-
કાર્ટૂનકથા : [૮]
બીરેન કોઠારી
આ શ્રેણીમાં માત્ર ‘સાહિત્ય’ના વિષયને કેન્દ્રમાં રાખીને ચીતરેલાં કાર્ટૂન મૂકવામાં આવે છે, જે વાર્તા સામયિક ‘વારેવા’માં અગાઉ પ્રકાશિત થઈ ચૂક્યાં છે.
‘વારેવા’ના સાતમા અંકમાં આ કાર્ટૂન પ્રકાશિત થયાં હતાં. આ અંકમાં પણ મેં માત્ર કાર્ટૂન દોરીને મોકલ્યાં હતાં, જ્યારે સંવાદ હાથે લખવાને બદલે મુદ્રિત સ્વરૂપે મૂકાયા હતા. અહીં એ મૂળ કાર્ટૂન અને તેની નીચે સંવાદ મૂકેલાં છે.
વાર્તાવ્યંગ્ય


ઉધઈ ઉવાચ


(વાર્તામાં, વાર્તાલેખનમાં રસ ધરાવનાર સૌ કોઈને આ વિશિષ્ટ સામયિકમાં રસ પડશે. તેના વિશે વધુ વિગતો તેની સાઈટ https://vareva.co.in/ પર જોઈ શકાશે.)
શ્રી બીરેન કોઠારીનાં સંપર્ક સૂત્રો:
ઈ-મેલ: bakothari@gmail.com
બ્લૉગ: Palette (અનેક રંગોની અનાયાસ મેળવણી) -
નૃત્યભંગિમાઓનાં રેખાંકનો – ૨
મહેન્દ્ર શાહનાં કળાસર્જનોનો સંપુટ
મહેન્દ્ર શાહનું વીજાણુ ટપાલ સંપર્ક સરનામું : mahendraaruna1@gmail.com
-
રાઈનો પર્વત (૧૯૧૩) – અંક બીજો:પ્રવેશ ૧

સર્જક : રમણભાઈ મહિપતરામ નીલકંઠ
અંક પહેલો: પ્રવેશ ૫ થી આગળ
પ્રવેશ ૧ લો
સ્થળ : કનક્પુરની કચેરી
[કલ્યાણકામ અને પુષ્પસેન કચેરીમાં બેઠેલા પ્રવેશ કરે છે.]
કલ્યાણકામ: પુષ્પસેનજી! ઉત્તર મડળમાં જામેલા દંગાનું ખરેખર કારણ આપને શું માલમ પડ્યું?
પુષ્પસેન: કર ઉઘરાવનારાઓના જુલમની ફરિયાદ કાંઇક ખરી હતી, પરંતુ દંગો તો મંડલેશ દુર્ગેશની ઉશ્કેરણીથી જ થયો હતો એમ મારી ખાતરી થઇ.
કલ્યાણકામઃ આપ જવા નીકળ્યા ત્યારે મેં આપને ચેતવણી આપી જ હતી કે દુર્ગેશની સાથે કુશળાતાથી વ્યવહાર કરવાનો છે. જે બુધ્ધિબળથી એ રાજકાર્યની નિપુણતામાં પંકાય છે તે જ બુધ્ધિબળ તેને ઊંચી પદવીના લોભમાં ભમાવે છે. પરંતુ, આ દંગામાં એની સામેલગીરી શી રીતની હતી? દંગો બેસાડી દેવા સારુ પાટનગરથી સૈન્ય મોકલવાનો એણે સંદેશો મોકલેલો. તે પરથી તો જણાતું હતું કે દંગાથી એ બહુ ચિંતાતુર થયેલો હતો.
પુષ્પસેનઃ હું સૈન્ય લઇ જઇ પહોંચ્યો ત્યારે સ્થિતિ બહુ વિષમ હતી, અને એની ચિંતા સકારણ હતી એ ખરું. પરંતુ દોરી એના હાથમાંથી ખસી ગઇ હતી, તેથી એને ભય અને ચિંતા થયાં હતાં. શરૂઆતમાં તો દંગો કરનાર લોકોને એણે નાણાં આપેલાં અને હથિયાર આપેલાં એ હકીકત ચોખ્ખી રીતે મને માલમ પડી, અને લોકોને બેદિલ કરવા સારુ એણે કર ઉઘરાવનારાઓના જુલમ વિશેની ફરિયાદો ગણકારેલી નહિ. એટલું જ નહિ, પણ તેઓ જુલમ કરી શકે એવા નવા ધારા એણે કાઢેલા.
કલ્યાણકામ : એ બધામાં એનો હેતુ શો?
પુષ્પસેન : પર્વતરાય મહારાજ હાલ એકાંતમાં છે અને દેશને માથે રાજા નથી, તેવે સમયે દંગો કરાવીને ઉત્તર મંડળમાંના સૈન્યને પોતાના કાબૂમાં લઇ સૈનિકોને લૂંટફાટ કરવા દઇ, રાજૂ કરી આખરે તેમની મદદથી ઉત્તર મંડળના સ્વતંત્ર ઘણી થઇ બેસવું, એવો એનો ઉદ્દેશ હતો. આપે એની મહાત્વાકાંક્ષી લોભની પરીક્ષા કરી છે, તે યથાર્થ છે.
કલ્યાણકામ : એની એ યોજના કેટલેથી ભાંગી પડી?
પુષ્પસેન : દંગો તો એ જગાવી શક્યો, પણ પછી દંગાખોરો વશ રહ્યા નહિ. દુર્ગેશના મદદગારો ઉપર તેમણે હલ્લા કર્યા અને દંગાખોરો તથા સૈનિકોએ એવી અતંત્ર લૂંટફાટ ચલાવી કે આખું મંડળ ત્રાહિ ત્રાહિ કરવા લાગ્યું. પછી, લૂંટની વહેંચણી બાબત દંગાખોરો અને સૈનિકો વચ્ચે લડાઇઓ ચાલી, અને, તેઓ એક બીજાની કાપાકાપી કરવા લાગ્યા. દુર્ગેશ એક્નો પક્ષ લે તો બીજા ક્રોધાયમાન થાય, એમ બનવા લાગ્યું, અને, ન ટકાયું ત્યારે આપની પાસે મદદ મંગાવી.
કલ્યાણકામ :
(ઉપજાતિ)
દુર્વૃત્તિઓ જે જગવે જનોની,
તે ખેલ માંડે ભયનો કરેલો;
ભર્યાં તળાવોતણિ પાળ ખોદી,
રોકી શક્યા છે જલધોધ કોણ? ૧૯કડવા અનુભવથી દુર્ગેશને શિખામણ તો મળી; પણ ઉત્તરમંડળનું અધિપતિપણું એના હાથમાં હવે રહેવા દેવું હિતકર છે?
પુષ્પસેન : દંગો બેસાડી દેવામાં તો એણે મને ખરા અંતઃકરણથી મદદ કરી હતી, અને, એ મંડળમાં હવે સંપૂર્ણ શાંતિ થઈ ગઈ છે. પણ ચિત્તમાં એક્વાર પેઠેલું રાજદ્રોહનું વિષ પૂરેપૂરૂં નીકળી જવું બહુ કઠણ છે. અને, રાજ્યલોભનો કીડો એવો છે કે નરમ પડી ગયા પછી તે પાછો ફરી ફરી ચળવા આવે છે અને ચિત્તને કોરે છે. આપની મના ન હોત તો હું એનો શિરચ્છેદ કરત અથવા એને બંદીવાન કરત.
કલ્યાણકામ : દુર્ગેશનો પૂરેપૂરો વિશ્વાસ ન થાય એ ખરું છે, પણ એને હાલ સંકટમાં ઘેરીએ તો એની નિષ્ફળતાથી અસંતુષ્ટ થયેલા એના મિત્રો અને મદદગારો પાછા એને જઇ મળે. વળી એવા યુવકની ઉત્કૃષ્ટ બુધ્ધિશક્તિ રાજયના ઉપયોગમાં કદી પણ ન આવે એમ સદાને માટે રદ કરવી, એ પણ ઉચિત નથી. એને કનકપુરમાં ઉપમંત્રીને પદે બોલાવીશું તો અત્યારે તે ઉત્તર મંડળ છોડીને અહીં ખુશીથી આવશે. રાજ્યને ત્યાંનું ભયકારણ દૂર થશે, અને, પાટનગરમાં એ અંકુશમાં રહેશે.
[દ્વારપાળ પ્રવેશે કરે છે.]
દ્વારપાળ : (નમન કરીને) ભગવન્ત! રાણી સાહેબ તરફથી દાસી મંજરી સંદેશો લઇ ને આવી છે.
કલ્યાણકામ : આવવા દે.
[દ્વારપાળ જાય છે.]
પુષપસેન : પ્રધાનજી, ત્યારે હું રજા લઇશ.
કલ્યાણકામ : બેસો પુષ્પસેનજી, આપની સલાહની જરૂર પડશે.
[મંજરી પ્રવેશ કરે છે.]
મંજરી : (ઓવારણાં લઇને) સૌભાગ્યવંતા રાણીસાહેબે ભગવન્ત પ્રધાનજીને નમસ્કાર કહ્યાં છે, અને, કહેવડાવ્યું છે કે દક્ષિણથી ઝવેરી આવ્યો છે. તેની પાસેથી હીરા અને મોતી લીધાં છે. તેના એક લાખ દામ આપવા કોશાધીશને આજ્ઞા કરશો.
કલ્યાણકામ : ગયા માસમાં રાણીસાહેબને એક લાખ દામ મોકલ્યા હતા.
મંજરી : તે તો ઘણે ભાગે કાશીથી આવેલાં કસબનાં લૂગડાં લેવામાં ખરચાઇ ગયા, અને થોડા વધ્યા તે કોઠાર ખર્ચમાં વપરાયા. ઝવેરાત મંગાવી આપવાનું આપને રાણી સાહેબે પ્રથમ કહેવડાવ્યું હતું, પણ આપે ઉત્તર મોકલેલો કે દંગો વખતે લાંબો ચાલે તો નાણાંની જરૂર પડે, તેથી હાલ ઝવેરાત માટે ખરચ થાય તેમ નથી. પણ હવે તો દંગો શમી ગયો છે, અને ઝવેરી સારો માલ લઇ આવી પહોંચ્યો, તેથી રાણીસાહેબે ઝવેરાત ખરીદ કર્યું છે.
કલ્યાણકામ : પુષપસેનજી! દંગા સંબંધીનો બધો હિસાબ ચૂકી ગયો છે?
પુષ્પસેન : ઉત્તર મંડળમાં ચતુરંગ સેના માટે લીધેલા ધાન્ય અને ઘાસના બે લાખ દામ વેપારીઓને હજી આપવાના બાકી છે. વળી, સૈનિકો માટે લીધેલા ઘોડા અને શસ્ત્રના ત્રણ લાખ દામ આપવાના બાકી છે.
મંજરી : રાજ્ય હોય ત્યાં ખરચ તો ચાલ્યાજ જાય. મહારાજ એકાન્તવાસમાં હોવાથી રાણી સાહેબને આમ નાણાં માટે સંદેશા મોકલવા પડે છે, તેથી એમને બહુ ઓછું આવે છે. ભગવન્તે ઝવેરાત મંગાવવાની ના કહી ત્યારે રાણી સાહેબ રોયાં હતાં.
કલ્યાણકામ : રાણી સાહેબને અમારા નમસ્કાર કહેજો, અને ઝવેરીને અમારી પાસે મોકલી આપવા વિનંતિ કરજો. એને નાણાં ચુકાવી આપીશું.
[મંજરી નમન કરીને જાય છે.]
પુષ્પસેન : કોશાધીશ કહેતા હતા કે આવતી મોસમમાં કરનું ઉઘરાણું આવશે ત્યાં સુધી નાણાંની ટાંચ રહેશે.
કલ્યાણકામ : મંજરીએ છેવટે અશ્રુપાતનો ભય બતાવ્યો એટલે નિરૂપાય થઇ ગયો.
(ચામર)
સામ દામ દંડ ભેદ, જે ઉપાય છે લખ્યા,
ચાર તે નરોની બુધ્ધિશક્તિથીજ છે રચ્યાં;
રાજનીતિશાસ્ત્રકાર હોત તો સ્ત્રિઓ કદી,
અશ્રુપાત પાંચમો લખાત શાસ્ત્રમાં નકી.પુષ્પસેન : રાજકાર્યોના કઠણ અભ્યાસથી સ્ત્રીજાતિની મૃદુતાની આમાં અવગણના થઇ છે.
(તોટક)
મૃદુતા લલનાહૃદયે વસતી,
પ્રતિ અશ્રુ વિશે થતિ મૂર્તિમતી;
વિણ સિંચન એ મૃદુતારસના,
સૂકી કર્કશ આ બનિ જાય ધરા.[દ્વારપાળ પ્રવેશ કરે છે.]
દ્વારપાળ : (નમન કરીને) કોટવાળ સાહેબ અંદર આવવાની રજા માગે છે.
કલ્યાણકામ : એકલા છે?
દ્વારપાલ : સાથે સિપાઇઓ છે અને પકડેલા માણસો છે.
કલ્યાણકામ : સહુને અંદર આવવા દે.
[દ્વારપાળ જાય છે.]
[કોટવાળ, સિપાઈઓ અને હાથ બાંધેલા બે માણસો પ્રવેશ કરે છે.]
કોટવાળ : ભગવન્તને નમસ્કાર કરું છું.
કલ્યાણકામ : કોટવાલજી! આ બે માણસોનો શો અપરાધ છે?
કોટવાળ : આ બન્ને શખસો રાજમાર્ગ ઉપર ગાળાગાળી અને મારામારી કરતા હતા. તેમની મદદે તેમના પક્ષનાં માણસો આવ્યાં અને રસ્તામાં બહુ તોફાન થયું. સિપાઈઓએ તેમને રોક્યા પણ માન્યું નહિ, અને ઊલટા તેઓ સિપાઈઓને મારવા ધસ્યા.
કલ્યાણકામ : (પકડાયેલા માણસોને) તમને ઘેર અણગમો થતો હોય, તોપણ તુરંગમાં જવા શા માટે આતુર થાઓ છો? જાત્રાએ જાઓ.
પહેલો માણસ : ભગવન્ત! તુરંગમાં જવા જેવું કાંઇ કૃત્ય કર્યું નથી.
બીજો માણસ : ભગવન્ત! એ તુરંગમં જવાને પાત્ર છે. હું નિર્દોષ છું.
કલ્યાણકામ : જે નિર્દોષતા રાજદરબારમાં આવી ધારણ કરો છો તે ઘેર ધારણ કરી હોત તો કોટવાલજીને આટલી મહેનત પડત નહિ. તમારા વચ્ચે કલહ શાથી થયો?
બીજો માણસ: ભગવન્ત! આ મારો ગોર છે, હું એનો જજમાન છું. મારી દીકરી માટે સારો વર ખોળી લાવવા મેં એને પરગામ મોકલ્યો હતો. એ મારો વંશ પરંપરાનો ગોર છે. મારા તરફથી સારી રીતે દાનદક્ષિણા એને મળે છે. તે છતાં, મારી નવ વરસની બાળકીનું વેવિશાળ એંસી વર્ષના ઘરડા ડોસા સાથે એ કરી આવ્યો છે. ડોસાના પૈસા ખાઇને મારી દીકરીનો ભવ બગાડ્યો છે.
કલ્યાણકામ: ભવ બગાડ્યો શાનો? તું વેવિશાળ રદ કર.
બીજો માણસ: ગોર ચાંલ્લો કરી આવ્યા પછી વેવિશાળ કંઇ તોડાય?
કલ્યાણકામ: અન્યાયનાં બંધન છોડી ન નંખાય?
બીજો માણસ: ભગવન્ત! નાતની રૂઢિ પડી, તે શું કરીએ? અમારી નાતમાં વેવિશાળ કોઇ કારણથી તોડાતાં નથી. કોઇ તોડે તો નાતવાળા નાતબહાર મૂકે, અને કન્યાને બીજું કોઇ લે નહિ.
કલ્યાણકામ: યોગ્ય-અયોગ્યનો નાત વિચાર નહિ કરે?
બીજો માણસ: નાત તે વળી એવો વિચાર કરે ભગવન્ત?
કલ્યાણકામ: નાત સત્ – અસત્ પણ જુએ નહિ?
બીજો માણસ: શી રીતે જુએ?
કલ્યાણકામ: (પહેલા માણસને) ભૂદેવ! તમે કન્યાના પિતાતુલ્ય છો અને બિચારી કન્યાને કૂવામાં કેમ નાખી આવ્યા?
પહેલો માણસ: ભગવન્ત! કૂવામાં નથી નાખી. વર તો શ્રીમંત છે. બીજવર છે એટલે ઉમર તો સહેજ વધારે હોય. પણ કન્યા બેઠી બેઠી રોટલો ખાશે. અને, પરદેશી વૈદ્યરાજ આવ્યા છે તે મહારાજ પર્વતરાજનો ઉપચાર કરી રહે એ પછી એ વૈદ્યને રાખીને એ જ ઉપચાર આ વર કરશે, તો એ પણ જુવાન થઇ જશે.
બીજો માણસ: ભગવન્ત! આ ગોરે એવું કહ્યું તેથી જ લઢાઇ થઇ.મેં ગોરને કહ્યું કે તમને ડોસાએ પૈસા આપ્યા છે, તેના ચાર ભાગ કરો. એક ભાગ તમે રાખો, અને ત્રણ ભાગ મને આપો કે તેમાંથી એક ભાગ ડોસાને જુવાન કરવામાં ખરચીએ, અને બાકીના બે ભાગ મારે ઘડપણમાં ગુજરાન માટે ચાલે. મેં પૈસા માગ્યા ત્યારે ગોર સામી ગાળો દેવા લાગ્યા અને મારવા આવ્યા. એથી લોકો ભરાઇ ગયા અને હોહો થઈ ગઈ.
પહેલો માણસ: ભગવન્ત! મારા પૈસામાંથી હુ શેનો ભાગ આપું? મેં તો કામ જ કરી આપ્યું. વરને જુવાન થવું હોય તો વર પૈસા ખરચે, અને, કન્યાના બાપને નાણાં જોઇતાં હોય તો વર પાસે કઢાવે.
બીજો માણસ : ડોસાની પહેલી વારની બાયડીના છોકરા છે, તે હવે એક બદામ આપવા દે તેમ નથી.
કલ્યાણકામ : કોટવાલજી! અત્યારે અમારા ચિત્તને બહુ ક્ષોભ થયો છે. કાલે આ માણસોને હાજર કરજો. એમનાં બંધન કાઢી નાખજો. એમના દુરાચરણે એમને બાંધ્યા છે તે બસ છે.
કોટવાળઃ જેવી આજ્ઞા.
[કોટવાળ, સિપાઇઓ અને બન્ને માણસો જાય છે.]
પુષ્પસેનઃ મંત્રીશ્વર! નિત્યની આવી વસમી માથાઝીક આપને બહુ વ્યગ્ર કરતી હશે. અમારો તરવાર ફેરવવાનો ધંધો સહેલો અને ટૂંકો.
કલ્યાણકામઃ આવા આચારથી દેશની દુર્દશા થવા બેઠી છે, તે તરવાર ફેરવવાથી મટે તેમ નથી. મહારાજે ઘડપણમાં લગ્ન કર્યું ત્યાં પ્રજાજનનો એવા કૃત્ય માટે શી રીતે દોષ કઢાય? અને વૃધ્ધત્વ માટે માડેલા ઉપચારથી તો હજું જોણ જાણે કેટલાએ ફણગા ફૂટશે! હવે અત્યારે તો કચેરી બરખાસ્ત કરીશું.
[બન્ને જાય છે.]
ક્રમશઃ
● ●
સ્રોત : વિકિસ્રોત
-
એકવાર યમુનામાં આવ્યું’તુ પૂર – માધવ રામાનુજ / દીપ જલે…. – દેવિકા ધ્રુવ
(૧) એકવાર યમુનામાં આવ્યું’તુ પૂર..
માધવ રામાનુજ
એકવાર યમુનામાં આવ્યું’તુ પૂર,
મથુરાથી એકવાર માથે મુકીને કોઈ લાવ્યું’તું વાંસળીના સૂર…પાણી તો ધસમસતા વહેતા રહે ને એમ ગોકુળમાં વહેતી થઈ વાતો;
એમ કોઈ પૂછે તો કહી ના શકાય અને એમ કોઈ ભવભવનો નાતો,
ફળિયામાં, શેરીમાં, પનઘટ કે હૈયામાં, બાજી રહ્યાં છે નુપૂર… એકવાર યમુનામાં…ઝુકેલી ડાળી પર ઝુક્યું છે આભ કંઈ, જોવામાં થાય નહીં ભૂલ;
એવું કદંબવૃક્ષ મહેંકે છે ડાળી પર, વસ્ત્રો હશે કે હશે ફૂલ,
પાણી પર અજવાળું તરતું રહે ને એમ, આંખોમાં ઝલમલતું નૂર… એકવાર યમુનામાં…કાંઠો તો યમુનાનો, પૂનમ ગોકુળીયાની, વેણ એક વાંસળીના વેણ;
મારગ તો મથુરાનો, પીંછુ તો મોરપિચ્છ, નેણ એક રાધાના નેણ,
એવા તો કેવા ક’હેણ તમે આવ્યા કે લઈ ચાલ્યા દૂર દૂર દૂર… એકવાર યમુનામાં(૨) દીપ જલે….
દેવિકા ધ્રુવ
દીપ જલે જો ભીતર સાજન,
રોજ દિવાળી આંગન.કાચું કોડિયું વાત આ જાણે,
પરમ પુનિત ને પાવન.
મન – બરતનને માંજી દઈએ,
દર્પણ સમ દિલ ભાવન.
પછી ખીલે જો ભીતર સાજન,
રોજ દિવાળી આંગન.નાની અમથી સમજી લઈએ,
ક્ષણની આવનજાવન.
આસોની અજવાળી અમાસે,ઝગમગ દીપ સુહાવન.
ૐકારના ગીતો ધરીએ,
સૂરીલી વાગે ઝાલર.અખંડ જ્યોતે ઝળહળ સૌને,
વંદન સહ અભિનંદન.
અભિનંદન, અભિનંદન. -
ફિલ્મી ગઝલો – ૧૯. નક્શ લાયલપુરી
ફિલ્મી ગઝલોનું નાનકડું પણ અનોખું વિશ્વ
ભગવાન થાવરાણી
નક્શ લાયલપુરી સાહેબનું અસલી નામ હતું જસવંતરાય શર્મા. છએક વર્ષ પહેલાં ૮૮ વર્ષની ઉંમરે અવસાન પામ્યા. ૫૦ વર્ષની દીર્ઘ ફિલ્મ કારકિર્દીમાં પ્રમાણમાં બહુ ઓછા ગીતો લખ્યા. એમના લોકપ્રિય ગીતો ગણીએ તો ‘ મૈં તો હર મોડ પર તુજકો દૂંગા સદા ‘ ( ચેતના – ૧૯૭૦ ), ‘ તુમ્હેં હો ન હો મુજકો તો ‘ ( ઘરૌંદા – ૧૯૭૭ ), ‘ યે મુલાકાત એક બહાના હૈ ‘ ( ખાનદાન – ૧૯૭૯ ) , ‘ ઉલ્ફત મેં ઝમાને કી હર રસ્મ કો ઠુકરાએં ‘ ( કોલ ગર્લ – ૧૯૭૪ ) ગણાય પણ એમનું શ્રેષ્ઠ ગીત તો ‘ તુમ્હેં દેખતી હું તો લગતા હૈ ઐસે ‘ ( તુમ્હારે લિયે – ૧૯૭૮ ) !મોહમ્મદ રફીએ ફિલ્મ ‘ ઈંસાફ કા મંદિર ‘ ( ૧૯૬૯ ) માટે ગાયેલા અને એમણે લખેલા એક ગીતનો ઉપાડ આમ છે :
શાયર તો નહીં હું લેકિન શાયર કી નઝર પાઈ હૈ
વો બાત કહે દેતા હું જો બાત નઝર આઈ હૈ..
હા, શાયરનું કામ જ એ છે. જે દેખાય તે લખવાનું.
અગત્યની હકીકત એ પણ કે એમણે લગભગ પચાસ હિંદી સિરિયલોના શીર્ષક ગીત પણ લખ્યા ! એ જમાનામાં દુરદર્શન પર આવતી ‘ દરાર ‘ સિરિયલનું જગજીત સિંહે ગાયેલું ‘ રિશ્તોં મેં દરાર આઈ ‘ બહુ લોકપ્રિય થયેલું.
એમની લખેલી બે ખૂબસુરત ફિલ્મી ગઝલો :
રસ્મે – ઉલ્ફત કો નિભાએં કો નિભાએં કૈસે
હર તરફ આગ હૈ દામન કો બચાએં કૈસેદિલ કી રાહોં મેં ઉઠાતે હૈે જો દુનિયા વાલે
કોઈ કહ દે કે વો દીવાર ગિરાએં કૈસેદર્દ મેં ડૂબે હુએ નગ્મે હઝારોં હૈં મગર
સાઝે – દિલ ટૂટ ગયા હો તો સુનાએં કૈસેબોજ હોતા જો ગમોં કા તો ઊઠા ભી લેતે
ઝિંદગી બોજ બની હો તો ઉઠાએં કૈસે ..– ફિલ્મ : દિલ કી રાહેં ( ૧૯૭૩ )
– લતા
– મદન મોહન
માના તેરી નઝર મેં તેરા પ્યાર હમ નહીં
કૈસે કહેં કે તેરે તલબગાર હમ નહીંતન કો જલા કે રાખ બનાયા – બિછા દિયા
લો અબ તુમ્હારી રાહ મેં દીવાર હમ નહીંજિસકો નિખારા હમને તમન્ના કે ખૂન સે
ગુલશન મેં ઉસ બહાર કે હકદાર હમ નહીંધોકા દિયા હૈ ખુદ કો મુહબ્બત કે નામ પર
<યે કિસ તરહ કહેં કે ગુનહગાર હમ નહીં …– ફિલ્મ : આહિસ્તા – આહિસ્તા ( ૧૯૮૧ )
– સુલક્ષણા પંડિત
– ખૈયામ
શ્રી ભગવાન થાવરાણીનો સંપર્ક bhagwan.thavrani@gmail.com વીજાણુ ટપાલ સરનામે કરી શકાય છે.
-
મહેન્દ્ર શાહનાં સપ્ટેમ્બર ૨૦૨૩નાં સર્જનો
મહેન્દ્ર શાહનાં ચિત્રકળા સર્જનો
મહેન્દ્ર શાહનું વીજાણુ ટપાલ સંપર્ક સરનામું : mahendraaruna1@gmail.com
-
ઝનક ઝનક પાયલ બાજે (૧૯૫૫)
ટાઈટલ સોન્ગ
(આ શ્રેણીમાં હિન્દી ફિલ્મોમાં આવતાં ટાઈટલ્સ દરમિયાન વાગતાં ગીતો વિશે વાત કરવાનો ઉપક્રમ છે.)
બીરેન કોઠારી
આપણી બોલીમાં ધ્વનિસૂચક શબ્દોનું આગવું મહત્ત્વ છે. એમાંય વિવિધ વાદ્યોના સૂર માટે પ્રયોજાતા આવા શબ્દો વિચારવા જેવા છે. જેમ કે, ઘૂંઘરુનો અવાજ ‘છમ છમ’ કે ‘છુમ છુમ’, ઢોલનો અવાજ ‘ઢમ ઢમ’, ‘તાક ધૂમ’ વગેરે, તંતુવાદ્યના અવાજ માટે ‘ટીંગ ટીંગ ટડિંગ’ વગેરે. મઝાની વાત એ છે કે આવા શબ્દો વાતચીતમાં જ નહીં, ગીતોમાં પણ પ્રયોજાતા રહ્યા છે. ઘૂંઘરુ અને પાયલ આમ તો એક જ ગણાય, પણ પાયલને પગમાં પહેરવામાં આવે છે. ઘૂંઘરુ પગમાં પહેરી શકાય, પણ હંમેશાં એ જરૂરી નથી, આવી કંઈક મારી સમજણ છે. આ કારણે પાયલ માટે ધ્વનિસૂચક શબ્દ ‘છમ છમ’ કે ‘છુમ છુમ’ નહીં, પણ ‘ઝનક ઝનક’ વાપરવામાં આવ્યો છે. ‘કલાગુરુ’ના નામે ઓળખાતા નિર્માતા-દિગ્દર્શક- અભિનેતા એવા વી. શાંતારામે ૧૯૫૫માં એક ફિલ્મનું નિર્માણ- દિગ્દર્શન કર્યું, જેનું નામ હતું ‘ઝનક ઝનક પાયલ બાજે’. નામ પરથી જ સૂચિત થાય છે કે આ ફિલ્મ નૃત્યકેન્દ્રી હશે.

સંધ્યા, ગોપી કૃષ્ણ, કેશવરાવ દાતે, મદન પુરી, ભગવાન જેવા કલાકારોને ચમકાવતી આ ફિલ્મ નૃત્યપ્રધાન અને તેથી સંગીતપ્રધાન હતી. શાંતારામની દરેક ફિલ્મોમાં ટાઈટલ્સ વિશિષ્ટ રીતે મૂકવામાં આવતાં. આ ફિલ્મનાં ટાઈટલ્સ પણ એવાં જ હતાં. એ વિશે શાંતારામનાં પુત્રી અને પંડિત જસરાજનાં પત્ની મધુરાએ લખ્યું છે: ફિલ્મના ઓપનિંગ ટાઈટલ્સ બાબતે પણ તેઓ (શાંતારામ) કંઈક વિશિષ્ટ કરવા માંગતા હતા. ફિલ્મનો આરંભ રંગોળી સ્વરૂપે લખાયેલાં ફિલ્મનાં ટાઈટલ્સ આગળ નૃત્ય કરતા બે નર્તકોના પગના ક્લોઝ અપ વડે થતો હતો. એક નર્તક અને એક નર્તકી રંગના ઢગને પગ વડે ઊડાડે છે અને એનાથી સર્જાતી રંગોળીમાં ફિલ્મનાં ટાઈટલ્સ શરૂ થાય. પશ્ચાદભૂમાં ઉસ્તાદ અમીર ખાનના સ્વરમાં ગવાયેલું ટાઈટલ સોન્ગ પણ સંભળાય.”

વી.શાંતારામ (ડાબે) અને વસંત દેસાઈ (નીચે બેઠેલા) આ ફિલ્મના નિર્માણનો સમયગાળો એવો હતો કે શાંતારામનાં પ્રથમ પત્ની જયશ્રી સાથે તેમના મતભેદ ચરમસીમાએ પહોંચ્યા હતા. આ ફિલ્મ ટેક્નિકલર બનવાની હોવાથી તેમાં ખર્ચ વધુ હતો. ફિલ્મમાં મુખ્ય ભૂમિકા માટે જયશ્રીનો પોતાને લેવાનો આગ્રહ હતો. ‘ફિલ્મ પ્રોડ્યૂસર્સ ગિલ્ડ’ નામના ફિલ્મનિર્માતાઓના સંગઠન દ્વારા વિવિધ સૂચનો મળ્યાં. જેમ કે, આ ફિલ્મમાં સંગીતકાર તરીકે વસંત દેસાઈ જેવાને ન લો. કોઈ લોકપ્રિય સંગીતકારને રાખો. સ્ત્રૈણ ચાલ ધરાવતા ગોપી કૃષ્ણ જેવા નવાસવા જુવાનિયાને લેવાથી ફિલ્મ નહીં ચાલે, કેમ કે, અગાઉ ઉદયશંકર જેવા પ્રતિષ્ઠિત નર્તકને લઈને બનેલી નૃત્ય આધારિત ફિલ્મ ‘કલ્પના’ નિષ્ફળ ગઈ હતી. સંધ્યા જેવી નવીસવી હીરોઈનને બદલે વૈજયંતિમાલા, પદ્મિની જેવી પ્રસિદ્ધ નર્તકી- અભિનેત્રીને લેવાથી ફિલ્મની સફળતાની શક્યતા વધી જશે…વગેરે. અલબત્ત, શાંતારામ પોતાની વાતને વળગી રહ્યા. જાતનાં અઢળક વખાણ કરતા પુસ્તક ‘શાંતારામા’માં આ ફિલ્મની શ્રેય નામાવલિ (ક્રેડિટ ટાઈટલ્સ) વિશે તેમણે લખ્યું છે: ‘આ ચિત્રપટની શ્રેય નામાવલિ માટે મને હંમેશની જેમ એક નવિન કલ્પના સૂઝી. ઘૂંઘરું બાંધેલાં સ્ત્રી અને પુરુષનાં ચરણ નૃત્ય કરતાં કરતાં પર્દા પર આગળ આવતાં દેખાય છે. તદ્દન સામે આવીને ત્યાં મૂકેલી વિવિધ રંગની રંગોળીના ઢગ પર નૃત્યના તોડાના અંતિમ ‘ધા’ પર જોરથી મૂકાય છે. રંગનો ઢગ વિખરાઈને આખા પર્દાને રંગોથી ભરી દે છે અને રંગોની એ વર્ષાના પટમાંથી જ રંગોળીયુક્ત શ્રેયનામાવલિ દેખાય છે.’ શાંતારામના જણાવ્યા અનુસાર આ ફિલ્મનું નામ તેમને કળાદિગ્દર્શક કનુ દેસાઈએ સૂચવ્યું હતું, જે સૌને પસંદ આવ્યું હતું.

(‘નૈન સો નૈન નાહી મિલાઓ’ના રેકોર્ડિંગ વખતે ગાયકો: હેમંતકુમાર, લતા અને સંગીતકાર વસંત દેસાઈ) આ ફિલ્મ મને કદી થિયેટરમાં જોવાનો મોકો મળ્યો નહોતો. મારા પપ્પા આ ફિલ્મનો ઉલ્લેખ તેના પ્રથમાક્ષરો થકી ‘જે.જે.પી.બી.’ તરીકે કરતા. ૧૯૮૯-૯૦ના અરસામાં અમે રેકોર્ડ પ્લેયર ખરીદ્યું અને એ પછી બજેટ મુજબ અમે લોન્ગ પ્લે રેકોર્ડ ખરીદતા ગયા. મુંબઈ અવારનવાર મુલાકાત લેતા મિત્ર (અને વિપુલ રાવલના પિતરાઈ) રાકેશ રાવલને અમે સાઠના ગુણાંકમાં રૂપિયા આપતા. રાકેશ ‘રીધમ હાઉસ’ની મુલાકાત લેતો અને તેની સમજ મુજબ, અમારી પસંદગીને ધ્યાનમાં રાખીને એક, બે, ત્રણ કે ચાર એલ.પી. ખરીદી લાવતો. આ જ ક્રમમાં એક વાર તે ‘ઝનક ઝનક પાયલ બાજે’ની એલ.પી. ખરીદી લાવ્યો. એ સમય એવો હતો કે એક એક રેકર્ડ અમે અનેક વાર સાંભળતા. તેને કારણે ગીતના શબ્દો તો બરાબર, એનો ક્રમ પણ મોઢે થઈ જતો. અલબત્ત, ‘જે.જે.પી.બી.’ની એલ.પી. અન્ય કરતાં અલગ પડતી હતી. તેનાં તમામ ગીતોનું સ્ટિરિયોફોનિક સાઉન્ડમાં નવસંસ્કરણ કરવામાં આવ્યું હતું. એને કારણે ગીતો સાંભળવાની મજા અનેક ગણી વધી જતી હતી. એક વાદ્યનો અવાજ જમણા સ્પીકરમાંથી, અને બીજા વાદ્યનો અવાજ ડાબા સ્પીકરમાંથી સંભળાય એનો જબરો રોમાંચ થતો. ગીતમાં પ્રયોજાયેલાં તબલાં અને પાયલ પણ સરસ રીતે સંભળાતાં. આ ફિલ્મનાં કુલ બાર ગીતો હતાં, જે હસરત જયપુરી, દીવાન શરર, સરસ્વતીકુમાર ‘દીપક’ વચ્ચે વહેંચાયેલાં હતાં. આ ઉપરાંત મીરાબાઈનું પણ એક ભજન હતું.
‘કૈસી યે મહોબ્બત કી સજા‘ (લતા) અને ‘હમેં ગોપ ગ્વાલા કહેતે હૈં‘ ગીતો દીવાન શરરે લખેલાં. ‘મેરે એ દિલ બતા‘ બે ભાગમાં હતું, જે પૈકીનો પહેલો ભાગ ‘મેરે એ દિલ બતા’ (લતા) હસરત જયપુરીએ લખેલો, અને બીજો ભાગ ‘સીતા બન કો ચલી રામ કે સાથ’ (લતા, મન્નાડે) સરસ્વતીકુમાર ‘દીપક’ દ્વારા લખાયેલો. ‘જો તુમ તોડો પિયા‘ (લતા) મીરાબાઈ રચિત ભજન હતું. આ સિવાયનાં સાત ગીતો હસરત જયપુરીએ લખેલાં. ‘ઋત બસન્ત આઈ‘ (લતા, મન્નાડે), ‘સૈંયા જાઓ જાઓ, મોસે ના બોલો‘ (લતા), ‘નૈન સો નૈન નાહીં મિલાઓ‘ (લતા, હેમંતકુમાર), ‘સુનો સુનો સુનો જી મોરે રસિયા‘ (લતા), ‘રંગ રંગ કી ચુનરી પ્યારી યે ફુલવારી‘ (રફી, આશા અને સાથીઓ) તેમજ ‘ઝનક ઝનક પાયલ બાજે’ (ઉસ્તાદ અમીર ખાન) હસરત જયપુરીએ લખેલાં હતાં. ‘ઉઘડત બરસ રંગ ઢંગ‘ (આશા) ના ગીતકારની જાણ નથી.
આ ફિલ્મનાં એકે એક ગીતો અદ્ભુત હતાં, પણ સૌથી સુખદ આશ્ચર્ય આપ્યું હતું હસરત જયપુરીએ. ઉર્દૂ- ફારસી શબ્દોથી પ્રચૂર, મુખ્યત્વે ઐહિક સૌંદર્યનાં ગીતો લખતા આ ગીતકારે પોતાના મિજાજથી વિપરીત કહી શકાય એવા શબ્દો લખ્યા હતા. ફિલ્મમાં સારંગીવાદન પં. રામનારાયણ દ્વારા, તબલાંવાદન પં. સામતાપ્રસાદ દ્વારા અને સંતૂરવાદન શિવકુમાર શર્મા દ્વારા કરવામાં આવ્યું હતું. આ ફિલ્મનાં ગીતો સાંભળતાં કોઈક જુદી જ સૃષ્ટિમાં પહોંચી ગયાનો અહેસાસ થાય છે. અને આ અહેસાસ મનમાં જળવાઈ રહે એટલા માટે ફિલ્મ જોવાની ઈચ્છા થતી નથી.
હસરત જયપુરી લિખીત ગીત ‘ઝનક ઝનક પાયલ બાજે’ને ફિલ્મના ટાઈટલ સોન્ગ તરીકે પસંદ કરાયું હતું, જે શાસ્ત્રીય ગાન હતું. આ ગીતમાં આમ તો એક જ અંતરો છે, અને એ સિવાય મુખડાનું જ આવર્તન છે, છતાં તે સાંભળવામાં અદ્ભુત અસર ઊભી કરે છે. આમાં મઝા એ છે કે આખા ગીતમાં તબલાંનો તાલ મુખ્ય છે અને પાયલ આરંભે તેમજ સાવ છેલ્લે સંભળાય છે. એને લઈને એની કર્ણપ્રિયતા ઓર વધી જાય છે.
ઉસ્તાદ અમીર ખાન અને સમૂહ દ્વારા ગવાયેલા આ ગીતના શબ્દો આ મુજબ છે:
झनक झनक पायल बाजे
झनक झनक पायल बाजे
पायलिया की रुनकझुनक पर
पायलिया की रुनकझुनक पर
छ्म छम मनवा नाचे
झनक झनक पायल बाजे
झनक झनक पायल बाजे
झनक झनक पायल बाजेनील गगन भी सुनकर झूमे
मधुर मधुर झनकार
मधुर मधुर झनकार
सोई धरती जाग उठी है
सोई धरती जाग उठी है
गूंज उठा संसार
रागरंग भी साजे
झनक झनक पायल बाजेझनक झनक पायल बाजे
झनक झनक पायल बाजे
झनक झनक पायल बाजे
झनक झनक पायल बाजे
झनक झनक पायल बाजे
झनक झनक पायल बाजे
झनक झनक पायल बाजे
झनक झनक पायल बाजे
झनक झनक पायल बाजे
झनक झनक पायल बाजे
झनक झनक पायल बाजे
झनक झनक पायल बाजे
झनक झनक पायल बाजेઆ આખું ટાઈટલ સોન્ગ નીચેની લીન્ક પર સાંભળી- જોઈ શકાશે.
https://www.youtube.com/watch?v=CY31dAHoXFY
(નોંધ: શિવકુમાર શર્માએ આત્મકથામાં આ ફિલ્મ વિશે કરેલો નાનકડો ઉલ્લેખ અહીં વાંચી શકાશે.http://birenkothari.blogspot.com/2023/10/blog-post.html )
(તસવીરો નેટના અને વિડીયો ક્લીપો યુ ટ્યૂબના સૌજન્યથી)
શ્રી બીરેન કોઠારીનાં સંપર્ક સૂત્રો:
ઈ-મેલ: bakothari@gmail.com
બ્લૉગ: Palette (અનેક રંગોની અનાયાસ મેળવણી) -
“ખરી પૂજા”
સ્વ-વિકાસ : વિચાર વલોણું
તન્મય વોરા
ઘણા લોકો વર્ષો જૂની પરંપરાઓનું પાલન કરીને, ધાર્મિક વિધિઓ જાળવીને અને ધાર્મિક સ્થળોની મુલાકાત લઈને ધાર્મિક આસ્થાથી પૂજા કરે છે. તે એવી ઉપાસના છે જે (કદાચ) આપણને, બાહય, પરમાત્મા સાથે જોડી આપી શકે છે.
મારા મત અનુસાર, “ખરી પૂજા”, એ છે જે આપણને, આપણી પોતાની સાથે, ઊંડે સુધી જોડે છે,
તે આવી આવી રીતે કરી શકાયઃ
- આપણે જે કરીએ છીએ તેમાં પહેલા ‘માનવ’ બનો.
- ઉદારતાથી (અને બિનશરતી) કેવી રીતે ‘આપવું’ તે જાણો.
- આપણા કાર્ય દ્વારા પોતાને સંપૂર્ણ રીતે વ્યક્ત કરો, અને વિશ્વને બહેતર કરવા માટે બદલો.
- આપણી આસપાસના લોકોમાં શ્રેષ્ઠત્વને બહાર લાવો.
- બીજાઓને માફ કરવા સક્ષમ બનો. (યાદ રાખો: અફસોસનો બોજ વહન કરવા માટે જીવન ખૂબ ટૂંકું છે)
- સતત પ્રામાણિકતા દ્વારા ચારિત્ર્યને મજબૂત બનાવો.
- સરળતાને સ્વીકારો. (ગેરવ્યવસ્થા આપણને આપણાથી દૂર લઈ જાય છે)
- હંમેશા પ્રયત્ન કરતાં રહો અને વસ્તુઓની સકારાત્મક બાજુઓ જુઓ.
- સ્મિત કરતાં રહો, ખુશ રહો અને ઉત્સાહ ફેલાવો.
- સંપૂર્ણ, વ્યસ્ત અને જુસ્સાદાર જીવન જીવો.
- જિજ્ઞાસુ રહો, વાંચો, શીખો, શીખવો અને આગળ વધો.
- શારીરિક અને માનસિક, માત્ર સ્વાસ્થ્ય જ નહીં, સુખાકારીમાટે પ્રયતનશીલ રહો .
- આપણી પાસે જે કંઈ છે તેના માટે આભારી રહો.
- મિત્રતાનું પોષણ કરો અને સંબંધોને સાચવો.
- મનન અને આત્મનિરીક્ષણ કરીને, સ્વયં સાથે દરરોજ થોડો સમય પસાર કરો.
- સારું સંગીત, સારી કળા અને આપણને આનંદ આપતી કોઈપણ વસ્તુનો આનંદ માણો.
- એક વૃક્ષ, એક મહત્વાકાંક્ષા, વિચારનું બીજ, એક વિચાર વાવો.
- વર્તમાન ક્ષણમાં જીવો. (ભૂતકાળ વહી ગયો છે અને ભવિષ્ય આપણે હજી જાણતા નથી).
અતિ-જોડાયેલ વિશ્વનો વિરોધાભાસ એ છે કે વિશ્વભરના લોકો સાથે જોડાવું સરળ બન્યું છે, પરંતુ આપણા પોતાના સાથે જોડવાનું મુશ્કેલ બન્યું છે.
તેથી, આજે, કાલે અને દરરોજ, “ખરી પૂજા” કરવા માટે થોડો સમય કાઢો !
આ શ્રેણીના લેખક શ્રી તન્મય વોરાનો સંપર્ક tanmay.vora@gmail.com વીજાણુ સરનામે થઇ શકે છે.
-
જ્ઞાન સાથે રસ પણ પડે એવા વિરોધાભાસો : તાર્કિક વિરોધાભાસયુક્ત કથનો, કોયડાઓ અને કૂટપ્રશ્નો, તત્ત્વતઃ, અલગ અલગ છે
સંકલન અને રજૂઆત: અશોક વૈષ્ણવ
અલગ અલગ પ્રકારના વિરોધાભાસોની વિગતે વાત માંડતાં પહેલાં તાર્કિક વિરોધાભાસ, કોયડા અને કૂટપ્રશ્નો જેવા સમાનાર્થી જણાતા શબ્દપ્રયોગોના અર્થનાં અંતરને જાણી સમજી લેવું આવશ્યક છે.
તાર્કિક વિરોધાભાસને તાર્કિક વિસંગતિ, અર્થહીનતા, ગૂઢપ્રશ્ન કે પછી દેખીતા વિરોધાભાસ તરીકે પણ ઘણીવાર ઓળખવામાં આવે છે. હૅમ્લેટ કહે છે ને કે, “એક સમયે જે વિરોધાભાસ હતો તેનો હવે સમયે પુરાવો પણ આપી દીધો છે.” (હૅમ્લેટ 3.1.114–115). કેટલાંક વળી તાર્કિક વિરોધાભસને એક અનોખી જ વિચારપ્રક્રિયા કહે છે જે, “ગત્યાત્મક અને દ્વિધ્રુવી વિચારોમાંના વિરોધ તેમજ આદાનપ્રદાન વચેના માર્મિક તણાવને અગાઉથી જ નક્કી કરી મૂકે છે” (Slaatte, p. 132). તો બીજા કેટલાંક તાર્કિક વિરોધાભાસને, “માનવ સમજ સાથેનો ખેલ લાગે છે,” જે “પ્રાથમિક રીતે વિચારોનું એવું ભાષાલંકાર સ્વરૂપ છે જેમાં સંબંધિત ભાષાલંકારો પર અસર થવી અનિવાર્ય છે.” (Colie, pp. 7, 22). તો વળી, કિર્કગાર્ડ સામે પક્ષે ભારપૂર્વક દાવો કરે છે કે તાર્કિક વિરોધાભાસ “વર્તમાન જ્ઞાનાત્મક ભાવના અને શાશ્વત સત્ય વચેનો સંબંધ છે … સત્તત્વ મીંમાંસા (મૂળભૂત સાર)ની વ્યાખ્યામાં કોઈ છૂટ નહીં પણ તેનો એક પ્રકાર છે.” (ed. Bretall, p. 153). [1]પ્લેટો અને એરિસ્ટોટલ બંનેનું માનવું હતું કે ફિલસૂફી આશ્ચર્યથી શરૂ થાય છે. એ લોકો ‘આશ્ચર્ય’નો અર્થ ગૂંચવણ અથવા મૂંઝવણ કરે છે, અને તેમના પછીના ઘણા ફિલસૂફો આ વિશે સંમત થયા છે. લુડવિગ વિટજેનસ્ટીને “માખીને શીશીમાંથી બહાર નીકળવાનો રસ્તો બતાવવો”ને ફિલસૂફીનો ઉદ્દેશ્ય ગણ્યો. એટલે કે, ભાષા વિશેની આપણી પોતાની ગેરસમજમાંથી પેદા થતા કોયડાઓ અને વિરોધાભાસોમાંથી પોતાને મુક્ત કરવાં. તેમના શિક્ષક, બર્ટ્રાન્ડ રસેલે મજાકના મૂડમાં ટિપ્પણી કરી હતી કે “ફિલસૂફીનો મુદ્દો એ છે કે કહેવા યોગ્ય ન લાગે એવી સરળ વસ્તુથી શરૂ કરવું, જે કંઈક એવા વિરોધાભાસ સાથે સમાપ્ત થાય કે કોઈ તેના પર વિશ્વાસ ન કરે.”
વિરોધાભાસ એ ફિલસૂફીની શરૂઆત હોય કે અંત હોય, તે ચોક્કસપણે ફિલોસોફિકલ વિચારસરણીને ઉત્તેજિત કરે છે, અને ઘણા વિરોધાભાસોએ મહત્વપૂર્ણ દાર્શનિક સમસ્યાઓને સમાવિષ્ટ કરવા માટે સેવા આપી છે (અન્ય ઘણા વિરધાભાસોને ભ્રામકતા તરીકે ખુલ્લા પાડવામાં આવ્યા છે). [2]
કોયડો એ એક રમત અથવા પ્રશ્ન છે જે વ્યક્તિના જ્ઞાન, કૌશલ્ય અથવા ચાતુર્યની કસોટી કરે છે. તેમાં સામાન્ય રીતે છુટા ટુકડાઓની ગોઠવણી વડે સમગ્ર ચિત્ર પર,અથવા ઉકેલ, પર પહોંચવા માટે કડીઓ ઉકેલવાનો સમાવેશ થાય છે. કોયડાની વ્યાખ્યાત્મક લાક્ષણિકતાઓમાંની એક એ છે કે તેમાં સ્પષ્ટ ધ્યેય અથવા ઉદ્દેશ્ય છે. તેનો હલ શોધનાર જાણે છે કે તે શું હાંસલ કરવાનો પ્રયાસ કરી રહ્યો છે, અને ત્યાં કેવી રીતે પહોંચવું તે શોધવામાં શું પડકાર રહેલો છે. અજમાયશ અને ભૂલોના અડસટ્ટા દ્વારા અથવા સમસ્યાનાં પદ્ધતિસરનાં વિશ્લેષણ દ્વારા, તર્ક અને તાર્કિકકૌશલનો ઉપયોગ કરીને, કોયડાઓ ઉકેલી શકાય છે.ઘણા પડકારરૂપ પ્રશ્નોમાં સંખ્યાત્મક અથવા ભૌમિતિક વિચારણાઓનો સમાવેશ થતો નથી પરંતુ મુખ્યત્વે તાર્કિક સંબંધો પર આધારિત અનુમાનિત અનુમાનોની જરૂર રહે છે. આવા કોયડાઓને ઉખાણાં સાથે ગૂંચવવા ન જોઇએ. ઉખાણાંઓ વારંવાર, ઇરાદાપૂર્વક ભ્રામક અથવા અસ્પષ્ટ નિવેદનો, શબ્દો પરની રમત વડે અજાણતાં પકડવાના હેતુથી અન્ય કોઈ ઉપકરણ પર આધાર રાખે છે. તાર્કિક કોયડાઓ તેમના ઉકેલ માટે પ્રમાણભૂત પ્રક્રિયા અથવા સામાન્યીકૃત ઢાંચાને સ્વીકારતા નથી, પરંતુ સામાન્ય રીતે તે કેટલીક ચોક્કસ અજમાયશ અને ભૂલ પ્રક્રિયા દ્વારા ઉકેલવામાં આવે છે. આનો અર્થ એ નથી કે અજમાયશી અનુમાનો આડેધડ કરાય છે; પરંતુ તેનાથી ઊલટું, આપેલ તથ્યો (સામાન્ય રીતે ન્યૂનતમ) અનેક શકય પૂર્વધારણાઓ સૂચવે છે. અવેજી તરીકે ઉમેરણ કે નાબૂદી દ્વારા જે જે સૂચિત પૂર્વધારણા અસંગત જણાય તેને આખરે ઉકેલ ન આવે ત્યાં સુધી ક્રમિક રીતે નકારતાં જઈ શકાય છે. તર્કશાસ્ત્રની વિવિધ તકનીકોનો ઉપયોગ ક્યારેક મદદરૂપ સાબિત થઈ શકે છે, પરંતુ છેલ્લે તો વિશ્લેષણમાં, સફળતા મોટાભાગે ચાતુર્ય જેવી બુદ્ધિચાલકી ક્ષમતા પર આધારિત છે. [3]
ઉખાણું એ એક રહસ્યમય, ભ્રામક કૂટપ્રશ્ન છે જેને ઉકેલવા અથવા અનુમાનિત કરવાના પ્રશ્ન તરીકે રજુ કરવામાં આવે છે. ઉખાણાંની વ્યાખ્યાયિત લાક્ષણિકતાઓમાંની એક એ છે કે તેમાં ઘણી વાર ચાલાક અથવા અણધાર્યા જવાબ હોય છે. ઉખાણાંમાં ઘણી વાર દ્વિઅર્થ કે છુપાયેલ અર્થ પણ હોય છે, જે હેતુપૂર્વક ગેરમાર્ગે દોરે છે. સાચા ઉકેલ પર પહોંચવા માટે ઉખાણું હલ કરનારે પરંપરાગત પદ્ધતિઓથી હટકે વિચારવાની કે પછી પ્રશ્નના બહુવિધ અર્થઘટનને ધ્યાનમાં લેવાની જરૂર પડી શકે છે. ઉખાણાંઓ મગજનો વ્યાયામ કરવા અને સમસ્યાનું નિરાકરણ કરવાની કુશળતાને ચકાસવાની એક મનોરંજક અને પડકારજનક રીત હોઈ શકે છે. ઉખાણું એ એક પ્રકારનું એવું નિવેદન, પ્રશ્ન અથવા વાક્ય છે, જેનો હેતુ વ્યક્તિને વિચાર કરતી કરવા માટેનો છે. કોયડાનો એક સાચો જવાબ હોય છે, જે વ્યક્તિએ તાર્કિક તર્ક અને વિચાર-વિમર્શ દ્વારા ખોળી કાઢવાનો રહે છે. (Schechter, 1891, પૃષ્ઠ. 354-356).વૈદિક ભારતમાં, રાજાના રાજ્યાભિષેક સમયે થતા રાજસૂય, કે ચોતરફ વિજય કરી આવેલ અશ્વના બલિદાન સમયે થતા અશ્વમેધ યજ્ઞો જેવી ધાર્મિક વિધિઓના ભાગ રૂપે ઉખાણાંઓ પુછવાની પરંપરા હતી. સામ સામા પક્ષે પંડિતો વચ્ચે પ્રશ્નો અને જવાબોની આપલે ખૂબ જ ચોક્કસ પ્રથાને અનુસરતી હતી, જેમ કે : “એવું શું છે જે એકલા ચાલે છે?”, “નિઃશંકપણે, પેલી પારનો સૂર્ય છે, તે એકલો ચાલે છે, અને તેની આધ્યાત્મિક આભા છે” (શતપથ બ્રાહ્મણ 8.2.6.9ff.). બ્રાહ્મણો જાતિવિદ્યા (ઉત્પત્તિનું જ્ઞાન) અને બ્રહ્મોજ્ઞ (બ્રાહ્-મન વિશે ધર્મશાસ્ત્રીય અથવા દાર્શનિક ચર્ચા) માં સ્પર્ધા કરતા હતા. ઘણીવાર બ્રહ્માંડનું જ્ઞાન ઉખાણાઓનો વિષય રહેતો, જેમ કે રૂગ્વેદમાં પુછ્યું છે કે : “હું તમને પૃથ્વીની સૌથી દૂરની સીમા વિશે પૂછું છું. હું પૂછું છું, વિશ્વનું કેન્દ્ર ક્યાં છે? હું તમને અશ્વનાં ફળદ્રુપ બીજ વિશે પૂછું છું; જ્યાં શબ્દનું પાલન થાય છે એવાં ઉચ્ચ સ્વર્ગો, હું તમને આ બધાં વિશે પૂછું છું. ” (1.164.34). આ સૂચવે છે કે ઉખાણાંઓ દ્વારા થતી તપાસ વડે તત્ત્વજ્ઞાનના વિકાસની ખોજ વિકસિત થઈ છે (જુઓ રૂગ્વેદ 1.164.46; 10.129; અથર્વવેદ 9.9–10; 10.7). અથર્વવેદમાં એક શ્લોક પૂછે છે: “પવન કેવી રીતે ફૂંકાવાનું બંધ કરતો નથી? મન કેવી રીતે આરામ લેતું નથી? સત્ય સુધી પહોંચવા માંગતું પાણી શા માટે ક્યારેય વહેતું અટકતું નથી?” (10.7.37; બ્લૂમફિલ્ડ, 1969માં, પૃષ્ઠ. 210-218; હુઇઝિંગ, 1949, પૃષ્ઠ. 105-107).
હિબ્રુ શાસ્ત્રોના લેખકો માટે, કોયડાઓ શાણપણ સાથે ગાઢ રીતે જોડાયેલા હતા, જેને પ્રભુએ આશીર્વાદ તરીકે આપ્યા હતા (ન્યાયાધીશો 14:13-18 માં સેમસનનો કોયડો જુઓઃ ભગવાને તેમના આશીર્વાદથી સોલોમનનું શાણપણ, જે “તેના હૃદયમાં મૂક્યું હતું” (1 Kgs. 10:24), શેબાની રાણી તેને “તીખા પ્રશ્નો” દ્વારા પડકારે છે (1 Kgs. 10:1-13; 2 Chr. 9:1– 12). મધ્યયુગીન મિદ્રશિમના લેખકોએ આવા પ્રશ્નોનું વિગતવાર વર્ણન કર્યું છે, ઉદાહરણ તરીકે: “પૃથ્વી પર ખાધું પીધું, છતાં નર અને માદાથી ન જન્મેલા ત્રણ કોણ હતા?” “ત્રણ દેવદૂતો જેમણે પોતાને આપણા સર્વના પિતા અબ્રાહમ સમક્ષ પ્રગટ કર્યા, તેમને શાંતિ પ્રાપ્ત થાઓ,” વગેરે
કેટલાંક ઉખાણાંઓ ચાપાણી કરતાં કરતાં ઉકેલી શકાય તેટલાં સરળ હોય છે, તો કેટલાંક તમને કલાકો સુધી ભુલભુલામણીમાં ગુંચવેલાં જેટલાં મુશ્કેલ હોય છે !
TED-Ed એ વ્યાવસાયિક એનિમેટર્સ દ્વારા જીવંત કોયડાઓ પણ બનાવેલ છે.
વિરોધાભાસો રેખીય વિચારસરણી માટે આશ્ચર્યજનક, ચિત્તગ્રાહી, ગૂંચવાડાભર્યા કે પછી અર્થહીન છે. પરંતુ તે એટલા જ મુક્ત, સર્જનાત્મક અને રમતિયાળ પણ છે. તે “વર્તુળાકાર વિચારસરણી”, આલોચનાત્મક વિચારસરણી અને સમસ્યા હલ કરવાની ક્ષમતાને પ્રેરતું અભિવ્યક્તિનું એવું સ્વરૂપ છે જે મુક્તપણે “અંતિમો અને ચોક્કસ માનયતાઓ સીમાઓની પાર” વિસ્તરે છે અને સંકોચન કરે છે (કોલી, પૃષ્ઠ 7).
[2] Brain Games: 8 Philosophical Puzzles and Paradoxes
-
અભિવાદન
હકારાત્મક અભિગમ
રાજુલ કૌશિક
લગભગ પાંચસોથી પણ ઉપર કામ કરતાં કામદારો હોય એવી એક ફેક્ટરીના મેનેજરની વાત છે. સવારે આઠ વાગે શરૂ થતી આ ફેક્ટરી સાંજે સાતના સુમારે બંધ થતી. હવે આટલી મોટી ફેક્ટરીમાં કામ કરતાં લોકોને પોતાના કામ અને સાંજ પડે ભરાતી પાળીના ધોરણે મળતાં પૈસામાં જ રસ હોય ને? બહુ બહુ તો પોતાની આસપાસ કે જમના ટાણે ભેળા બેસીને જમતા હોય એવા બે-ચાર લોકો સાથે બોલો-ચાલો અને મનમેળ હોય.
સવારે શિફ્ટ શરૂ થાય ત્યારે ફેક્ટરીની બહાર એક બાજુ ટેબલ લઈને બેઠેલા વૉચમેન પાસે હાજરીનો ચોપડો રહેતો જેમાં સવારે સૌ આવે એટલે ત્યાં પોતાના આવવાના સમયે નામ લખીને સહી કરે એવી રીતે પાછા જતાં સમય અને સહી… બસ વાત પતી ગઈ. આ બહાર બેઠેલો વૉચમેનન પણ સંનિષ્ઠાથી પોતાની જવાબદારી નિભાવે. સૌની ઉતાવળ પારખીને કામ પુરતું કામ રાખે.
એક દિવસ આ ફેકટરીના મેનેજરને કામનો થોડો બોજો વધારે હતો એટલે થયું કે કામ પુરૂં કરીને જ નિકળું વળી એ પછીનો દિવસ એટલે રવિવાર. મેનેજરને બીજા દિવસે આવતી રજામાં માથા પર ભાર નહોતો રાખવો. કામમાં મશગૂલ મેનેજર બહારથી ફેકટરીનો મેઇન પાવર સપ્લાય બંધ થયો ત્યારે સફાળા ચમક્યા. હવે? બહાર કેવી રીતે નિકળવું? ફેકટરી બંધ થઇ ગઈ હોય , તાળા પણ દેવાઇ ગયા હોય. ફેકટરીના તોતિંગ દરવાજા પર તો હાથ પછાડે કે માથા કશું વળવાનું નહોતું એવી ખબર તો હતી જ. હવે કરવું શું ? મેનેજરને ફડક પેઠી. આ કારમી ઠંડીમાં પોતાની શી વલે થશે એના વિચારે આખા શરીરમાં પસીનો છૂટી ગયો. એ સમયે મોબાઇલ જેવી સગવડ ક્યાં? અને ફોન કરે તો પણ કોને? ઘરનાંને? ફેકટરીના માલિકને? અંધારામાં ફોન પણ કેવી રીતે કરે? અમથાય ફેક્ટરીના આ અંધકારમાં તો સાંજ છે કે રાત અણસાર સુદ્ધાં ના રહ્યો. જામતી રાતે ઠંડી પણ વધવા માંડી ત્યારે ખ્યાલ આવ્યો કે સમય ઘણો આગળ નિકળી ગયો છે
ભયની ભૂતાવળ મન પર સવાર થવાની તૈયારીમાં જ હતી કે દૂરથી ઠક..ઠક.. અવાજ સંભાળયો. હાથમાં ટોર્ચ લઈને કોઇ ભીંતે લાકડી ઠોકતું ઠોકતું આગળ આવતું હોય એવું લાગ્યું તો ખરું. પણ ના આ તો મારી ભ્રમણા જ હશે. આટલી મોડી રાતે તો વળી કોણ ફેકટરી ખોલીને આવતું હશે ?ધીમે ધીમે અવાજ પાસે આવતો ગયો એમ મેનેજરના શરીરમાં જરા ચેતન આવતું હોય એવું લાગ્યું.
અરે ! આ તો વૉચમેન !
સાહેબ, સાહેબ કરીને ટોર્ચના અજવાળે આગળ આવી રહેલા વૉચમેનને જોઇને મેનેજરના શરીરમાં જરા જોમ આવ્યું.
“ભલું થજો ભાઇ તારું, આજે તો તું મારો તારણહાર બનીને આવ્યો પણ તને કેમ કરીને ખબર પડી કે હું અંદર છું.”
“સાહેબ,ખબર કેમ ના પડે? આટલા બધામાં એક તમે જ તો છો કે સવારે આવો ત્યારે અને સાંજે પાછા જાવ ત્યારે મને બોલાવ્યા વગર નથી રહેતા. બાકી તો બધાય છે આવે છે અને ચોપડામાં પોતાના નામનું મત્તું મારે છે અને જાય છે ત્યારે ય પોતાના નામનું મત્તું તો મારતા જાય છે પણ સમ ખાવા પુરતું ય જો સામે જોતા હોય. તમારે તો મત્તુ મારવાય ઊભા રહેવાનું નથ તો ય સાહેબ! આટલા વર્ષોમાં તમે એક દિ બોલાવ્યા વગર રહયા નથ. આજે સવારે તમે આવ્યા એ તો જાણ્યું પણ પાછા વળ્યા એનો અણહાર ના રહ્યો એટલે થયું કે નક્કી કોઇ ગરબડ છે બાકી મારા સાહેબ ક્યારેય બોલાવ્યા વગર ના જાય. મન માન્યું નહીં અને એટલે જ સાહેબ ઘર પોંકવાના અડધે રસ્તેથી હું પાછો વળ્યો”.
સાહેબની આંખોમાં ઝળઝળીયા આવી ગયા. પોતાનું એક સ્મિત કે “કેમ નાથુભાઇ કેમ છો?” જેવા ગણીને રોકડા નવ શબ્દો નવજીવન બનીને સામે આવશે એવી તો ક્યાંથી કલ્પના હોય?
મોટાભાગે એવું બને છે કે આપણે આપણી જાત સાથે એટલા વ્યસ્ત હોઇએ છીએ કે આસપાસની દુનિયાને પણ વિસરી જઈએ છીએ. કામ પુરતું કામ , કામચલાઉ અને ખપ પુરતાં સંબંધો એ આજની વ્યસ્તતાની વ્યાખ્યા છે. જરૂર પડે સૌને પોતાનાથી મોટા કે અગત્યના લોકો સાથે જ સંબંધ કેળવવામાં રસ હોય છે . જીવનની રફ્તારમાં અનેક લોકો આવશે અને જશે પણ આપણામાં એટલું તો સૌજન્ય હોવું જોઇએ કે આસપાસનાને સાવ વિસરી તો ન જ જઈએ. કોણ ક્યારે આપણા જીવનમાં મસીહા બનીને આવશે એની તો આપણને ખબર નથી પણ કોઇના જીવનને, કોઇના દિનને આપણા સ્મિતથી ઉજાળી શકીએ તો એના માટે ય કેટલું અકસીર નિવડશે? દરેક વ્યક્તિ મહતવની છે એ સ્વીકારી લઈએ તો પણ ઘણું .
સુશ્રી રાજુલબેન કૌશિકનો સંપર્ક rajul54@yahoo.com વિજાણુ સરનામે થઈ શકે છે.
