવણી કરતું લખાણ ગેટિસબર્ગ વ્યાખ્યાન કરતાં ત્રણ ગણું લાંબું છે એ ખ્યાલ પણ લઘુતાગ્રંથિ પ્રેરે છે. ” અત્યધિક લાઘવના સ્વામી લિંકન સોશિયલ મીડિયા પર ઉત્કૃષ્ટ સિદ્ધ થયા હોત.”
[1] https://www.amazon.com/Lincoln-Daniel-Day-Lewis/dp/B00BOLE7X0
[2] https://www.abrahamlincolnonline.org/lincoln/speeches/lyceum.htm
[3] https://www.abrahamlincolnonline.org/lincoln/speeches/gettysburg.htm
[4] https://www.nps.gov/articles/000/-with-malice-toward-none-lincoln-s-second-inaugural.htm#:~:text=(Library%20of%20Congress)%20%E2%80%9CWith,all%20which%20may%20achieve%20and
શ્રી નરેશ માંકડનો સંપર્ક nareshmankad@gmail.com વિજાણુ ટપાલ સરનામે થઈ શકે છે
-
આપણા રોજબરોજનાં જીવનનાં સુખની ખોજનું અર્થશાસ્ત્ર : પ્રકરણ # ૪.૩
જીવનની અર્થવ્યવસ્થાનો
વ્યાવહારિક અમલ
૪.૩
બચત
દિવ્યભાષ સી. અંજારીઆ
કમાણી, ખર્ચા, બચતો, રોકાણો કરવાં અને પાછાં ઉપાડી લેવાં અને બચતો, રોકાણો કે વળતરો જેવાં સંસાધનોની શી રીતે વહેંચણી કરવી. એવા રોજબરોજના નાણાકેન્દ્રી તેમ જ બીનનાણાકીય છ નિર્ણયો અને તેના સંબંધી રોજબરોજના વ્યવહારો આપણી અંગત અર્થવ્યવસ્થાના માળખાંનાં વ્યાવહારિક અમલનાં મહત્ત્વનાં પાસાં છે.
આ પહેલાં આપણે # ૪.૧ માં કમાણી અને # ૪.૨ માં ખર્ચ એમ બે મહત્વનાં પાસંઓની જુદી જુદી લાક્ષણીકતાઓ વિશે વાત કરી ગયાં.
હવે આપણે અર્થવ્યવસ્થાના માળખાંનાં વ્યાવહારિક અમલનાં ત્રીજાં મહત્ત્વનાં ઘટક ‘બચત‘ વિશે વાત માંડીશું.
બચત શા માટે?
જ્યારે આવક ખર્ચ કરતાં વધારે હોય છે ત્યારે તે વધારાની આવક, સામાન્યપણે, ફાજલ પડે છે અને મોટા ભાગના લોકોના કિસ્સાઓમાં તે ફાજલ આવક બચતનું સ્વરૂપ લે છે. અહીં ખર્ચનાં અર્થઘટનમાં વ્યક્તિની ખર્ચ કરવાની જરૂરિયાત કે પછી (કોઈ પણ સંજોગોને કારણે) ખર્ચ કરવાની ક્ષમતા એમ બન્ને પાસાંઓ આવરી લેવાનાં રહે છે. એ દૃષ્ટિએ વધારે સ્પષ્ટપણે કહીએ તો જ્યારે વ્યક્તિની કમાણી તેની ખર્ચ માટેની જરૂરિયાત કે ખર્ચ કરવાનીની ક્ષમતા કરતાં વધારે હોય તો જે આવક ફાજલ પડે તે વધારાની આવક, સામાન્યતઃ, બચતનું સ્વરૂપ લેતી હોય છે.
બચત તમારી અંગત આર્થિક મનોવૃત્તિની ઓળખ છે
જ્યારે તમારી આવક તમારા ખર્ચ કરતાં એટલી બધી વધારે છે કે તમારે એ વધારાની આવકની બચત જ કરવી પડે ત્યારે તમે તવંગર છો.
કેટલાંક લોકો ભવિષ્ય વિશેની, કે પોતાનાં સંતાનો કે પોતાની ઢળતી ઉમરની વિશે ચિંતિત થઈને આજે બચત કરે છે. જે લોકો અર્થતંત્ર વિશે જાણકારી ધરાવતાં હોય છે એ લોકો ભવિષ્યની જરૂરિયાતો માટે આજની આવકમાંથી બચત કરે છે. કેટલાંક લોકો ભાવ વધારાઓની અસરના પરિણામ રૂપે પોતાની ભવિષ્યની શક્તિની આવક કે બચતનાં મૂલ્યોમાં જે ઘટાડો થવાનો છે તેની સામે સલામતીરૂપે બચત કરે છે. આમ પોતાની સ્વેચ્છાએ જે લોકો બચત કરે છે તે પરંપરાગત રીતે કરકસરીયાં લોકો તરીકે ઓળખાય છે.
જે લોકો ધારે એટલી આવક ખર્ચી શકે તેમ છે, કે આવકને વધારે ને વધારે બચતનાં સ્વરૂપે રાખવામાં વધારે સુખ મળે છે એવી વૃતિથી જે લોકોને પોતાની બધી આવકની જરૂર નથી માટે બચત કરે છે, એ લોકો સંતોષી લોકો કહેવાય છે.
પરંતુ, જેઓ સમજે છે કે પોતાની બધી કમાણીનો અમુક ભાગ પોતા પર ખર્ચ કરવા કરતાં તેમાંથી કરેલ બચતમાંથી બીજાં લોકોની જરૂરિયાતો પુરી કરવાની વધારે જરૂર છે એ લોકો પરોપકારી લોકો મનાય છે.
નાણાપ્રધાન અર્થવ્યવસ્થામાં બચતનું મહત્ત્વ છે
નાણાની બચત દ્વારા થતા સમૃદ્ધિના સંગ્રહના માર્ગે થતી અર્થવ્યવસ્થામાં વૃદ્ધિનાં વિચારવસ્તુમાં માનતા ‘વૈજ્ઞાનિક’ અર્થશાસ્ત્રીઓ, ‘સંતોષી’ કે ‘પરોપકારી’ મનોવૃત્તિ પ્રેરિત, નાણાકીય બચત વડે સમૃદ્ધિ સંગ્રહ કરવા જેવા બિનવૈજ્ઞાનિક નિર્ણયો સમજાવી શકતા નથી. અર્થશાસ્ત્રનાં વિજ્ઞાનને સમજાતું જ નથી કે સંતોષ કે પરોપકાર જેવા બિનવૈજ્ઞાનિક વિચાર સાથે કામ કેમ લેવું ! નાણાની કમાણી કરવી, ખર્ચા પણ કરવા પણ બચત ન કરવી કે સંપત્તિઓનો સંગ્રહ ન કરવો કે પછી વધેલાં નાણાની જરૂર ન હોય તો બીજાંને આપી દેવાં એ બધી બાબતો અર્થશાસ્ત્રીઓ માટે તો અભિશાપ સમાન છે; આવા નિર્ણયો લેનાર લોકો કે તેમના આવા નિર્ણયો તેમની ‘ગણત્રી’ની જ બહાર છે. એમની તો દુનિયા જ ખર્ચા, ફાયદાઓ ને ‘ચોખ્ખા’ લાભ પછી થતા વ્યક્તિગત સમૃદ્ધિના સંગ્રહ પર જ આવીને અટકી જાય છે. તેમની અર્થવ્યવસ્થા એટલે બસ ‘ચોખ્ખા’ લાભ પેદા કરવા, બચત કરવી અને સમૃદ્ધિ એકઠી કરવી.
આપણે એટલું તો સ્વીકારી જ લઈએ કે વ્યાવસાયિક અર્થશાસ્ત્રીઓ માટે બચતનું મહત્ત્વ નાણાકીય અર્થવ્યવસ્થા પુરતું જ છે. ઔપચારિક અર્થશાસ્ત્ર તો એમ જ માને છે કે માનવી પૈસા અને દોલતની ઝાકઝમાળથી એટલો અંજાયેલો છે કે જ્યારે જ્યારે પણ શક્ય હશે ત્યારે ત્યારે તે બચત તો કરતો જ રહેશે. પરિણામે આ અર્થશાસ્ત્ર એવાં જ લોકોને સમજે છે, કે તેમની નોંધ લે છે, જેમની બચત કરવાની વૃત્તિ સદા પ્રજ્વલિત જ રહેતી હોય.
આપણે જો વિનિમયની અર્થવ્યસ્વથામાં રહેતાં હોત તો નાણાની જરૂર ન હોત એટલે પણ બચતની કોઈ જરુરત ન રહેત. ભવિષ્યની જરૂરિયાત માટે ધારો કે કોઈ ચીજવસ્તુ બચાવી પણ રાખીએ તો પણ એ ચીજવસ્તુ જરૂરિયાતને સમયે સરળતાથી કામ આવે, આસાનીથી ક્યાંય પણ વિનિમય થઈ શકે અને સમયની સાથે જેનું મૂલ્ય મહદ અંશે જળવાઈ રહે એવી સોનાં જેવી કોઈ ચીજવસ્તુના રૂપમાં જ હોય તો જ તેનો કંઈ અર્થ રહે.
આમ, આટલી ચર્ચાને પરિણામે એટલું તો સ્પષ્ટ થાય જ છે કે નાણા સાથે બચતનો સંબંધ બહુ જ ઘનિષ્ઠ છે.
વ્યક્તિગત જીવનની અર્થવ્યવસ્થામાં બચતનું સ્થાન
તે સાથે આપણે એટલું પણ યાદ રાખીએ કે આપણે નાણાકીય અર્થવ્યવસ્થાની સાથે સાથે આપણી પોતાની આગવી જીવનશૈલી અનુસારની બિનનાણાકીય અર્થવ્યવસ્થામાં પણ વસીએ છીએ. એટલે કોઈ પણ સામાન્ય માનવીની જેમ આપણે, આપણી આવક અને ખર્ચના પ્રકાર, આપણી માન્યતાઓ, આપણા સંજોગો વગેરે જેવાં વિવિધ પરિબળોની અસરોથી પ્રભાવિત થઈને જુદા જુદા પ્રકારની બચતોની અર્થવ્યવસ્થા ગોઠવવી જોઇએ. એ પણ નોંધવું જોઇએ કે પોતપોતાની આવડત, સમજ અને વિચારસરણી અનુસાર બચતની વ્યવસ્થાની શાસ્ત્રીય તાલીમ ન હોય એવાં લોકોને અમુક કક્ષાની કોઠાસૂઝ તો હોય જ છે. અને તે મુજબ લગભગ દરેક વ્યક્તિ, સમયે સમયે, જાણ્યેઅજાણ્યે, પોતપોતાની બચત ગોઠવી લેતી પણ હોય છે. સ્વાભાવિક છે કે સ્વૈછિક કરકસર, સખાવતો કે અન્યને કરેલી મદદો જેવી બચતો સાવ નગણ્ય લાગે એવી નાની રકમોથી માંડીને લાખો કરોડો રૂપિયા જેટલી પણ હોય છે.
સમજવાનો અને યાદ રાખવાનો મુદ્દો એટલો જ છે કે ભવિષ્યની જરૂરિયાતો પુરી કરવા માટે ચીજવસ્તુઓ કે સેવાઓની જે ખરીદી કરવી પડે તેમાં બચત મદદરૂપ બની શકે છે. તે સાથે એ પણ સમજવું અને યાદ રાખવું એટલું જ જરૂરી છે કે બચત ભવિષ્યની ખરીદીઓમાં મદદરૂપ થાય એનો અર્થ એ સદંતર નહીં કે તે ભવિષ્ય ખરીદી લેવામાં પણ તે મદદરૂપ બની શકશે. બચત ભવિષ્યની હાડમારીઓ સહન કરવામાં થોડે ઘણે અંશે કદાચ મદદરૂપ થઈ પણ શકે એટલે એનો અર્થ એમ તો ન જ કરી શકાય કે એ હાડમારીઓને આવતાં રોકવામાં પણ તે મદદ કરી શકશે.
આજના સમયમાં નાણાં જરૂરી છે, પણ એટલી હદે પણ નહીં કે તેના વિના જીવન સાવ જ અટકી પડે. જીવનનો પ્રવાહ નાણાથી જ નથી ચાલતો. નાણા કરતાં જીવનનું મહત્વ અનેકગણું વધારે છે. તેથી જ, વ્યક્તિનાં જીવનમાં ઔપચારિક અર્થવ્યવસ્થાનું મહત્ત્વ એક હદથી વધારે ન હોઈ શકે. માનવ જીવનની વાસ્તવિકતા એ છે કે ઔપચારિક અર્થવ્યસ્વથાને ખપ પુરતી જાણવી સમજવી જરૂર જોઈએ, પણ આપણી પોતાની આગવી જીવનશૈલીને અનુરૂપ અર્થવયવસ્થાને ભોગે તો નહીં જ.
અર્થવ્યવસ્થાના માળખાંનાં વ્યાવહારિક અમલનાં એક ઘટક તરીકે ‘રોકાણ કરવાં’ને લગતાં મહત્ત્વના પાસાંઓની ચર્ચા હવે પછીના મણકાઓમાં તબક્કાવાર કરીશું.
શ્રી દિવ્યભાષ સી. અંજારીઆનો સંપર્ક dc@anjaria.email વીજાણુ ટપાલ સરનામે થઈ શકે છે.
-
યુવાનો અને રાજનીતિ : વિરોધી નહીં પણ સહયોગી છે
નિસબત
ચંદુ મહેરિયા
વડાપ્રધાન નરેન્દ્ર મોદીએ સરદાર પટેલ જયંતીએ ભારતની વિકાસ યાત્રામાં યુવાનોની મુખ્ય ભૂમિકા નક્કી કરતા ‘ મેરા યુવા ભારત’ (MY Bharat) પ્લેટફોર્મનો આરંભ કર્યો છે. તકનીક આધારિત આ પ્લેટફોર્મ યુવાનોના વિકાસ અને યુવા નેતૃત્વમાં વિકાસ માટે આરંભાયું છે. યુવા વસ્તીમાં ભારત વિશ્વમાં પાંચમા ક્રમનો દેશ છે. ૨૦૧૧ની વસ્તી ગણતરી પ્રમાણે દેશમાં પચાસ ટકાથી વધુ વસ્તી પચીસ વરસની ઉંમરની છે. જ્યારે પાંચઠ ટકા વસ્તી પાંત્રીસ વરસથી નીચેની છે.
ઝવેરચંદ મેઘાણી અણદીઠી ભોમ પર આંખ માંડનારને યુવા ગણે છે. પરંતુ જો યુવાનીનો સંબંધ માનવીની ઉંમર સાથે ગણીએ તો ૨૦૧૪ની રાષ્ટ્રીય યુવા નીતિએ ૧૫ થી ૨૯ વરસની વ્યક્તિને યુવાન ગણી છે. યુનેસ્કો, યુનિસેફ, હુ અને આઈએલઓ ૧૫ થી ૨૪ વરસની વય યુવાનીની ગણે છે. યુએનઓ યુથ ફંડ ૧૫ થી ૩૨ અને ધ આફ્રિકન યુથ ચાર્ટર ૧૫ થી ૩૫ વરસની વયને યુવા વય ગણે છે.
રાજનીતિ અને યુવાનોને એકબીજાના વિરોધી માનવામાં આવે છે. યુવાનોએ રાજકારણમાં ભાગ લેવો જોઈએ કે નહીં ? તે અંગેની ચર્ચા વરસોથી થયા કરે છે. ખરેખર તો યુવાનો અને રાજનીતિ વિરોધી નહીં પણ સહયોગી છે. યુવાનોનું રાજનીતિમાં હોવું દેશ અને યુવાનો બેઉના લાભમાં છે. તેનાથી યુવાવર્ગની ચિંતાઓ, પડકારો અને આકાંક્ષાઓને વિધાનગૃહોમાં વાચા મળશે. નીતિ નિર્માણમાં યુવા અભિવ્યક્તિ આવશ્યક જ નહીં અનિવાર્ય છે. જોકે આપણા દેશમાં દિનપ્રતિદિન રાજનીતિમાં યુવાનોનું પ્રતિનિધિત્વ ઘટી રહ્યું છે.
ભારતની પહેલી લોકસભામાં સાંસદોની સરેરાશ વય ૪૭ વરસ હતી. વર્તમાનમાં તે વધીને ૫૯ વરસ થઈ છે. વડીલોનું ગૃહ રાજ્યસભાના સભ્યોની સરેરાશ વય ૬૩ વરસ છે. ૧૯૯૯માં લોકસભાના સભ્યોની સરેરાશ ઉમર ૫૨ વરસ, ૨૦૦૯માં ૫૪ , ૨૦૧૪માં ૫૭ અને ૨૦૧૯માં ૫૯ વરસની હતી. જરા વિચિત્ર લાગે પણ યુવા દેશની સંસદ બુઢિયાઓની બનેલી છે.ઈટલીમાં ૫૯ ટકા, ડેન્માર્કમાં ૪૯ ટકા અને ફ્રાન્સમાં ૩૭ ટકા સાંસદો યુવા છે જ્યારે ભારતમાં માત્ર ૨૦ ટકા સાંસદો જ ૨૫ થી ૪૫ વરસના છે. પાર્લામેન્ટમાં યુવાનોનું પ્રતિનિધિત્વ ઘટવું અને સાંસદોની સરેરાશ વય વધવી તે સ્વસ્થ લોકતંત્રની નિશાની નથી.
૧૯૮૯માં રાજીવ ગાંધીના પ્રધાનમંત્રીકાળમાં મતદાન માટેની લઘુતમ વય ૨૧ થી ઘટાડીને ૧૮ વરસ કરવામાં આવી હતી. તેનાથી યુવા મતદારોમાં કદાચ વધારો થયો છે પરંતુ રાજનીતિમાં યુવાનો મોટી સંખ્યામાં જોડાયાનુ બન્યું નથી. આપણી સંસદીય ચૂંટણીમાં મતદારની લઘુતમ વય ૧૮ વરસ ઠરાવી છે પણ ઉમેદવારની તો ૨૫ વરસની યથાવત છે. તાજેતરમાં સુશીલ કુમાર મોદીના અધ્યક્ષપદ હેઠળની સંસદની કાર્મિક, લોકફરિયાદ, કાયદો અને ન્યાયની સ્થાયી સમિતિએ ઉમેદવારની વય ઘટાડીને ૧૮ વરસની કરવા સૂચન કર્યું છે.તેને કારણે ઉંમર મર્યાદા ઘટવાથી યુવાનોનું રાજકારણમાં પ્રતિનિધિત્વ વધશે તેવી ચર્ચા ઉભી થઈ છે.
૨૦૧૪ અને ૨૦૧૯ની છેલ્લી બે લોકસભા ચૂંટણીમાં યુવાનોની ઉમેદવારી અને વિજ્યની વિગતો આ ચર્ચા માટે ખપ લાગે તેવી છે. ૨૦૧૪ અને ૨૦૧૯ની લોકસભા ચૂંટણીમાં અનુક્રમે ૯,૫૦૦ અને ૧૦,૦૦૦ ઉમેદવારો હતા. પરંતુ ૨૫ થી ૩૦ વરસના યુવા ઉમેદવારો તો માંડ ૫ ટકા જ હતા. આ ઉંમરના ૧૧ ઉમેદવારો ૨૦૧૪માં અને ૮ ઉમેદવારો ૨૦૧૯માં લોકસભાની ચૂંટણી જીતી શક્યા હતા. અર્થાત યુવાનોનું ચૂંટણીમાં ઉમેદવારીનું પ્રમાણ તો ઓછું છે જ. જીતનું પ્રમાણ તો સાવ જ અલ્પ છે.
રાજનીતિના આંગણામાં યુવાનોનું અલ્પ પ્રમાણ કેમ છે? શું યુવાનો રાજનીતિથી વેગળા રહે છે કે તેમને વેગળા રાખવામાં આવે છે ? સંસદીય ચૂંટણીમાં યુવાનોનું પ્રમાણ અલ્પ છે કે એકંદર રાજનીતિમાં જ યુવાનો ઓછા છે? આ સવાલોના જવાબો રાજકીય પક્ષો જ આપી શકે તેમ છે. બધા જ રાજકીય પક્ષોની વિધ્યાર્થી પાંખો છે અને યુવા મોરચા છે. એટલે યુવાનોને અળગા તો રખાતા નથી કે તેઓ પણ અળગા રહેતા નથી. પરંતુ ચૂંટણીકારણના અન્ય કામોમાં યુવાનોનો જેટલો ઉપયોગ થાય છે તેટલી ચૂંટણીની ટિકિટો તેમને અપાતી નથી. જે અલ્પ યુવાનો લોકસભામાં ચૂંટાયા છે તે પણ રાજકીય પરિવારના સંતાનો છે. એટલે સામાન્ય યુવા કાર્યકરનું ટિકિટ મેળવવાનું જ અઘરું છે.
રાજકીય પક્ષો યુવાનોનો ઉપયોગ સોશ્યલ મીડિયાના જમાનામાં ટ્રોલિંગ સેના તરીકે, ધાર્મિક ઉન્માદ જગવવાથી લઈને સ્થાનિક હિંસા ફેલાવવા , મોટા નેતાઓની સભાઓમાં ભીડ ભેગી કરવા, ચાપલૂસીની હદની સેવા કરવા માટે કરે છે. યુવાનોનું વલણ પણ તળિયેથી કામ કરી લોકોની ચાહના ઉભી કરવાને બદલે કોઈ ચકચારી મુદ્દો ઉપાડીને રાતોરાત લોકપ્રિય થઈ ચૂંટણીની વૈતરણી તરી જવાનું હોય છે. કેટલાક લાયક યુવાનો, ચૂંટણીમાં ખર્ચાતા મબલખ નાણાની જરૂરિયાતનો વિચાર અને અગાઉથી રાજનીતિમાં જામી પડેલાઓની ઉપેક્ષાને લીધે , રાજનીતિથી છેટા રહે છે.
યુવાનોની રાજનીતિમાં સહભાગિતા માત્ર ચૂંટણી લડવાથી જ સિધ્ધ થતી નથી.મતદાર તરીકેનું કર્તવ્ય નિભાવવાથી તે શરૂ થાય છે. કદાચ મતદાનનો રોમાંચ માણવા પહેલવારકું તો તે મતદાન કરે છે પણ વ્યાપક છાપ તો યુવા મતદારો મતદાનની ઉપેક્ષા કરતા હોવાની છે.૧૮ થી ૨૫ વરસના યુવાનો મતદાન અંગે ઉદાસીન જોવા મળે છે. તેનું કારણ રાજકારણ અંગેનો તેમનો મોહભંગ અને બેરોજગારી હોઈ શકે છે પરંતુ તેનો પડઘો તેમણે મતદાન થકી પાડવો જોઈએ.
ભારત સરકાર અને ગુજરાતસહિતની ઘણી રાજ્ય સરકારો યુથ પાર્લામેન્ટના આયોજન દ્વારા યુવાનોને રાજકારણના પાઠ ભણાવે છે. બિહારમાં પ્રશાંત કિશોર યૂથ ઈન પોલિટિક્સ ઝૂંબેશ મારફતે યુવાનોને રાજનીતિમાં જોડવા પ્રયાસરત છે. યુવાનોને ચૂંટણી પ્રક્રિયામાં સક્રિય અને જાગ્રત ભાગીદાર બનાવવા ભારતના ચૂંટણી પંચે કોમિકસ બુક પ્રગટ કરીને યુવાનોની રાજનીતિ બાબતે ગંભીરતા અને તેની ખુદની ગંભીરતા પ્રગટ કરી છે. લોકપ્રિય કોમિક્સ બુક ચાચા ચૌધરી પરથી ઈલેકશન કમિશને ચાચા ચૌધરી અને ચૂંટણી દંગલ કોમિક્સ બુક હમણા જ લોકાર્પિત કરી છે. ભારતનો યુવા મતદાર કોમિક્સ બુક વાંચીને ચૂંટણી પ્રક્રિયા અંગે શિક્ષિત બનશે તેવો પંચનો આશાવાદ નિરાશ કરે તેવો છે. માત્ર માધ્યમો અને રાજકીય પક્ષો જ નહીં ચૂંટણી પંચ પણ ચૂંટણીને દંગલ ગણે છે તે બાબત પણ શોચનીય છે.
ભારતના સ્વતંત્રતા આંદોલન અને તે પછીની રાજનીતિમાં યુવાનોની ભૂમિકાનો સમૃધ્ધ ઈતિહાસ છે.જુલાઈ ૧૯૨૮માં ભગતસિંઘનો “યુવાનો અને રાજનીતિ” વિશે ‘કિરતી’માં પ્રગટ લેખ આજે પણ પ્રસ્તુત છે. ભગતસિંઘે કહ્યું હતું કે, “ જે યુવાનોને આવતીકાલે દેશનું નેતૃત્વ કરવાનું છે તેમને અક્કલના અંધ બનાવાઈ રહ્યા છે”. એટલે ભગતસિંઘ યુવાનોને સંબોધી કહે છે કે “તમે ભણો, જરૂર ભણો. પણ સાથે રાજનીતિનું જ્ઞાન પણ મેળવો. જ્યારે જરૂર પડે ત્યારે રાજનીતિમાં કૂદી પડો.” ભગતસિંઘનો રાજનીતિનો અર્થ સત્તાની રાજનીતિ હરગીજ નથી. પણ લોકોની રાજનીતિ છે. અને લોકોની રાજનીતિથી અળગો રહે તે વળી યુવાન શેનો ?
શ્રી ચંદુભાઈ મહેરિયાનો સંપર્ક maheriyachandu@gmail.com વિજાણુ સરનામે થઈ શકે છે.

એમને લોકપ્રિયતા મળી ફિલ્મ ‘ બારાદરી ‘ માં તલત મહેમૂદ દ્વારા ગવાયેલા ગીત ‘