અમેરિકન ડ્રીમ – સ્વપ્નિલ સફર : વિશાળ ડિઝની વર્લ્ડ – એપ્કોટ

દર્શા કિકાણી

૦૫/૦૬/૨૦૧૭

સવારે ચા-નાસ્તો કરી અમે નજીકના એરપોર્ટ જવા નીકળ્યાં. પર્વતોમાંથી નીકળી ફરી વાદળોમાં જ ઊડવાનું હતું! પ્રવીણભાઈ અને લિટલ અમને દોઢ કલાક ડ્રાઈવ કરી એરપોર્ટ મૂકવા આવ્યાં હતાં. એરપોર્ટ નાનું હતું અને ફ્લાઈટ લો-કોસ્ટ એટલે ઓછી ટિકિટ વાળી હતી. આ કહેવાતી ઓછી ટિકિટ વાળી ફ્લાઈટ બેઝીક ટિકિટ ઓછી રાખે પણ પછી દરેક વસ્તુ માટે ચાર્જ કરે. અમે ટિકિટ / બોર્ડીંગ પાસનું પ્રિન્ટ આઉટ લીધું ન હતું  એટલે અડધા પાનાના બોર્ડીંગ પાસના પ્રિન્ટ-આઉટના પાંચ  ડોલર લીધા. ચાર જણના વીસ ડોલર! વળી બેગ ચેક-ઇન કરાવી તો બેગ દીઠ ૨૫ ડોલર લીધા. આમ આ કહેવાતી ઓછી ટિકિટ વાળી ફ્લાઈટ સરવાળે તો સરખી જ પડે. બાકી ફ્લાઈટ સારી હતી, કોઈ તકલીફ પડી ન હતી. અમે ચારેય ઊંઘમાં જ હતાં અને જોત જોતામાં ઓર્લાન્ડો પહોંચી ગયાં.

એરપોર્ટ પર ઊતરી ફ્રેશ થયાં, સાથે લાવેલ થોડાં નાસ્તા-પાણી કર્યાં અને પછી ડિઝનીવર્લ્ડ જવાની વ્યવસ્થા કરવાની શરૂઆત કરી. અમને આપેલી માહિતી મુજબ અમારે ડિઝનીવર્લ્ડ  જવા માટે ઉબર ટેક્ષી લેવાની હતી. એરપોર્ટ પર તપાસ કરતાં ખબર પડી કે ઓર્લાન્ડોમાં ચાર એરપોર્ટ આવેલાં છે. અમે જે એરપોર્ટ પર હતાં ત્યાં ઉબરની ટેક્ષી ઊભી રાખવા દેતા નથી. અને ટેક્ષીનું ભાડું સીધું ખાતામાંથી જ ચૂકવાઈ જાય, અમારું ડોલર કાર્ડ તેઓ ચલાવે નહીં. થોડી વાર તો લાગ્યું કે તકલીફ થશે. પણ પાછી મિત્રોની મદદ લીધી. જયેન્દ્રભાઈને ન્યૂયોર્ક ફોન કર્યો અને એમણે ત્યાંથી અમારા માટે ટેક્ષી બુક કરાવી દીધી. પાંચ-સાત મિનિટમાં ટેક્ષી આવી. ફટાફટ સામાન મૂકી દીધો અને ટેક્ષીમાં ગોઠવાઈ ગયાં. ડ્રાઇવર ભાઈ વાતોડિયા હતા અને અમારે તો અમેરિકા વિષે જાણવું જ હતું! તેમણે અમેરિકન નેવીમાં કામ કર્યું હતું. અમારી સાથે તેમણે બહુ વાતો કરી. અમે એનિમલ કિન્ગડમમાં આવેલ જમ્બો હાઉસમાં રહેવાનાં હતાં તે જાણી તેમણે કહ્યું કે હમણાં ત્યાં ભારતીય રેસ્ટોરાં શરુ થઈ છે.

રસ્તા પરથી જ ડિઝનીવર્લ્ડની  મોટી એન્ટ્રી દેખાઈ. અમને એમ કે આવી ગયાં, પણ ના હજી તો દિલ્હી દૂર હતું! વ્યવસ્થિત સાઈન બોર્ડ છતાં  ડ્રાઇવર એક વળાંક ચૂકી ગયા. અને અમે ગોળ ગોળ ફરતાં જ રહ્યાં. ૪-૫ વાર ફર્યાં પછી ચેકિંગ બૂથ પર પૂછી સાચા રસ્તે ચઢ્યાં. ડ્રાઇવર  અમને સાચી જગ્યાએ ઉતારી ગયા. ડિઝનીવર્લ્ડ આનંદ પ્રમોદ માટેનું કદાચ મોટામાં મોટું સ્થળ છે. લગભગ ૩૨,૦૦૦ એકરમાં ફેલાયેલ ડિઝનીવર્લ્ડમાં ૮ થીમપાર્ક આવેલા છે. અમે પાંચ દિવસ અહીં ડિઝનીવર્લ્ડમાં જ રહેવાના છીએ અને ચાર થીમ પાર્ક જોવાના છીએ. અમે મહિનાઓ પહેલાં બુકિંગ કરાવ્યું  હતું તેના થોડા સમયમાં જ અમારા નામનું એક કલરફુલ પેકેટ જયેન્દ્રભાઈને ત્યાં આવી ગયું હતું જેમાં રહેવા કરવાની બધી માહિતી, હાથમાં પહેરવાના ટોકન અને બધાં પાર્કની ટિકિટો વગેરે હતું. અમે તે પેકેટ યાદ રાખીને લઈ લીધું હતું જે જમ્બો હાઉસમાં ચેક-ઇન કરાવતી વખતે અમારે બતાવવાનું હતું.

અમે છેવટે એનિમલ કિંગ્ડમ માં આવેલ જમ્બો હાઉસ પહોંચ્યાં. અમારે માટે પાંચ દિવસ અહીં રહેવાની વ્યવસ્થા કરી હતી. ૨૦૦૧માં ખુલ્લા મુકાએલ આ જમ્બો હાઉસમાં વિશાળ મંડપ જેવી કાર પાર્કિંગની વ્યવસ્થા સાથેની એન્ટ્રી હતી. જમ્બો હાઉસનું સુશોભન આફ્રિકન સંસ્કૃતિ પર આધારિત છે.  વીસેક આફ્રિકન હોટલો જોયાં પછી જમ્બો હાઉસની ડીઝાઇન બનાવવામાં આવી છે. પરાળવાળું છાપરું, માટીના ચૂલા અને  પરંપરાગત આફ્રિકન કળાથી પાંચ માળનું આખું મકાન શણગાર્યું છે. આજુબાજુ ૪૩ એકરમાં જુદાજુદા ૩૦ જાતનાં વન્ય-જીવોનો વાસ છે. રૂમોમાંથી અને બાલ્કનીમાંથી આ પ્રાણીઓ દેખાય છે.

ચેક-ઇન કરાવતા થોડી વાર લાગી ત્યાં સુધીમાં અમે જમ્બો હાઉસમાં ફર્યાં. કાકડી-લીંબુ નાખેલ સરસ ઠંડુ મીઠું પાણી પીધું. ભોંયતળીયે જ એક મોટો સ્ટોર હતો જેમાં રોજિંદી જરૂરિયાતની વસ્તુઓ મળતી હતી અને સાથેસાથે ભેટ આપી શકાય તેવી નાનીમોટી વસ્તુઓ પણ મળતી હતી. વસ્તુઓ એટલી સરસ અને સુંદર હતી કે અમે તો સ્ટોરમાં ગયાં તો ખોવાઈ જ ગયાં. એટલામાં તો અમારાં નામની બૂમ પડી અને અમે રીસેપ્શન પર પહોંચી ગયાં.

બીજા માળે અમારી રહેવાની વ્યવસ્થા હતી. સામાન લઈ બાલ્કનીમાંથી જતાં હતાં ત્યાં તો જિરાફનું આખું કુટુંબ જાણે અમને મળવા આવ્યું. બાલ્કની કાચથી બંધ હતી એટલે જિરાફ અંદર તો ન આવી શકે પણ એકદમ જોડેજોડે ચાલતાં હોય  એવું લાગે! એકદમ અકલ્પનીય અનુભવ હતો! ટીવી, એ.સી. સાથેની બેઝિક સુવિધાવાળો રૂમ મોટો અને સ્વચ્છ હતો. અમે તો સામાન મૂકી અને એપ્કોટ નામના થીમ પાર્કમાં જવા ઉતાવળાં થતાં હતાં. જમ્બો હાઉસની બહારથી જ બસ મળતી હતી. આજના દિવસ માટે અમે એપ્કોટ થીમ પાર્કમાં ૩ રાઈડ્સ બુક કરાવી હતી. રહેવાના બુકિંગ સાથે સાથે તમે રોજની ૩-૩ રાઈડ્સ બુક કરાવી શકો છો. આ બધી માહિતી અમે અમદાવાદ હતાં ત્યારથી અમને મળી હતી એટલે ડિઝનીવર્લ્ડની સાઈટ પર જઈ બધાં બુકિંગ પહેલેથી ઓનલાઈન કરાવી લીધાં હતાં. એનાથી ફાયદો એ હતો કે અમારે જે તે રાઈડ્સ માટે લાઈનમાં ઊભાં રહ્યાં વગર સીધી એન્ટ્રી મળતી.

એપ્કોટ થીમ પાર્ક અહીંનો સૌથી મોટો પાર્ક છે.૩૦૦ એકરમાં ફેલાયેલ આ પાર્ક બે વિભાગમાં વહેંચાયેલો છે : 

  • ટેકનોલોજીકલ ઈનોવેશન અથવા ભવિષ્યનું વિશ્વ અને
  • આંતરરાષ્ટ્રીય સંસ્કૃતિ અથવા વર્લ્ડ શોકેસ

‘ટેકનોલોજીકલ ઈનોવેશન’માં  ૮ પેવેલિયન છે જયારે ‘આંતરરાષ્ટ્રીય સંસ્કૃતિ’માં ૧૧ દેશોના પેવેલિયન છે. દર વર્ષે એક કરોડથી પણ વધારે ટુરીસ્ટ એપ્કોટ થીમ પાર્કની મુલાકાત લે છે. જો કે વોલ્ટ ડિઝનીની સ્વતંત્ર વસાહતની પરિકલ્પના કરતાં અત્યારનું એપ્કોટ થીમ પાર્ક સાવ જુદું છે. આનંદ, આશા અને મિત્રતાને વધાવતા અમે એપ્કોટ થીમ પાર્કના ટેકનોલોજીકલ ઈનોવેશન વિભાગમાં આજે ફરવાનું નક્કી કર્યું છે.

વીસેક મિનિટની બસ સવારી કરી  અમે એપ્કોટ પહોંચ્યાં. બસમાંથી ઉતર્યાં તો લાઈનસર ૬૦-૭૦ બસ-સ્ટેન્ડનો સમૂહ દેખાયો. ૧૧ હજારથી વધુ વાહનોના પાર્કિંગ માટે ૧૪૧ એકરની જગ્યા રાખવામાં આવી છે. બસ અને  ખાનગી વાહનોની સાથે સાથે મોનોરેલની વ્યવસ્થા પણ છે. ‘બસની સગવડ ક્યાં સુધી મળશે?’ એવા અમારા પ્રશ્નના ઉત્તરમાં બહુ સંતોષજનક જવાબ મળ્યો : ‘જ્યાં સુધી પાર્કમાં એક પણ ટુરીસ્ટ બાકી હોય ત્યાં સુધી બસની સગવડ ચાલુ રહે છે !’

જવા માટેના રસ્તાના સાઈન બોર્ડ ઠેરઠેર મારેલાં હતાં અને અમારી પાસે નક્શા પણ હતા એટલે અમે આગળ ચાલતાં ગયાં. સિક્યોરીટી ચેકિંગ પાક્કું હતું પણ સ્ટાફ ઘણો વિવેકી હતો. હજારોની સંખ્યામાં માણસો આવતાં રહે અને કામ થતું રહે. સાથે કોઈ પણ વસ્તુ ના રાખો તો ચેકિંગ એકદમ સરળતાથી થઈ જાય. અમને આ સૂચના પણ આગળથી મળી હતી એટલે અમે લોકોએ સાથે કંઈ જ રાખ્યું ન હતું. સરળતાથી એન્ટ્રી કરી અમે સુંદર પાર્કમાં પગ મૂક્યો. એન્ટ્રીની સામે જ એક મહાકાય ચળકતો ગોળો હતો. એ ગોળો જાણે અહીંનું પ્રતીક બની ગયું છે! આસપાસ રંગબેરંગી ફૂલોના ક્યારા હતા. પાણીના કુંડ અને ફુવારાથી સુશોભિત રસ્તાઓ હતા.પાણી અને ફૂલોનો ઉપયોગ કરી ઠેરઠેર સુંદરતા ઊભી કરી હતી. આની સાથે સાથે સ્વચ્છતા માટે પણ પૂરતો આગ્રહ રખાતો હતો. પાર્કમાં ખાવાપીવાની અને વોશરૂમની વ્યવસ્થા બહુ સરસ હતી. ક્યાંય ગંદકીનું નામોનિશાન ન હતું. હજારો અને લાખો લોકોની અવરજવર છતાં સ્વચ્છતા ઊડીને આંખે વળગે તેવી હતી.

અમે સૌથી પહેલી ડિઝની પિક્ષરની દરિયા નીચેના પ્રાણીઓ જોવાની  રાઈડ લીધી : The Seas with Nemo & Friends. અસંખ્ય માછલીઓ અને જળચર પ્રાણીઓ જોવાની તો શું મઝા આવી છે! બાળકોની સાથે અમે પણ બાળકો બની ગયાં હતાં !

Space, Sea & Earth આકાશ, દરિયો અને પૃથ્વી એમ ત્રણ જાતની જગ્યાઓની રાઈડ હતી.  હવે પૃથ્વી પર થતાં જાતજાતનાં પાક અને તેને લગતા સંશોધન વિભાગમાં અમે ગયાં. એક નાની ૮-૧૦ ડબ્બાની ખુલ્લી  ટ્રેનમાં અમને બેસાડી દીધાં અને ટ્રેન ચાલવા લાગી. પાષાણ યુગથી લઈને અત્યારના બાયો ટેકનોલોજી યુગ સુધીનો પૃથ્વી પરનો વિકાસ સરસ રીતે દર્શાવ્યો હતો. માહિતી-સભર ટુર હતી, પણ સાહસ કરવાની કોઈ વાત ન હતી. એ પછી આવ્યો આકાશમાં ઉડવાનો વારો. રાઈડ મેં જ બુક કરાવી હતી પણ તે કેવી હશે તેનો મને બિલકુલ ખ્યાલ ન હતો. આમ તો લગભગ બે કલાક ઊભાં રહેવું પડે તેટલી લાઈન હતી પણ અમારું અગોતરું બુકિંગ હતું એટલે અમને તરત એન્ટ્રી મળી ગઈ. અંદર ગયાં અને પાછી આવતી રાઈડ જોઈ ત્યારે લાગ્યું કે મારી કંઈ ભૂલ થઈ ગઈ છે. પણ વિચારવાનો કોઈ સમય ન હતો. સ્પેસ શીપમાં અમે બેઠાં, અમને પટ્ટા બાંધી દીધાં અને જે સ્પીડથી અમે ઉડ્યાં  છીએ……. આંખો તો બંધ થઈ જાય અને શ્વાસ પણ રોકાઈ જાય! પેટમાં ચૂંથારો થાય અને લાગે કે કલેજું નીકળીને બહાર આવી જશે! ફક્ત દોઢ જ મિનિટમાં આકાશનાં તારા દેખાય અને સાત ભવ યાદ આવી જાય! દોઢ મિનિટ તો સાત ભવ જેટલી લાંબી લાગી! ઉતર્યાં ત્યારે તો લાગ્યું કે બીજું જીવન મળ્યું! અને અમારા આશ્ચર્ય વચ્ચે કેટલાંય નાનાં નાનાં બાળકો એ રાઇડમાં ખુશીખુશી જતાં હતાં! આ સવારી પછી વિચાર્યું કે હવે તો રાઈડ જોયાં પછી જ બેસવું કે નહીં તે નક્કી કરવું. જો કે અમે આ નિર્ણય પછી પણ વધુ બે વખત સાત સાત ભવ યાદ કરી લીધાં!

મારી અને રીટાની હાલત જોતાં અમારા પતિદેવો અમને સીધાં કૉફીબારમાં લઈ ગયા અને સરસ કૉફી પીવડાવી ત્યારે અમારામાં કંઈક હોંશ આવ્યા! વળી પાછી એક એડવેન્ચર રાઈડ હતી. મેં અને રીટાએ તો તરત જ નાદારી નોંધાવી દીધી. પણ રાજેશ અને દિલીપભાઈ તો તે સાહસિક સવારીમાં ગયા જ. એમને થોડી વધુ વાર લાઈનમાં ઊભા રહેવું પડ્યું. અમે આજુબાજુ ફરીને માહોલની મઝા માણતાં હતાં. એક યુવાન વ્હીલ-ચેર પર બેસીને તે રાઈડ  એન્જોય કરીને ખુશીખુશી  બહાર આવી રહ્યો હતો. એના મોઢા પરના આનંદને જોઈને લાગે કે શારીરિક તાકાત અને માનસિક તાકાતને કોઈ સંબંધ નથી. જો કે એ પછી તો જોયું કે લગભગ બધી રાઇડમાં વિકલાંગોને બેસવાની સરસ વ્યવસ્થા હોય છે. સામાન્ય માણસોની જેમજ વિકલાંગો પોતાની જીંદગી જીવી શકે તેવી બધી વ્યવસ્થા હતી.

રાજેશ અને દિલીપભાઈ સાહસ કરીને પાછા આવી ગયા. તેમને તો બહુ મઝા આવી. સાંજ હવે રાતમાં પરિણમી હતી. આખો દિવસ તડકો અને વરસાદ જુગલબંધી રમતા હતા. અમે થાક્યાં હતાં અને ભૂખ્યાં પણ થયાં હતાં. ‘આજના દિવસે આટલું જ’ એમ કહી અમે બહાર નીકળતાં હતાં ત્યાં તો ફટાકડા ફૂટવાના અવાજ આવ્યા અને જોયું તો આતશબાજી શરુ થઈ ગઈ ! વાહ! શું રોશની ! આકાશમાં જાતજાતના રંગો ! વિવિધ જાતના આકારો ! આખું આકાશ જીવંત બની ગયું હતું. દૂર દૂર સુધી આતશબાજી દેખાતી હતી. ‘દૂરથી ડુંગર રળિયામણા’ ગણી અમે ગેટ પાસેથી આતશબાજી જોઈ જમ્બો હાઉસ જવાની બસ પકડી.બસ ઊભી રહી અને અમે ઊતર્યા.

તપાસ કરતાં ખબર પડી કે ભારતીય રેસ્ટોરાં ભોયરામાં જ છે એટલે અમે નીચે ગયાં. રેસ્ટોરાં માટે તો અમે મોડાં હતાં એવી  ત્યાંના રીસેપ્શન પરથી ખબર પડી  પણ બારમાં બેસવાની વ્યવસ્થા કરી પરોઠા-શાક આપશે એમ પણ કહ્યું. અમે ઓર્ડર આપ્યો અને શાંતિથી બેઠાં. દિલીપભાઈ કહે : ‘હું રૂમ પર જઈ અથાણું-મસાલો લઈ આવું અને બધાંનાં શાલ-સ્વેટર મૂકતો આવું.’ આમ પણ પરોઠા આવવાને ૧૦ મિનિટની વાર હતી એટલે દિલીપભાઈ રૂમ પર ગયા અને અમે શાંતિથી બેઠાં. થોડી જ વારમાં દિલીપભાઈ શાલ-સ્વેટર સાથે હસતા હસતા પાછા આવ્યા. શું થયું? કેમ પાછા? દિલીપભાઈ કહે : ‘આપણે જમ્બો હાઉસમાં નથી!’ આમ પણ દિલીપભાઈને મશ્કરી કરવાની ટેવ એટલે અમને એમ કે મશ્કરી જ કરે છે. પણ તપાસ કરતાં ખબર પડી કે અમે જમ્બો હાઉસ જેવી જ પણ થોડી નાની ‘કડાની વિલેજ’ નામની લોજમાં હતાં. બંનેનું સુશોભન અને થીમ આફ્રિકન, પણ જમ્બો હાઉસ ઘણું મોટું. થાક અને ઉતાવળને લીધે ચારમાંથી કોઈને પણ  ખ્યાલ ન આવ્યો કે અમે ક્યાં હતાં! અમે તો હસીહસીને લોટપોટ થઈ ગયાં. સ્ટફ પરાઠા અને સાથે જાતજાતની સ્વાદિષ્ટ વસ્તુઓ (દહીં, ચટણી, અથાણું) માણીને અમે બહાર નીકળ્યાં. અમને એમ કે હવે કેવી રીતે જમ્બો હાઉસ જઈશું? પણ કડાની વિલેજના બસ સ્ટેન્ડથી અમને જમ્બો હાઉસ જવાની બસ તરત જ મળી ગઈ. અને અમે રૂમ પર પહોંચ્યાં. એવાં થાક્યાંહતાં કે બધાં નસકોરાં બોલાવતાં બોલાવતાં સૂઈ ગયાં.

૦૬/૦૬/૨૦૧૭

સવાર સવારમાં વહેલો જ નાસ્તો કરી અમે એપ્કોટની બસ પકડી. આજે તો ૧૧ દેશોના પેવેલિયન જોવાના હતાં. ગઈકાલની જેમ જ જલદી  ચેક-ઇન કરાવી એપ્કોટના વર્લ્ડ શોકેસ પ્લાઝામાં એન્ટ્રી મારી. રસ્તામાં શેરી નાટક કે મદારીના ખેલ જેવો માહોલ હતો. મોટા ચોગાનમાં એક મોટી સાઇકલ અને રમકડાના વિમાન સાથે થોડા માણસો જુદાજુદા મહોરાં પહેરી ભવાઈ જેવું નાટક કરતાં હતાં અને ૭૦-૮૦ માણસોનું ટોળું તેમને જોઈને તાળીઓ પાડી  ધમાલ કરતું હતું. અમે થોડી વાર ઊભા રહ્યાં પણ તડકો અને બફારો બહુ હતો એટલે  મેક્સિકોના પેવેલિયન તરફ આગળ વધ્યાં. એક મોટા તળાવની આજુબાજુ ગોળાકારમાં ૧૧ દેશોના પેવેલિયન હતાં. મેક્સિકોના પેવેલિયનમાં ત્યાંની સંસ્કૃતિ અને વિકાસને લગતી સરસ માહિતી આપી હતી. અડધો કલાકમાં પેવેલિયનમાંથી બહાર નીકળ્યાં અને ધોધમાર વરસાદ. લાગ્યું કે આજનો દિવસ નકામો જશે કે શું ? નજીકમાં જ ડીઝાનીનો સ્ટોર હતો. રાજેશ ત્યાં જઈને બે પ્લાસ્ટીકના પોંચો (રેઇનકોટ) લઈ આવ્યા. મોંઘા તો ઘણા પણ એના વિના ચાલે તેમ જ ન હતું. અમારી તૈયારીમાં ઘણાં લોકોએ બહુ સારા સલાહ-સૂચનો આપ્યાં હતાં પણ કોઈએ નાનો રેઇનકોટ લાવવાનું સૂચવ્યું ન હતું. અમારા અનુભવે હું કહી શકું કે અમેરિકા જનારે ગરમ કપડાંની સાથેસાથે એક રેઇનકોટ પણ રાખવો. ખબર નહીં ક્યારે જરૂર પડી જાય !

હવે અમે લહેરથી ફરી શકીએ તેમ હતું એટલે નજીકના નોર્વે પેવેલિયનમાં ગયાં.૧૩મી-૧૪મી  સદીના નોર્વેના નાના ગામ જેવું બનાવેલ  પેવેલિયન નાનું પણ સુંદર હતું. ‘Frozen ever after’ નામની એક રાઈડ બહુ સરસ હતી. ભીડ ખાસ્સી હતી. અમારું બુકિંગ હતું નહીં એટલે લાઈનમાં ઊભા રહ્યાં. થોડા છાંટા આવતા હતા પણ વાતાવરણ બહુ સરસ હતું. અમારી પાછળ એક યુગલ તેમની  નાની દિકરી સાથે ઊભું હતું. નાની દિકરી ઢીંગલી જેવી હતી. અમે તેને  ધીમે ધીમે બોલાવી. તેની પાછળ તેના વાલીઓ સાથે પણ આછીપાતળી ઓળખાણ થઈ. તમે શું કરો છો? ક્યાંથી આવો છો? વગેરે ઔપચારિક વાતો કરતાં કરતાં ભારત માટે જાણવાની તેમની ઉત્કંઠા જોઈ આનંદ થયો અને ‘ભારત આવવું હોય તો અમને જણાવશો તો સારી ગોઠવણ કરી શકાશે’ એમ પણ અમે કહ્યું. અમે અમેરિકા ફરવા આવ્યાં છીએ અને ઘણું ફરવાના છીએ તે જાણી તેમણે આનંદ વ્યક્ત કર્યો અને પૂછ્યું : લાસ વેગાસ આવવાનાં છો? પ્રોગ્રામ મુજબ અમે બીજા જ અઠવાડિયે લાસ વેગાસ જવાનાં છીએ તેમ વાત થઈ. કોન્સ્તાન્તિયન અને કેસી (Konstantian + Cassey) કલાકારો હતાં અને લાસ વેગાસમાં ‘વેગાસ શો’ નામનો શો કરતાં હતાં. લાસ વેગાસ આવો તો અમને ચોક્કસ ફોન કરશો કહી તેમણે ફોન નંબર આપ્યો. બસ, આટલી જ ઓળખાણ. આ બધી વાતો ચાલતી હતી તે દરમ્યાન વરસાદ તો ચાલુ જ હતો અને વરસાદમાં રાઈડ ચાલુ નહીં થાય તેવો મેસેજ આવ્યો. લાઈનમાં ઊભેલાં બધાંને એક એક ટોકન આપ્યો કે દિવસ દરમ્યાન વરસાદ બંધ થાય અને રાઈડ ચાલુ થાય તો ટોકન સાથે તમને સીધી એન્ટ્રી મળશે.

થોડાં નિરાશ થઈ ‘શું કરીશું’ વિચારતાં વિચારતાં બેરીસ્તામાં બેસી કૉફી પીધી અને થોડો નાસ્તો કર્યો. કોફીશોપની બહારથી જ બોટ મળતી હતી એટલે બોટ લઈ સામે કિનારે પહોંચી ગયાં. બોટ રાઇડમાં બહુ મઝા આવી. આપણને તો ક્યાંયની પણ બોટ રાઇડમાં મઝા જ આવે, તો આ તો આટલી સુંદર જગ્યા, આવી સરસ વ્યવસ્થા અને આટલાં બધાં માણસો ! બધાં પવેલિયન બહારથી જોવાઈ ગયાં! ચીન અને જાપાનનાં પેવેલિયન બહારથી પણ બહુ જ સુંદર લાગતાં હતાં.

બોટમાંથી ઊતરી અમે ચીનના પવેલિયન તરફ જતાં હતાં ત્યાં વચ્ચે એક કોફીશોપમાં બહુ ભીડ જોઈ. દિલીપભાઈ અંદર જઈ તપાસ કરી આવ્યા કે કોકાકોલા કંપનીએ માર્કેટ સર્વે કરવા માટે વેન્ડિંગ મશીન લગાડ્યું છે જેમાં  ઠંડા પીણાં  મળે છે. જુદાજુદા દેશોના ફળો વાપરીને અલગઅલગ પસંદગી પ્રમાણે ૮-૧૦ જાતનાં પીણાં વેન્ડિંગ મશીનમાં મળતાં હતાં. મેં અને દિલીપભાઈએ તો ૧૦૦ મિ.લી.ના (Trial pack) જુદાં જુદાં પીણાંઓનાં આઠ-દસ ગ્લાસ પી નાંખ્યા. મોટીમોટી કંપનીઓ ઉપભોક્તાઓની (Consumers) પસંદગી જાણવા માટે આવી જગ્યાઓએ ઘણું કામ કરતી હોય છે જેનો અમને પ્રત્યક્ષ અનુભવ થયો.

અમે ચીનના પવેલિયનમાં ગયાં. દરેક દેશની જેમ અહીં પણ પોતાની સંસ્કૃતિ અને વિકાસના ફોટાઓ અને ફિલ્મો વગેરે હતાં. ઘણાં પેવેલીયનમાં બેસવાની સરસ વ્યવસ્થા હતી અને બધાં બેસી જાય પછી ફિલ્મ શો શરુ થાય. ચીનના પવેલિયનમાં વ્યવસ્થા થોડી અલગ હતી. થિયેટરની બહાર બધાં ભેગાં થાય અને ત્યાં જ  તેમણે લાઈનમાં ઊભા રહેવાનું. જેવું થિયેટર ખૂલે કે લાઈનસર બધાં અંદર જાય. બેસીને નહીં પણ ઊભા ઊભા જ ફિલ્મ જોવાની એટલે અંદરની વ્યવસ્થા પણ ફટાફટ થઈ જાય. વળી સ્ક્રીન પણ ગોળ ફરતી, ૩૬૦ ડીગ્રીએ. ઊભા ઊભા જેમ દિશા બદલાય તેમ તેમ જોનારે પણ ફરતા જવાનું ! થિયેટરમાં  વધારે લોકો સમાય, થિયેટર ભરાતા અને ખાલી થતાં ઓછી વાર લાગે અને વેઈટીંગ પીરીયડ (રાહ જોવાનો સમય) હોલની બહાર જ હોય આથી થિયેટરનો ઉપયોગ ૧૦૦ % થાય. ઓછા ખર્ચમાં વધુમાં વધુ લોકો શો જોઈ શકે, હા, થોડી સગવડના ભોગે! ચીની ફિલોસોફીનું પરફેક્ટ ઉદાહરણ ! વર્ષો જૂની વિરાસતથી માંડી અત્યારની ટેકનોલોજીને વણી લેતી ચીની યશગાથાની ફિલ્મ બહુ સરસ હતી.

પછી વારો હતો અમેરિકન પેવેલીયનનો. અમેરિકન પેવેલીયન અને પાછો અમેરિકામાં હોય એટલે તો કહેવું જ શું ! વિજ્ઞાન અને ટેકનોલોજીના સરસ વિવરણ સાથેનો શો સરસ હતો. પણ અમને તો છેલ્લો લાઈવ મ્યુઝિક શો બહુ ગમ્યો. કલાકારો જાહેરમાં અમારી સામે જ ગાતાં હતાં. અમેરિકન ઇતિહાસ અને ફીલોસોફીની વાત સંગીતમાં વણી લીધી હતી. ગીત-સંગીત પત્યાં પછી બધાં કલાકારોએ હાજર રહેલાં લોકો સાથે વાતચીત કરીને ફોટા પડાવ્યા. અમારી સાથે ભારતીય સંગીત અને સંસ્કૃતિની વાતો કરી. જે હોલમાં આ પ્રોગ્રામ હતો તેની દીવાલો પર ઘણાં મહાનુભાવોએ કહેલ સુવાક્યો લખેલાં હતાં એમાંથી એક તો અહીં લખ્યાં વગર હું રહી શકતી નથી : Our greatest natural resource is the minds of our children. – Walter Elias Disney.

બપોર પડી ગઈ હતી અને ભૂખ પણ લાગી હતી. એક પીઝેરીયા દેખાયો. ગરમગરમ પીઝા ખાઈ લઈએ એમ બધાંનો મત હતો. ભીડ તો સારી એવી હતી પણ બેસવાની સગવડ થઈ ગઈ. વેઇટરને બોલાવી વેજ પીઝા કેવી રીતે બનાવવો તેનું સંપૂર્ણ જ્ઞાન આપી મોટા પીઝાનો ઓર્ડર  આપ્યો. સાથે ફ્રાઈડ વેજનો પણ ઓર્ડર આપ્યો. અમારા આનંદ અને આશ્ચર્ય વચ્ચે સરસ ભજિયાં આવ્યાં જેને અમે ખુશ થઈ ન્યાય આપ્યો. પીઝા આવતાં પહેલાં તેનું મોટું સ્ટેન્ડ આવ્યું અને પાછળ  મોટો પીઝા આવ્યો. અમે ચાર જાણ ભેગાં થઈને પણ ખાઈ શકીશું કે નહીં તેવો પ્રશ્ન થાય એટલો મોટો પીઝા હતો. પીઝા એક બાજુથી થોડો બળી ગયો હતો. રીટાએ સહેજ મોટેથી કોમેન્ટ કરી કે આવો પીઝા કેવી રીતે ખવાય? વેઇટર ભાષા તો કદાચ નહીં સમજ્યો હોય પણ ભાવ તરત સમજી ગયો અને પીઝા તરત પાછો લઈ ગયો. થોડી વારમાં એક બહેન જાતે પીઝા લઈને આવ્યાં. તેમણે તે પીઝા બેક કર્યો હતો અને અમને હજી પણ કોઈ ફરિયાદ તો નથી ને? એમ પૂછવા લાગ્યાં! ગ્રાહક કે ઉપભોક્તા કે કન્ઝુમર પોતાના પ્રોડક્ટથી ખુશ છે કે નહીં તે જાણવાની તકલીફ જો બનાવનાર રાખે તો તે ક્યારેય નિષ્ફળ જાય નહીં. અમે એટલાં તો ખુશ થઈ ગયાં કે અમે તેમની સાથે ફોટા પડાવ્યાં. તે બહેન પણ બહુ ભાવુક હતાં, એમની આંખોમાં પણ ઝળઝળિયાં આવી ગયાં. ભાવનાઓનું પૂર એવું જોરદાર હતું કે પીઝા ખવાશે કે નહીં તેની શંકા હતી તે પીઝા ક્યાં ખલાસ થઈ ગયો તે ખબર પણ પડી નહીં!

નજીકમાં જાપાનનો પેવેલિયન હતો. બહારથી પેગોડા સ્ટાઈલમાં બનેલ સુંદર પેવેલિયન અંદરથી પણ એટલું જ સુંદર હતું. આટલા બધા દેશોના ઇતિહાસ, વિકાસ અને યશગાથા સાંભળી સંભાળીને અમે હવે થોડાં ધરાઈ ગયાં હતાં. જાપાનનો ફિલ્મ શો જોઈને બહાર નીકળવાનો રસ્તો એક મોટા સ્ટોરમાં થઈ જતો હતો. સ્ટોરમાં  ગૌતમ બુદ્ધની મોટી મૂર્તિ પાસે ઊભા રહી અમે ફોટો પડાવ્યો. ઘણી બધી લલચામણી વસ્તુઓ હતી, પણ અમારે શોપિંગ કરવાની મનાઈ હતી (સામાન વધી ન જાય એટલે). વળી પાછું એક જોરદાર ઝાપટું આવી ગયું. અમે સ્ટોરમાં જ જાપાની કલાકારીગીરી જોયા કરી.

ગઈકાલે અને આજે આટલું બધું ફર્યાં પછી અને રખડ્યા પછી એક વાત બહુ ધ્યાન ખેંચે એવી હતી : ડિઝનીપાર્ક આમ તો બાળકો માટે જ છે. હજારોની સંખ્યામાં બાળકો ત્યાં હાજર હતાં પણ ક્યાંય બાળકના રડવાનો અવાજ અમે સાંભળ્યો નહીં. ધમાલ કરતાં અને કજિયા કરતાં બાળકો ડિઝનીપાર્કમાં  કે બહાર પણ ક્યાંય જોયાં નહીં. શું કારણ હશે? સ્વતંત્રતાની સાથે સાથે આટલી શિસ્ત કેવી રીતે આવતી હશે ?

સવારનો કેન્સલ થયેલો શો પાછો ચાલુ થઈ ગયો હતો. અમે ફરી નોર્વે પેવેલિયન પહોંચ્યાં. ભીડ તો હતી જ, પણ અમારી પાસે સવારનો પાસ હતો એટલે અમને જલદી એન્ટ્રી મળી ગઈ. ‘Frozen ever after’ શો બહુ જ સરસ હતો. પણ સવારના અમારા લાસ વેગાસ વાળા મિત્રો પાછાં મળ્યાં નહીં! પાછાં વળતાં ફ્રાંસના પેવેલીયનમાં થોડો સમય કાઢ્યો. પણ સમયના અભાવમાં અમે કેનેડા, યુ.કે.,મોરોક્કો, ઈટલી, જર્મની વગેરે પેવેલિયન જોઈ શક્યા નહીં. બધા દેશોના પેવેલિયન સુંદર હતાં અને પૂરતી માહિતી સભર ફિલ્મો અને શો સાથે તૈયાર હતાં.

આજે તો બસ-સ્ટેન્ડ પર બહુ ભીડ હતી. જો કે બસની ફ્રીકવન્સી સારી હતી અને લોકો પણ  લાઈનમાં જ જતાં હતાં એટલે થોડી વારમાં બસ મળી ગઈ. અને આજે તો અમે ધ્યાન રાખીને જમ્બો હાઉસ જ ઉતર્યા!નીચેના સ્ટોરમાંથી બ્રેડ-બટર, જ્યુસ અને ફળો લીધાં અને રૂમ પર જ નાસ્તો-પાણી કરી આરામ ફરમાવ્યો!



ક્રમશઃ – ડિઝની વર્લ્ડની હવે પછીના દિવસોની સફર


સંપર્ક : દર્શા કિકાણી : ઈ –મેલ – darsha.rajesh@gmail.com

Author: Web Gurjari

15 thoughts on “અમેરિકન ડ્રીમ – સ્વપ્નિલ સફર : વિશાળ ડિઝની વર્લ્ડ – એપ્કોટ

  1. Wonderful! Disney World is one my favorite places to show America and truly a great pride! Though expensive, it is worth visiting! Glad you all enjoyed!
    Amrish

    1. Thanks, Amrishbhai! Yes, it’s expensive but worth visiting! The only regret, if ever, is that we should have visited it 30-40 years earlier ! We have told Parth and Reshma to visit Disney world at the earliest!

  2. અદ્ભુત અદ્ભુત .. પ્રવાસ વર્ણન ની કાબલીયત ની જાણે સંધ્યા ખીલી. એક સહ પ્રવાસી તરીકે પળો ઈતિહાસ માં થી અંકુરિત થતી અનુભવી.
    ડીઝની સીટી ની કલાત્મકતા નું વર્ણન, રાઈડ્સ ના સનસનીખેજ અનુભવો, કોકા કોલા સ્ટોલ નો અનુભવ, આતશબાજી માં લાખ ઉપરાંત ની મેદની માટે જંકશન, પીઝેરીયા ની મજા, અને “વેગાસ યુગલ” ની આકાશ માં થી ઉતરેલ અણમોલ ભેટ અને કીડાની વિલેજ નો હાસ્યાસ્પદ “લોચો” … બધી બારીકીઓ નું મસ્ત વર્ણન .. અભિનંદન

    1. દિલીપભાઈ, આ લખતાં અને વાંચતાં, દરેક વખતે એકેએક ક્ષણ વારંવાર જીવી છે, માણી છે. સહપ્રવાસી એવા તમે અને રીટા તો દરેક ક્ષણનાં સાક્ષી અને સહભાગી!

  3. Darsha, We were very happy to know that all of enjoyed there.
    You have amazing memory and writing skills. We surprise that you have collected all the information in details while enjoying the vacation/s particularly in Disney World.
    Like Amrish said, Disney World is amazing. It’s worth to visit at least once in the life time.

    1. Yes, we thoroughly enjoyed Disney world experience. The only regret, if ever, was that we should have visited the place 30 years earlier!

  4. Thanks, Amrishbhai! Yes, it’s expensive but worth visiting! The only regret, if ever, is that we should have visited it 30-40 years earlier ! We have told Parth and Reshma to visit Disney world at the earliest!

  5. આ અગાઉ ડિઝની વર્લ્ડ નાં અનેક વર્ણન વાંચ્યા છે પરંતુ આજેતો ડિઝની વર્લ્ડમય થઈ જવાયું…..
    ખરેખર અદ્-ભૂત સ્થળ નું રસપ્રદ અનુભવ-વર્ણન

  6. One should visit Disney, Fl once in life time and cannot go back without watching it. And you guys did it nicely and independently while staying in middle of it.
    You did enjoyed combination of best animation, science, night glory, day beauty and amusement of 21st life of 21 century in one place to feel fresh and young.
    With this you might have finished half of your dream US trip.
    Lucky R2D2 as you all remain good with schedule and health among hectic in and out of such walking with sight seeing.

    Darsha, appreciate your nice description of Disney in Gujarati.

    1. Thanks, Nikhilbhai! Credit goes to you and all other friends who planned and executed the tour so well!

      Almost half the tour is done, but there is a lot to come! Please join us every Friday for the dream tour travelogue!

  7. Thoroughly enjoyed the narration with amazing details. It is a great destination for visitors. It has become a tradition for parents to bring their children to Disney. I my case it I had taken my parents to Disney in 1975.

    1. Thanks, Naina and Nanakbhai! Yes, one must visit Disney world, if time and money permits!
      Please join us every Friday for this dream travelogue!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *