ફિલ્મી ગઝલો – ૧૫. યોગેશ

ફિલ્મી ગઝલોનું નાનકડું પણ અનોખું વિશ્વ

ભગવાન થાવરાણી

ગીતકાર યોગેશનું આખું નામ યોગેશ ગૌડ. ૬૦ ના દશકમાં ફિલ્મોમાં આવ્યા એ પહેલાં જ ગૌડ અટકધારી વ્રજેન્દ્ર ગૌડ એટલે કે એમના મોટા ભાઈ ફિલ્મી દુનિયામાં સંવાદ અને પટકથા લેખક તરીકે નામ કમાઈ ચૂક્યા હતા. તેજસ્વી યોગેશને એમની કોઈ મદદ ન મળી અને યોગેશ ત્રણેક વર્ષ પહેલાં ૫૭ ની વયે અવસાન પામ્યા ત્યારે સદંતર ગુમનામીની ગર્તામાં હતા. બીજા અનેક કલાકારોની જેમ એમને પણ સંવેદનશીલતા અને અસમાધાનકારી વૃત્તિ નડી. હા, મોટા ભાઈ વ્રજેન્દ્ર પોતે ગીતકાર અને ગઝલકાર પણ હતા એ આપણે આગળ ઉપર જોઈશું.

યોગેશે મુખ્ય ધારાના એક જ સંગીતકાર સલીલ ચૌધરી માટે મહદંશે ગીતો લખ્યા. ( આનંદ, રજનીગંધા, અન્નદાતા, અનોખા દાન, છોટી સી બાત ) . બીજા અજાણ્યા સંગીતકારો માટે પણ થોડુંક કામ કર્યું. શરુઆત ૧૯૬૨ માં સખી રોબિન થી કરી ( તુમ જો આઓ તો પ્યાર આ જાએ ) પણ ઝળક્યા ‘ આનંદ ‘ ફિલ્મથી, જેના એમણે લખેલા ગીતો સુવિદિત છે. બર્મન દાદા માટે ‘ મિલી ‘ ના ગીતો લખ્યા ( ‘ આએ તુમ યાદ મુજે ‘ અને ‘ બડી સૂની સૂની હૈ ઝિંદગી યે ઝિંદગી ‘). એમના સૌથી લોકપ્રિય ગીતોમાંનુ એક એટલે ‘ મંઝિલ ‘ ( ૧૯૭૯ )નું ‘ રિમઝીમ ગિરે સાવન ‘.